Προφορική: μονόλογος έτοιμος, διάλογος παγωμένος
Εξεταζόμενη Α2/Β1 στην προφορική εξέταση, διάρκειας 4–5 λεπτών. Παρουσιάζει 90 δευτερόλεπτα προετοιμασμένο μονόλογο για την οικογένειά της, με απομνημονευμένες φράσεις. Ο εξεταστής ρωτά: «А кем работает твоя мама?» Εκείνη επαναλαμβάνει: «У меня есть мама, она добрая». Στη συνέχεια: «Ты часто видишься с бабушкой?» Σωπαίνει 6 δευτερόλεπτα, λέει «ну... это...» και συνεχίζει στα ελληνικά. Όταν ο εξεταστής επαναδιατυπώνει πιο απλά, απαντά μονολεκτικά «да». Έχει καλή προφορά και άνεση στον μονόλογο, αλλά δεν ζητά διευκρίνιση, δεν παραφράζει και δεν χρησιμοποιεί στρατηγικές επιδιόρθωσης. Το επίπεδο απαιτεί απλή αλληλεπίδραση για καθημερινά θέματα. Στον μονόλογο χρησιμοποιεί σωστά παρελθόν και αιτιατική, αλλά στον διάλογο μπλοκάρει μόλις αλλάξει το ερώτημα.
1. Τι δείχνει η αντίθεση ανάμεσα στον μονόλογο και στον διάλογο, και ποια είναι η πιο πιθανή εξήγηση;
Read the worked answer
Η αντίθεση δείχνει ότι η εξεταζόμενη έχει αποθηκευμένο κείμενο, όχι διαδραστική ικανότητα. Στον μονόλογο παράγει σωστές μορφές επειδή το περιεχόμενο και η σειρά είναι προβλέψιμα· μόλις ο εξεταστής αλλάξει το ερώτημα, πρέπει να αποκωδικοποιήσει άγνωστη δομή, να ανακτήσει λεξιλόγιο και να σχηματίσει απάντηση ταυτόχρονα. Η σιωπή 6 δευτερολέπτων και η στροφή στα ελληνικά δεν είναι έλλειψη γνώσης αλλά έλλειψη στρατηγικών: δεν ζητά επανάληψη, δεν επιβεβαιώνει το νόημα, δεν απαντά με απλοποιημένη δομή. Το «да» στην επαναδιατύπωση δείχνει ότι κατανοεί περισσότερα από όσα παράγει. Άρα το πρόβλημα είναι στη μετάβαση από την αναπαραγωγή στην αλληλεπίδραση.
2. Προτείνετε τρεις φράσεις επιδιόρθωσης και μία αλλαγή στη μέθοδο προετοιμασίας, με αιτιολόγηση.
Read the worked answer
Χρήσιμες φράσεις: «Извини, я не поняла. Повтори, пожалуйста.» (ζητά επανάληψη χωρίς να αλλάξει γλώσσα)· «Ты спрашиваешь о работе моей мамы?» (επιβεβαιώνει το θέμα και κερδίζει χρόνο)· «Я хочу сказать, что...» (ξεκινά παράφραση αντί για σιωπή). Η μέθοδος αλλάζει ως εξής: αντί για απομνημονευμένο μονόλογο 90 δευτερολέπτων, η εξάσκηση γίνεται σε αλυσίδες ερώτησης–απάντησης πάνω στο ίδιο θέμα, με τον διδάσκοντα να αλλάζει μία λέξη κάθε φορά («А кем работает мама?», «А где она работает?», «А ты часто видишь бабушку?»). Έτσι η μαθήτρια μαθαίνει να ανακτά το ίδιο λεξιλόγιο σε νέες ερωτήσεις. Η αλλαγή είναι σημαντική γιατί ο μονόλογος κρύβει το πρόβλημα: το κριτήριο της Α2/Β1 μετρά αλληλεπίδραση, όχι απαγγελία.