Iran Dental Board - Prosthodontics study materials
Iran Dental Board - Prosthodontics study resources

Iran Dental Board - Prosthodontics common mistakes

Iran Dental Board - Prosthodontics · Understand the traps and how to avoid them.

Mistake 1

برای تاج زیرکونیا مونولیتیک همان کاهش ۰٫۵ تا ۰٫۸ میلی‌متری اکلوژنال متال-سرامیک را می‌تراشد و ضخامت نهایی را با ایندکس پوتی یا اکسپلورر کنترل نمی‌کند.

بسیاری از منابع قدیمی کاهش اکلوژنال ۱ میلی‌متر را کافی می‌دانند و داوطلب بدون تفکیک ماده، همان عدد را به زیرکونیا تعمیم می‌دهد؛ نتیجه، رستوریشن نازک و شکست یا سوراخ‌شدگی است.

What to do instead

برای زیرکونیا مونولیتیک حداقل ۱ تا ۱٫۵ میلی‌متر اکلوژنال و ۰٫۸ تا ۱٫۲ میلی‌متر آگزیال در نظر بگیرد و قبل از قالب‌گیری با ایندکس سیلیکونی ضخامت را در چند نقطه اندازه بگیرد.

Mistake 2

VDO پروتز کامل را فقط با حالت استراحت فک و بدون ثبت closest speaking space و فضای آزاد (freeway space) تعیین می‌کند.

تکیه بر یک معیار بالینی و نبود بازبینی فونتیک و عملکردی؛ منجر به overclosure یا VDO بیش از حد و ناراحتی بیمار می‌شود.

What to do instead

از ترکیب physiologic rest، swallowing، closest speaking space (حدود ۱ تا ۲ میلی‌متر) و trial denture با وکس استفاده کند و VDO را قبل از processing نهایی بازبینی کند.

Mistake 3

طرح RPD را فقط با نام طبقه‌بندی Kennedy می‌نویسد و بدون survey روی کست تشخیصی، کلاسپ circumferential را روی دندانی با undercut نامناسب یا ارزش استراتژیک پایین قرار می‌دهد.

حفظ کردن طبقه‌بندی بدون تحلیل خط survey، مسیر insertion و وضعیت پریودنتال دندان‌های abutment.

What to do instead

روی کست تشخیصی survey انجام دهد، خط undercut و مسیر insertion را رسم کند و طرح را به ترتیب saddle، connector، clasp، rest و guide plane بازبینی کند.

Mistake 4

قطر ایمپلنت را فقط از روی اندازه دندان انتخاب می‌کند و فاصله ایمن تا دندان مجاور، فاصله بین ایمپلنت‌ها و ضخامت استخوان باکال را با CBCT ارزیابی نمی‌کند.

اتکا به رادیوگرافی پری‌اپیکال دو بعدی و الگوی دندان؛ نتیجه، نقض فاصله biologic width یا قرارگیری ایمپلنت در موقعیت پروتزی نامناسب.

What to do instead

با CBCT و گاید جراحی برنامه‌ریزی کند: حداقل ۲ میلی‌متر تا دندان مجاور، ۳ میلی‌متر بین ایمپلنت‌ها و حدود ۲ میلی‌متر استخوان باکال؛ سپس platform و diameter را انتخاب کند.

Mistake 5

برای بیمار با درد TMJ، بدون تشخیص افتراقی DC/TMD، در همان جلسه اکولوزال adjustment برگشت‌ناپذیر انجام می‌دهد.

همسان‌سازی TMD با occlusion بد و تمایل به درمان سریع؛ بسیاری از دردهای TMJ منشأ عضلانی، روانی یا دیسک دارند.

What to do instead

ابتدا با معیارهای DC/TMD تشخیص دهد، درمان محافظه‌کارانه (splint، counseling، physiotherapy) را مقدم کند و adjustment دائمی را فقط برای occlusion traumatic مشخص نگه دارد.

Mistake 6

زیر ترمیم کامپوزیت یا رستوریشن چسبنده از سمان ZOE یا base حاوی اوژنول استفاده می‌کند.

عدم توجه به مهار پلیمریزاسیون رزین توسط اوژنول و تداخل با bonding.

What to do instead

برای ترمیم‌های رزینی از سمان یا باز بدون اوژنول مانند RMGI یا ZOE-free استفاده کند و پروتکل etch-rinse یا self-etch را مطابق ماده رعایت کند.

Mistake 7

طراحی دیجیتال لبخند را فقط با عکس ۲ بعدی و بدون ویدیوی لبخند یا فونتیک انجام می‌دهد و موقعیت لبه incisal را با لب بالا و خط لبخند تطبیق نمی‌دهد.

اتکا به scan استاتیک و نادیده گرفتن دینامیک لب و فونتیک؛ نتیجه، نسبت طلایی روی کاغذ ولی نتیجه بالینی غیرطبیعی.

What to do instead

DSD را با عکس full-face، ویدیوی لبخند و mock-up ترکیب کند؛ incisal curve، midline، buccal corridor و نمایش دندان در حالت استراحت و لبخند را بررسی کند.

Mistake 8

برای بیمار با microstomia یا trismus از tray معمولی و قالب‌گیری یک‌تکه استفاده می‌کند.

عدم تطبیق تکنیک با محدودیت باز شدن دهان؛ قالب ناقص یا ترومای بافت.

What to do instead

از tray sectional یا تکنیک دو مرحله‌ای، border molding کنترل‌شده و material با زمان کار مناسب استفاده کند؛ در صورت لزوم قالب‌گیری با ایمپرشن material کم‌ویسکوز.

Mistake 9

Border molding پروتز کامل را با فشار زیاد و حرکت‌های بیش از حد انجام می‌دهد و extension فلنج را در ناحیه retromylohyoid و buccal shelf با pressure indicator paste کنترل نمی‌کند.

حفظ کردن مراحل بدون درک anatomy functional و ریسک overextension یا underextension.

What to do instead

Border molding را با حرکت‌های عملکردی بیمار و material مناسب انجام دهد و extension نهایی را با pressure indicator paste در نواحی حساس بررسی و اصلاح کند.

Mistake 10

دندان‌های باقی‌مانده را بدون ارزیابی ferrule، نسبت crown-to-root و سلامت پریودنتال به‌عنوان abutment RPD انتخاب می‌کند و rest seat را با عمق ناکافی در مینا می‌تراشد.

تمرکز بر طبقه‌بندی و نه prognosis دندان؛ rest seat کم‌عمق باعث شکست rest و تمرکز نیرو می‌شود.

What to do instead

قبل از طرح، prognosis هر abutment را بسنجد؛ rest seat اکلوزالی با عمق حدود ۱ تا ۱٫۵ میلی‌متر و زاویه ملایم، و در صورت نیاز rest seat آمالگام یا کامپوزیت تقویت‌شده ایجاد کند.