ഗദ്യപാഠത്തിൽ ആഖ്യാനകന്റെയും കഥാപാത്രത്തിന്റെയും നിലപാട് വേർതിരിക്കൽ
ഒമ്പതാം ക്ലാസിലെ 42 വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് ഗദ്യപാഠത്തെ ആധാരമാക്കി 20 മാർക്കിന്റെ യൂണിറ്റ് ടെസ്റ്റ് നടത്തി. പാഠത്തിലെ ഒരു ഖണ്ഡികയിൽ ആഖ്യാനകൻ പറയുന്നതുപോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരു വാക്യവും അതേ ഖണ്ഡികയിൽ ഒരു കഥാപാത്രം പറയുന്ന സംഭാഷണവും ഉണ്ട്. “ഗ്രന്ഥകാരന്റെ നിലപാട് എന്ത്?” എന്ന 8 മാർക്ക് ചോദ്യത്തിന് 28 പേർ കഥാപാത്രത്തിന്റെ സംഭാഷണം ഉദ്ധരിച്ച് ഉത്തരമെഴുതി. രണ്ട് പേർ മാത്രം ആഖ്യാനകനും കഥാപാത്രവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം കൃത്യമായി സൂചിപ്പിച്ചു. ക്ലാസിൽ 45 മിനിറ്റ് മാത്രം ബാക്കി; പാഠം മുഴുവൻ വീണ്ടും പഠിപ്പിക്കാൻ സമയമില്ല. അധ്യാപകന്റെ മാർക്കിംഗ് കീയിൽ “സഹാനുഭൂതി”, “വിമർശനം” എന്നീ രണ്ട് പോയിന്റുകൾ മാത്രം; കഥാപാത്ര-ആഖ്യാന വേർതിരിവിനെക്കുറിച്ച് കുറിപ്പില്ല. ഒരു വിദ്യാർത്ഥി “എനിക്ക് ഇത് സഹിക്കാനാവില്ല” എന്ന വാക്യം ഗ്രന്ഥകാരന്റെ അഭിപ്രായമായി എടുത്തെഴുതിയത് ടീച്ചർ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഈ പാഠം മുൻ ആഴ്ച പഠിപ്പിച്ചതാണ്; ഇന്ന് റിവിഷൻ ക്ലാസ് മാത്രം. ടീച്ചർക്ക് 10 മിനിറ്റ് റീടീച്ചിംഗും തുടർന്ന് 5 മാർക്ക് ചെറിയ പരിശോധനയും നടത്താം. എന്നാൽ മാർക്കിംഗ് കീ തിരുത്തണമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ സംശയമുണ്ട്. ആകെ ആറ് ഖണ്ഡികകളിൽ മൂന്നാമത്തെ ഖണ്ഡികയിലാണ് പ്രശ്നം; 14 പേർ ഉത്തരം ഒഴിവാക്കി, 8 പേർ രണ്ട് നിലപാടുകളും കൂട്ടിക്കുഴച്ചു.
1. ഈ ഉത്തരങ്ങൾക്ക് 8 മാർക്കിൽ എത്ര നൽകണം? മാർക്കിംഗ് കീ തിരുത്തേണ്ടതുണ്ടോ? ന്യായീകരിക്കുക.
Read the worked answer
ചോദ്യം ഗ്രന്ഥകാരന്റെ നിലപാട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു; കഥാപാത്രത്തിന്റെ സംഭാഷണം അതിന് തെളിവല്ല. അതിനാൽ സംഭാഷണം മാത്രം ഉദ്ധരിച്ച് “ഇതാണ് ഗ്രന്ഥകാരന്റെ അഭിപ്രായം” എന്ന് എഴുതുന്നത് വായനാപിശകലാണ്. എന്നാൽ പ്രസക്തമായ ഒരു ഉദ്ധരണി നൽകിയതിന് 2 മാർക്ക്, പൊതുവായ വിഷയം തൊട്ടതിന് 1 മാർക്ക്, ആഖ്യാന-കഥാപാത്ര വേർതിരിവ് ഇല്ലാത്തതിനാൽ നിലപാടിന് 0 എന്ന് കണക്കാക്കാം; മൊത്തം 3/8. കീ തിരുത്തേണ്ടതുണ്ട്: “ആഖ്യാനകന്റെ വാക്യം ഉദ്ധരിച്ച് ഗ്രന്ഥകാരന്റെ നിലപാട് വേർതിരിച്ചാൽ മാത്രം പൂർണ്ണ മാർക്ക്” എന്ന കുറിപ്പ് ചേർക്കണം. കൂട്ടത്തോടെയുള്ള തെറ്റ് അധ്യാപനവിടവിന്റെ സൂചനയാണ്; അതിനാൽ കുട്ടികളെ മുഴുവൻ പൂജ്യം നൽകുന്നത് ന്യായമല്ല, പക്ഷേ തെറ്റായ ധാരണയ്ക്ക് പൂർണ്ണ മാർക്കും നൽകരുത്.
2. 10 മിനിറ്റിൽ ഈ ആശയം പരിഹരിക്കാനുള്ള ക്ലാസ് പ്രവർത്തനം രൂപപ്പെടുത്തുക.
Read the worked answer
ബോർഡിൽ രണ്ട് നിരയുണ്ടാക്കുക: “ആഖ്യാനകൻ പറയുന്നത്” / “കഥാപാത്രം പറയുന്നത്”. മൂന്ന് വാക്യങ്ങളുള്ള ഒരു ചെറിയ ഖണ്ഡിക നൽകുക; അതിൽ ഒരു വാക്യം ആഖ്യാനകന്റേതും ഒരു വാക്യം കഥാപാത്രത്തിന്റെ സംഭാഷണവുമാകണം. കുട്ടികൾ “പറഞ്ഞു”, “ചോദിച്ചു”, “ഞാൻ”, “അവൻ” തുടങ്ങിയ സൂചകപദങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തി വാക്യം ആരുടേതെന്ന് എഴുതട്ടെ. തുടർന്ന് അതേ ഖണ്ഡികയെക്കുറിച്ച് “ഗ്രന്ഥകാരന്റെ നിലപാട് എന്ത്?” എന്ന് ചോദിച്ച്, ഉദ്ധരണി ആരുടേതെന്ന് പറയാതെ ഉത്തരം എഴുതിയാൽ മാർക്ക് കുറയും എന്ന് വ്യക്തമാക്കുക. അവസാനം 5 മാർക്ക് എക്സിറ്റ് ടിക്കറ്റ്: ഒരു വാക്യം നൽകി “ഇത് ആരുടെ നിലപാട്?” എന്ന് ചോദിക്കുക. ഇത് പാഠം മുഴുവൻ ആവർത്തിക്കാതെ കൃത്യമായ കഴിവ് പരിശീലിപ്പിക്കുന്നു.
3. വിദ്യാർത്ഥി ആഖ്യാനകനെയും കഥാപാത്രത്തെയും വേർതിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ പുതിയ ചോദ്യം എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്താം?
Read the worked answer
ചോദ്യം ഉദ്ധരണിയുടെ ഉടമസ്ഥത ആവശ്യപ്പെടണം. ഉദാഹരണം: “ഖണ്ഡികയിൽ ‘എനിക്ക് ഇത് സഹിക്കാനാവില്ല’ എന്ന് പറയുന്നത് ആര്? ആ വാക്യം ഗ്രന്ഥകാരന്റെ നിലപാടായി എടുക്കാമോ? രണ്ട് വാക്യങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ച് സമർത്ഥിക്കുക.” ഇതിൽ രണ്ട് കാര്യങ്ങൾ വേണം: ആരുടെ വാക്യം എന്ന് തിരിച്ചറിയൽ, അത് ഗ്രന്ഥകാരന്റെ നിലപാടല്ല എന്ന് ന്യായീകരിക്കൽ. ഒരു ഡിസ്ട്രാക്ടർ വാക്യം കൂടി ചേർത്താൽ “എല്ലാ വാക്യവും ഗ്രന്ഥകാരന്റേതല്ല” എന്ന ബോധം ഉറയ്ക്കും. മാർക്കിംഗ്: ഉടമസ്ഥത 2, ന്യായീകരണം 3, ഉദ്ധരണി 2, ഭാഷ 1 എന്നിങ്ങനെ വിഭജിക്കാം. ഇത് ഓർമ്മപ്പരീക്ഷയല്ല, വായനയുടെ തെളിവ് ആവശ്യപ്പെടുന്നു.