Pancyprian Russian key terms

Η δεξιότητα κατανόησης προφορικού λόγου: ο υποψήφιος ακούει ένα κείμενο δύο φορές και απαντά σε ερωτήσεις επιλογής ή συμπλήρωσης. Ελέγχεται η ικανότητα εντοπισμού συγκεκριμένων πληροφοριών και γενικού νοήματος.

Το κύριο θέμα ή η βασική ιδέα ενός κειμένου, χωρίς τις λεπτομέρειες. Στην ακρόαση ζητείται συχνά με ερώτηση όπως «Για ποιο θέμα μιλά ο ομιλητής;».

Μια ακριβής λεπτομέρεια μέσα σε κείμενο, όπως ώρα, τιμή, διεύθυνση ή όνομα. Ο υποψήφιος πρέπει να την εντοπίσει ανάμεσα σε άλλες παρόμοιες πληροφορίες.

Η απόδοση του ίδιου νοήματος με διαφορετικές λέξεις. Στις ερωτήσεις κατανόησης η σωστή απάντηση συχνά παραφράζει το κείμενο αντί να το αντιγράφει.

Συμπέρασμα που βγαίνει από στοιχεία του κειμένου χωρίς να δηλώνεται ρητά. Ο αναγνώστης συνδυάζει πληροφορίες για να καταλάβει τι εννοεί ο συγγραφέας.

Η θέση ή το συναίσθημα του συγγραφέα απέναντι στο θέμα, π.χ. θετικό, επικριτικό ή ουδέτερο. Δηλώνεται συχνά με επίθετα και επιρρήματα αξιολόγησης.

Ο λόγος για τον οποίο γράφτηκε ένα κείμενο: να ενημερώσει, να πείσει, να διαφημίσει ή να δώσει οδηγίες. Αναγνωρίζεται από τη δομή, το ύφος και το μέσο δημοσίευσης.

Η κατηγορία στην οποία ανήκει ένα κείμενο, όπως άρθρο, επιστολή, αγγελία, φυλλάδιο ή blog. Κάθε είδος έχει χαρακτηριστική δομή και γλώσσα.

Σύντομος τίτλος που χωρίζει ένα κείμενο σε ενότητες και δηλώνει το περιεχόμενό τους. Στις ασκήσεις αντιστοίχισης οι τίτλοι μπαίνουν δίπλα στις σωστές παραγράφους.

Άσκηση όπου λείπει μια λέξη ή φράση από πρόταση ή κείμενο και ο υποψήφιος επιλέγει ή γράφει τη σωστή. Ελέγχει γραμματική και λεξιλόγιο μαζί με το νόημα.

Η αντιστοιχία μορφής ανάμεσα σε λέξεις που συνδέονται, π.χ. επίθετο και ουσιαστικό στο γένος, αριθμό και πτώση, ή υποκείμενο και ρήμα στο πρόσωπο και αριθμό.

Γραμματική κατηγορία που δείχνει τη λειτουργία του ουσιαστικού στην πρόταση. Στα ρωσικά υπάρχουν έξι πτώσεις, καθεμία με δικές της καταλήξεις.

Ζεύγος ρηματικών τύπων που δηλώνουν αν η πράξη παρουσιάζεται ως διαδικασία (μη συνοπτική) ή ως ολοκληρωμένη (συνοπτική). Επηρεάζει τον χρόνο και το νόημα της πρότασης.

Η γραμματική ένδειξη του πότε γίνεται μια πράξη σε σχέση με τη στιγμή της ομιλίας, π.χ. παρόν, παρελθόν, μέλλον. Στα ρωσικά συνδυάζεται στενά με το ρήγα.

Ρήμα που δηλώνει δυνατότητα, αναγκαιότητα ή υποχρέωση, όπως «μπορώ», «πρέπει», «θέλω». Συνοδεύεται συνήθως από απαρέμφατο και αλλάζει τη στάση της πρότασης.

Έγκλιση που χρησιμοποιείται μετά από ρήματα βούλησης, συναισθήματος ή αβεβαιότητας, π.χ. «θέλω να έρθεις». Στα ρωσικά σχηματίζεται με το «чтобы» και παρελθοντικό τύπο.

Λέξη που ενώνει προτάσεις ή όρους και δηλώνει σχέση όπως αιτία, αντίθεση ή προσθήκη. Παραδείγματα: «και», «αλλά», «επειδή».

Ο τρόπος με τον οποίο οι προτάσεις ενός κειμένου δένονται μεταξύ τους με συνδέσμους, αντωνυμίες και επαναλήψεις, ώστε το κείμενο να διαβάζεται ως ενιαίο σύνολο.

Ενότητα κειμένου με μία κεντρική ιδέα, που αρχίζει συνήθως με θεματική πρόταση και αναπτύσσεται με λεπτομέρειες. Η σωστή κατάτμηση σε παραγράφους μετράει στη βαθμολογία.

Πρώτη γραπτή εκδοχή του κειμένου, που γράφεται πριν από την τελική μορφή. Βοηθά στον έλεγχο δομής, λεξιλογίου και λαθών μέσα στον διαθέσιμο χρόνο.

Το στάδιο ελέγχου του γραπτού για λάθη σε ορθογραφία, γραμματική, στίξη και λεξιλόγιο. Καλό είναι να γίνεται ξεχωριστά από τη σύνταξη του κειμένου.

Η ποικιλία λέξεων και δομών που χρησιμοποιεί ο υποψήφιος σε ένα γραπτό ή προφορικό κείμενο. Μεγαλύτερο εύρος, όταν είναι σωστό, δίνει υψηλότερη βαθμολογία.

Λόγος που στηρίζει μια θέση σε γραπτό ή προφορικό κείμενο, συχνά με παράδειγμα ή αιτιολόγηση. Στην παραγωγή λόγου ζητείται να εκφράσετε και να στηρίξετε άποψη.

Προσωπική θέση του ομιλητή ή συγγραφέα για ένα θέμα, που δηλώνεται με φράσεις όπως «κατά τη γνώμη μου» ή «νομίζω ότι». Διαφέρει από το γεγονός.

Συζήτηση όπου δύο ή περισσότεροι ομιλητές ανταλλάσσουν προτάσεις για να καταλήξουν σε συμφωνία, π.χ. για ώρα, τόπο ή τιμή. Απαιτεί ερωτήσεις, αντιπροτάσεις και ευγενικές αρνήσεις.

Δραστηριότητα προφορικής εξέτασης όπου ο υποψήφιος αναλαμβάνει έναν συγκεκριμένο ρόλο, π.χ. πελάτη ή τουρίστα, και συνομιλεί με τον εξεταστή σύμφωνα με οδηγίες.

Σύντομη περιγραφή κατάστασης που δίνεται στον υποψήφιο ως αφετηρία για διάλογο, π.χ. «Κλείνετε δωμάτιο σε ξενοδοχείο». Καθορίζει τον σκοπό και τα πρόσωπα της συνομιλίας.

Χρήση γλωσσικών τύπων που δείχνουν σεβασμό στον συνομιλητή, όπως «θα μπορούσατε», «παρακαλώ» ή πληθυντικός ευγενείας. Είναι βασική στην προφορική αλληλεπίδραση.

Ο τρόπος με τον οποίο προφέρονται οι λέξεις, περιλαμβανομένων των ήχων, του τονισμού και της προσωδίας. Στην προφορική εξέταση αξιολογείται η καθαρότητα και η φυσικότητα.

Η έμφαση σε μια συλλαβή μέσα στη λέξη ή σε μια λέξη μέσα στη φράση. Στα ρωσικά ο τονισμός είναι ελεύθερος και αλλάζει το νόημα ή τη μορφή ορισμένων λέξεων.

Η ικανότητα ομιλίας με φυσική ροή, χωρίς υπερβολικές παύσεις ή επαναλήψεις. Αξιολογείται μαζί με την προφορά και τη γραμματική ορθότητα.

Λέξη με νόημα πολύ κοντά σε άλλη, π.χ. «μεγάλος» και «τεράστιος». Στις ασκήσεις λεξιλογίου ζητείται συχνά να βρεθεί το συνώνυμο μέσα στο κείμενο.

Λέξη με αντίθετο νόημα από άλλη, π.χ. «ακριβός» και «φθηνός». Χρησιμοποιείται σε ασκήσεις αντίθεσης και σε ερωτήσεις κατανόησης.

Λέξεις που προέρχονται από την ίδια ρίζα και ανήκουν σε διαφορετικά μέρη του λόγου, π.χ. «γράφω», «γραπτός», «συγγραφέας». Βοηθούν στη συμπλήρωση κενών με τη σωστή μορφή.

Σύντομη απόδοση των κύριων σημείων ενός κειμένου με δικά μας λόγια. Απαιτεί διάκριση κύριων και δευτερευουσών πληροφοριών.

Γραπτό κείμενο με συγκεκριμένο παραλήπτη, που αρχίζει με προσφώνηση και τελειώνει με αποχαιρετισμό. Στην εξέταση μπορεί να είναι επίσημη ή φιλική.

Σύντομο κείμενο που προσφέρει ή ζητά προϊόν, υπηρεσία ή θέση εργασίας. Περιέχει βασικές πληροφορίες όπως τιμή, τοποθεσία και στοιχεία επικοινωνίας.