WBBSE Madhyamik Gurmukhi Punjabi (First Language) study materials
WBBSE Madhyamik Gurmukhi Punjabi (First Language) study resources

WBBSE Madhyamik Gurmukhi Punjabi (First Language) flashcards

WBBSE Madhyamik Gurmukhi Punjabi (First Language) · Build recall with a focused review session.

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

ਅਣਡਿੱਠਾ ਗੱਦ ਭਾਗ
ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਨਵਾਂ ਪੈਰਾ ਜੋ ਪਾਠ-ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ; ਇਸ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸਿੱਧੇ, ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਵ
ਪੈਰੇ ਜਾਂ ਪਾਠ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਚਾਰ ਜੋ ਲੇਖਕ ਪਾਠਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲੇ ਜਾਂ ਆਖਰੀ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਸਾਰਥਕਤਾ
ਪਾਠ ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭਾਵ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਬੰਧ ਦੱਸਣਾ; ਜੇ ਸਿਰਲੇਖ ਪਾਠ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਛੂਹਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਥਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ਼ਬਦ-ਅਰਥ
ਕਿਸੇ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਉਸ ਦੇ ਵਾਕ-ਸੰਦਰਭ ਅਨੁਸਾਰ ਲਿਖਣਾ; ਇੱਕੋ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਕਈ ਅਰਥ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਸੰਦਰਭ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ।
ਅਨੁਮਾਨ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ
ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਜਿਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਪੈਰੇ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧਾ ਨਹੀਂ ਲਿਖਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਸਗੋਂ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਤੋਂ ਤਰਕ ਕਰਕੇ ਕੱਢਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਤਰ-ਚਿੱਤਰਣ
ਪਾਠ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪਾਤਰ ਦੇ ਗੁਣ, ਕੰਮ ਅਤੇ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਵਰਣਨ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਾਠ ਵਿੱਚੋਂ ਉਦਾਹਰਣ ਦੇਣਾ ਜਵਾਬ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਗੱਦ ਪਾਠ ਦਾ ਲੇਖਕ
ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਗੱਦ ਪਾਠ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ; ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਦਾ ਨਾਂ, ਰਚਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪੁੱਛੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਮੁਹਾਵਰਾ
ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਬਦ-ਸਮੂਹ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਅਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਖਾਣ
ਲੋਕ-ਅਨੁਭਵ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਸੁਤੰਤਰ ਪੂਰਾ ਵਾਕ ਜੋ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਵਾਕ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਪਾਠ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ
ਗੱਦ ਪਾਠ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਨੈਤਿਕ ਸਬਕ; ਇਹ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਤੋਂ ਸਿੱਧਾ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਨ ਅਤੇ ਨਤੀਜਾ
ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਘਟਨਾ ਕਿਉਂ ਵਾਪਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕੀ ਅਸਰ ਹੋਇਆ; ਇਸ ਸੰਬੰਧ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਵਿਆਖਿਆਤਮਕ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਉਪਮਾ ਅਲੰਕਾਰ
ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਦੂਜੀ ਨਾਲ 'ਵਾਂਗ', 'ਜਿਵੇਂ' ਜਾਂ 'ਸਮਾਨ' ਸ਼ਬਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਪਮਾ ਅਲੰਕਾਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਰੂਪਕ ਅਲੰਕਾਰ
ਜਦੋਂ ਉਪਮੇਯ ਅਤੇ ਉਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਨਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦੂਜਾ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੂਪਕ ਅਲੰਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਨੁਪ੍ਰਾਸ ਅਲੰਕਾਰ
ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਵਿਅੰਜਨ ਅੱਖਰਾਂ ਦੀ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਭਾਵ; ਇਸ ਨਾਲ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਲੈਅ ਵਧਦੀ ਹੈ।
ਮਾਨਵੀਕਰਨ
ਨਿਰਜੀਵ ਵਸਤੂਆਂ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੱਤਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਗੁਣ ਦੇਣਾ, ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ ਦਾ ਗਾਉਣਾ ਜਾਂ ਫੁੱਲ ਦਾ ਹੱਸਣਾ।
ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਭਾਵ
ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸੰਦੇਸ਼ ਜੋ ਕਵੀ ਪਾਠਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਪੰਗਤੀਆਂ ਤੋਂ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਛੰਦ
ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਲੈਅ ਅਤੇ ਮਾਤਰਾ-ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਨਿਯਮ ਜੋ ਪੰਗਤੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਗੀਤਕ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਛੰਦ ਦੀ ਆਪਣੀ ਮਾਤਰਾ-ਸੰਖਿਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਤੁਕਾਂਤ
ਕਵਿਤਾ ਦੀਆਂ ਪੰਗਤੀਆਂ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਮਿਲਦੇ-ਜੁਲਦੇ ਧੁਨੀ-ਅੰਤ; ਇਹ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਗਾਉਣਯੋਗ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਲ
ਕਿਰਿਆ ਦੁਆਰਾ ਕੰਮ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਣਾ; ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਵਰਤਮਾਨ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਕਾਲ ਹਨ।
ਲਿੰਗ
ਨਾਂਵ ਦਾ ਪੁਲਿੰਗ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ ਹੋਣਾ; ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਨਾਂਵ ਦੇ ਲਿੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।
ਵਚਨ
ਨਾਂਵ ਦਾ ਇੱਕਵਚਨ ਜਾਂ ਬਹੁਵਚਨ ਹੋਣਾ; ਬਹੁਵਚਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 'ਾਂ' ਜਾਂ 'ਏ' ਪਿਛੇਤਰ ਜੋੜ ਕੇ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਕ
ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਨਾਂਵ ਜਾਂ ਪੜਨਾਂਵ ਦਾ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ; ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੇ ਅੱਠ ਭੇਦ ਹਨ।
ਸੰਧੀ
ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਦੋ ਵਰਣਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਧੁਨੀ-ਪਰਿਵਰਤਨ; ਸਵਰ ਸੰਧੀ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ ਸੰਧੀ ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਭੇਦ ਹਨ।
ਸਮਾਸ
ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਸ਼ਬਦ ਬਣਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ; ਤਤਪੁਰਸ਼, ਕਰਮਧਾਰਯ, ਦਵੰਦ ਅਤੇ ਬਹੁਵ੍ਰੀਹੀ ਇਸ ਦੇ ਭੇਦ ਹਨ।
ਵਾਕ-ਸ਼ੁੱਧੀ
ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ, ਵਚਨ, ਕਾਲ ਅਤੇ ਪਦ-ਕ੍ਰਮ ਦੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਸੁਧਾਰਨਾ; ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਕਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ।
ਲੇਖ ਦੀ ਬਣਤਰ
ਲੇਖ ਦੇ ਤਿੰਨ ਭਾਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ: ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇ ਦੀ ਜਾਣ-ਪਛਾਣ, ਵਿਸਥਾਰ ਵਿੱਚ ਤਰਕ ਅਤੇ ਉਦਾਹਰਣ, ਉਪਸੰਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਟਾ।
ਰਸਮੀ ਪੱਤਰ
ਸਰਕਾਰੀ ਦਫ਼ਤਰ, ਸੰਸਥਾ ਜਾਂ ਅਖ਼ਬਾਰ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਪੱਤਰ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਪਤਾ, ਮਿਤੀ, ਵਿਸ਼ਾ-ਪੰਕਤੀ ਅਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਕ੍ਰਮ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਪੱਤਰ
ਪਰਿਵਾਰ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਲਿਖਿਆ ਨਿੱਜੀ ਪੱਤਰ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਸੰਬੋਧਨ, ਸਰੀਰਕ ਭਾਗ, ਸ਼ੁਭ-ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸੂਚਨਾ-ਪੱਤਰ
ਅਧਿਕਾਰਤ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਸੂਚਨਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀ, ਕਦੋਂ, ਕਿੱਥੇ ਅਤੇ ਕਿਸ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਤੱਥ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਸੰਖੇਪ-ਲੇਖਨ
ਕਿਸੇ ਪੈਰੇ ਦਾ ਮੁੱਖ ਭਾਵ ਛੋਟੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣਾ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਰਾਏ ਨਹੀਂ ਜੋੜਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦ ਘੱਟ ਰੱਖਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਤੇਜ਼ ਪਾਠਕ ਭਾਗ
ਪੂਰਕ ਪਾਠ 'ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਭਾਗ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦਾ ਕ੍ਰਮ, ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਅਤੇ ਪਾਠ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪੂਰਕ ਪਾਠ ਦਾ ਸੰਦੇਸ਼
ਪੂਰਕ ਪਾਠ ਤੋਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਚਾਰ; ਇਹ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਘਟਨਾ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ ਸਪਸ਼ਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।