مهندسی عمران و ساخت‌وساز شهری
این حوزه دانش فنی داوطلب را در مصالح، سازه، معابر و ضوابط ساخت‌وساز شهری می‌سنجد؛ پرسش‌ها ترکیبی از مفاهیم مهندسی و کاربرد ضوابط طرح تفصیلی است.
مقررات و مدارک
مقررات ملی ساختمان مبنای طراحی و اجراست؛ مباحث بتن (مبحث ۹)، فولاد (مبحث ۱۰) و مصالح و کارگاه (مبحث ۲) پرکاربردترین‌اند. هر ساخت‌وساز نیازمند پروانه، نقشه مصوب و نظارت مهندس ناظر است.
بتن و مصالح
رده بتن با مقاومت مشخصه فشاری نمونه استوانه‌ای در ۲۸ روز شناخته می‌شود؛ C25 یعنی ۲۵ مگاپاسکال. عیار سیمان، نسبت آب به سیمان و عمل‌آوری، سه عامل تعیین‌کننده مقاومت‌اند.
معابر و شبکه معابر
روسازی آسفالتی معمولاً لایه‌های اساس، زیراساس و رویه دارد. شیب عرضی آسفالت حدود ۲ درصد برای هدایت آب سطحی به جوی و کانیو است. جدول‌گذاری، پیاده‌رو و ایمن‌سازی عبور عابر از اجزای اصلی طراحی معبرند.
تراکم و سطح اشغال
- سطح اشغال: درصدی از زمین که در همکف ساخته می‌شود.
- تراکم: نسبت کل زیربنای مجاز به مساحت زمین.
نمونه حل‌شده
زمینی ۶۰۰ متر مربع با سطح اشغال مجاز ۵۰ درصد و تراکم ۳۰۰ درصد. سطح اشغال هر طبقه = ۶۰۰ × ۰٫۵ = ۳۰۰ متر مربع. کل زیربنای مجاز = ۶۰۰ × ۳ = ۱۸۰۰ متر مربع. تعداد طبقات = ۱۸۰۰ ÷ ۳۰۰ = ۶ طبقه. اگر داوطلب سطح اشغال را با تراکم جابه‌جا کند، به پاسخ نادرست می‌رسد.
تله‌های رایج
خلط سطح اشغال با تراکم، نادیده گرفتن حریم و ضوابط پارکینگ، و فرض بر این‌که افزایش طبقه بدون تأمین پارکینگ مجاز است.