Punjabi Language and Comprehension
ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸਮਝ ਦਾ ਭਾਗ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ, ਵਿਆਕਰਣ, ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ, ਮੁਹਾਵਰੇ ਅਤੇ ਗਦ-ਪਾਠ ਦੀ ਸਮਝ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ, ਲਿੰਗ-ਵਚਨ, ਕਾਰਕ, ਕਾਲ, ਵਾਕ-ਸ਼ੁੱਧੀ, ਸਮਾਨਾਰਥਕ/ਵਿਰੋਧੀ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਪੈਰੇ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ
- ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਲਿੰਗ (ਪੁਲਿੰਗ, ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ) ਅਤੇ ਦੋ ਵਚਨ (ਇਕਵਚਨ, ਬਹੁਵਚਨ) ਹਨ।
- ਸੰਬੰਧਕ ਸ਼ਬਦ ਨਾਂਵ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ: ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਕੂਲ ਤੋਂ।
- ਕਰਤਾ ਨਾਲ 'ਨੇ' ਸਿਰਫ਼ ਸਕਰਮਕ ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਭੂਤਕਾਲ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਕਰਤਾ ਜਾਂ ਸਕਰਮਕ ਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
- ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਅੱਧਕ, ਟਿੱਪੀ ਅਤੇ ਬਿੰਦੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਬਦਲ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਉਦਾਹਰਨ
ਵਾਕ: ਕੁੜੀ ਨੇ ਪੁਸਤਕ ਪੜ੍ਹੀ। ਇੱਥੇ 'ਕੁੜੀ' ਕਰਤਾ ਹੈ, 'ਨੇ' ਸਕਰਮਕ ਭੂਤਕਾਲ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ, ਅਤੇ 'ਪੁਸਤਕ' ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ ਇਕਵਚਨ ਕਰਮ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਰਿਆ 'ਪੜ੍ਹੀ' ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ ਇਕਵਚਨ ਹੈ। ਜੇ ਕਰਮ ਬਹੁਵਚਨ ਹੋਵੇ-ਪੁਸਤਕਾਂ-ਤਾਂ 'ਪੜ੍ਹੀਆਂ' ਹੋਵੇਗਾ।
ਜਾਲ
ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਤੋਂ ਸ਼ਬਦ-ਦਰ-ਸ਼ਬਦ ਅਨੁਵਾਦ ਨਾ ਕਰੋ। 'ਨੇ' ਹਰ ਭੂਤਕਾਲ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ; ਅਕਰਮਕ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਨਹੀਂ: ਮੈਂ ਸਕੂਲ ਗਿਆ। ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਵਚਨ ਦਾ ਮੇਲ ਭੁੱਲਣਾ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਗਲਤੀ ਹੈ। ਮੁਹਾਵਰੇ ਦਾ ਅਰਥ ਸ਼ਬਦਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਪੂਰੇ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਤੋਂ ਲਓ।
ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਤਰੀਕਾ
ਪੈਰਾ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵੇਖੋ, ਫਿਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਵਾਕ ਲੱਭੋ। ਵਿਆਕਰਣ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾ, ਕਰਮ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕਰਕੇ ਮਿਲਾਨ ਕਰੋ।