వ్యాకరణం మరియు భాషా ప్రయోగం (Grammar and Language Usage)
ప్రధాన అంశాలు
- సంధులు: సవర్ణదీర్ఘ (అ/ఆ + అ/ఆ = ఆ), గుణ (అ + ఇ = ఏ; అ + ఉ = ఓ), వృద్ధి (అ + ఏ = ఐ; అ + ఓ = ఔ), యడాగమ (ఇ/ఈ + అ = య), ఉత్వ, ఇత్వ, త్రిక, ద్విత్వ.
- సమాసాలు: తత్పురుష (షష్ఠీ: రాజు భవనం = రాజభవనం), కర్మధారయ (నీలమైన మేఘం = నీలమేఘం), ద్విగు (సంఖ్యతో), ద్వంద్వ (రెండూ సమాన ప్రాధాన్యం), బహువ్రీహి (వేరొకరిని సూచించడం).
- వాక్య భేదాలు: సామాన్య (ఒక క్రియ), సంక్లిష్ట (ఒక ప్రధాన + ఒక ఆధార వాక్యం), సంయుక్త (రెండు స్వతంత్ర వాక్యాలు).
- కర్తరి (కర్త ముఖ్యం) ↔ కర్మణి (కర్మ ముఖ్యం); ప్రత్యక్ష కథనం ↔ పరోక్ష కథనం (సర్వనామాలు, క్రియలు మారుతాయి).
ఉదాహరణ
“రామాలయం” = రామ + ఆలయం. అ + ఆ = ఆ కాబట్టి సవర్ణదీర్ఘ సంధి. “నీలమేఘం” = నీలమైన మేఘం → పూర్వపదం విశేషణం, ఉత్తరపదం విశేష్యం → కర్మధారయ సమాసం. తార్కికత: మొదట పదాన్ని విభజించి, ఆ తర్వాత అర్థాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని సంధి/సమాసాన్ని నిర్ణయించాలి. విభజన లేకుండా పేరు రాయడం తప్పులు పెంచుతుంది.
మార్కులు పోయే చోట్లు
- గుణ సంధిని సవర్ణదీర్ఘ సంధి అని రాయడం.
- సమాసంలో ఉత్తరపదం అర్థాన్ని విస్మరించి, పూర్వపదం మాత్రమే చూడడం.
- పరోక్ష కథనంలో “నేను” → “అతను”, “మేము” → “వారు” అని మార్చకపోవడం.
- కర్మణి వాక్యంలో కర్తను విస్మరించడం.