EPB-regelgeving en -procedure: van aanvraag tot definitief verslag
Kernconcepten
De EPB-verslaggever werkt binnen een wettelijk kader dat de energieprestatie en het binnenklimaat van nieuwe of ingrijpend gerenoveerde gebouwen regelt. Je moet het onderscheid kennen tussen de stedenbouwkundige vergunning of omgevingsvergunning (ruimtelijke ordening) en de EPB-aangifte (energieprestatie). De EPB-procedure start formeel met een EPB-aangifte bij de aanvraag van de vergunning, waarin de ontwerper de vooropgestelde prestaties en de toegepaste rekenmethodiek motiveert. Na de werken volgt de EPB-aangifte van de voltooiing met de definitieve berekening en de startverklaring.
Rollen zijn scherp afgebakend: de bouwheer is verantwoordelijk voor de indiening en de juistheid van de gegevens; de verslaggever stelt het verslag op en attesteert de uitvoering; de ontwerper levert de ontwerpgegevens. Een veelgemaakte fout is de verslaggever als eindverantwoordelijke voor de inhoud van andermans ontwerp te beschouwen.
Termijnen en valkuilen
Termijnen worden vaak getest: de startverklaring moet vóór de aanvang van de werken worden ingediend, en het definitieve EPB-verslag volgt binnen een vaste termijn na de voltooiing. Vragen proberen je te laten verwarren tussen indieningstermijn en ingangsdatum. Let ook op vrijstellingen (kleine bijgebouwen, bepaalde renovaties) en op het onderscheid tussen EPB-eisen en RENOVERINGSEISEN. Een klassieke valstrik: een gebouw dat onder een vrijstelling valt, moet daarom nog geen vrijgesteld zijn van de ventilatie-eisen.
Vuistregel en voorbeeld
Vuistregel: geen startverklaring, geen rechtsgeldige EPB-prestatie - de werken mogen pas starten nadat de startverklaring is ingediend. Voorbeeld: een bouwheer dient de startverklaring in op 3 maart, maar de aannemer start op 1 maart. Ook al is het verslag technisch correct, dan nog is er een procedurefout die tot een regularisatie of boete kan leiden. Controleer dus altijd de chronologie van de documenten, niet enkel de cijfers.