One question at a time. Build your Madagascar BEPC understanding.
First 50 of 200 questions. Each one lists the choices, the correct answer, and an explanation. The checker at the top of this page saves progress in this browser when it is available.
Continue in the practice tool above to load more questions, 50 at a time.
Ao amin'ny fehezanteny malagasy manaraka ny filaharana VOS (matoanteny–zavatra–mpanao), ny matoanteny no loha fehezanteny. Eto ny «nividy» no matoanteny mitondra ny hevitra fototra, ary ny «vary» sy «i Soa» manaraka azy. Ny «roa gony» dia fanampin-javatra manondro habetsahana fa tsy matoanteny.
Ny «mitsambikina» dia matoanteny milaza fihetsika mihelina, atao indray mandeha ka vita. Ny matoanteny hafa toy ny «mandry» na «mihazakazaka» dia milaza toe-javatra mitohy na maharitra. Ny endrika «mi-» amin'ny «mitsambikina» dia mampiseho fihetsika mavitrika sy voafetra amin'ny fotoana fohy.
Ny endrika voatosika dia ampiasaina rehefa ny mpanao amin'ny fehezanteny no voakasiky ny asa, toy ny «voasazy ny mpianatra». Ny endrika mpanao kosa dia mampiseho ny mpanao ho lohahevitra mavitrika. Io fanavahana io no fototry ny fifidianana ny endrika matoanteny araka ny anjara asan'ny teny.
Ny «mbola tsy» dia teny milaza fa tsy mbola tanteraka ny asa, ka lasa anton-javatra manova ny hevitry ny matoanteny. Tsy matoanteny ny «tonga» eto fa matoanteny fototra, ary ny «ny» sy «mpampianatra» dia mpamaritra sy anarana. Ny anton-javatra dia manazava ny fomba na ny fotoana anatanterahana ny asa.
Ny famerenana ny matoanteny «mamaky» ho «mamaky-mamaky» dia mampiseho fa miverimberina na mitohy ny asa. Izany no atao hoe famerenana matoanteny mba hilazana fiverimberenana. Ny endrika tsotra «mamaky» dia milaza asa iray fotsiny.
Ny «amin'ny sekoly» dia mamaly ny fanontaniana «aiza?» ka lasa fanampin-javatra milaza toerana. Ny mpanao dia «i Koto», ary tsy misy zavatra mivantana eto satria matoanteny tsy mandalo ny «mianatra». Ny fanampin-javatra dia manazava ny toe-javatra anatanterahana ny asa.
Ny «mividy» dia matoanteny mandalo satria mila zavatra mivantana, ohatra «mividy vary». Ny matoanteny tsy mandalo toy ny «mandry» na «mipetraka» dia tsy mila zavatra mivantana. Ny fanavahana matoanteny mandalo sy tsy mandalo dia zava-dehibe amin'ny fananganana fehezanteny.
Ny mpandray dia ilay olona mahazo ny zavatra omena, eto ny «zanany». Ny «i Naina» no mpanao, ary ny «ny boky» no zavatra omena. Ny «ho an'ny» dia manondro mazava ny mpandray amin'ny fehezanteny mandalo roa.
Ny «efa» dia milaza fa vita ny asa, ary rehefa ampiarahina amin'ny matoanteny dia mampiseho fa efa tanteraka izany. Ny «mbola» kosa milaza fa mitohy, ary ny «vao» milaza fa vao manomboka. Ny «ho avy» dia milaza zavatra mbola hitranga.
Ny fehezanteny mpanao dia manomboka amin'ny matoanteny mavitrika ary ny mpanao no lohahevitra mazava, toy ny «Nanasa lamba i Bema». Ny fehezanteny voatosika kosa dia mampiseho ny zavatra na olona voakasiky ny asa ho lohahevitra. Noho izany, ny safidy «Nanasa lamba i Bema» no hany fehezanteny mpanao.
Ny «mpanao» dia ilay olona na zavatra manatanteraka ny asa ao amin'ny fehezanteny. Amin'ny fehezanteny malagasy, ny mpanao matetika dia tonga aorinan'ny matoanteny sy ny zavatra. Tsy tokony hafangaro amin'ny zavatra atao na ny fotoana izy.
Rehefa misy anarana sy mpamaritra mifandray amin'ny fifandraisana tsotra, dia soratana misaraka amin'ny elanelana izy ireo, toy ny «vary maitso». Ny tsipika na ny fampifangaroana mivantana dia tsy mahazatra amin'ity tranga ity. Ny elanelana no manavaka ny teny roa amin'ny fanoratana mahazatra.
Ny «afaka» dia matoanteny manondro fahafahana manao zavatra, toy ny «afaka mianatra». Ny «mila» kosa milaza filàna, ary ny «mahay» milaza fahaizana. Ny «mety» milaza mety hitranga na azo atao amin'ny fomba malefaka kokoa.
Ny «no» dia mpampitohy ampiasaina hanondroana ny lohahevitra na hanamafisana azy ao amin'ny fehezanteny. Amin'ity tranga ity, ny «I Koto» no lohahevitra hamafisina. Tsy matoanteny na mpamaritra anarana ny «no» amin'ity toerana ity.
Ny «no» dia manamafy ny lohahevitra «ny ankizy» ary mametra ny fifandraisany amin'ny matoanteny «nihira». Io no atao hoe fanamafisana lohahevitra amin'ny alalan'ny «no». Tsy milaza fotoana na toerana izy fa mpampitohy fotsiny.
Ny «matory» dia matoanteny tsy mandalo satria tsy mila zavatra mivantana hanatanterahana ny asa. Ny «manome», «mamaky» ary «mitondra» dia matoanteny mandalo satria mila zavatra atao. Ny fanavahana ity karazana matoanteny ity dia fototry ny famakafakana fehezanteny.
Ny fiteny malagasy dia manaraka ny filaharana VOS: matoanteny (V), zavatra (O), mpanao (S). Noho izany, ny matoanteny no loha fehezanteny ary ny mpanao dia tonga any aorina. Ny filaharana hafa toy ny SVO na SOV dia tsy mahazatra amin'ny fehezanteny malagasy tsotra.
Ny «mihamafy» dia milaza fiovana mitohy, izany hoe mihamitombo na mihamafy ny toe-javatra. Ny «mitoetra», «mipetraka» ary «mijanona» dia milaza toe-javatra maharitra fa tsy fiovana. Ny tovana «-ha-» dia manondro fivoarana mitohy.
Ny tovona «voa-» dia manondro fa efa vita ny asa ary ny zavatra resahina no voakasiky izany. Ohatra, ny «voasoratra» dia midika fa efa nosoratana ny zavatra iray. Tsy milaza zavatra mbola hatao na tsy azo atao izy io.
Ny «manome» dia matoanteny mandalo roa satria mila zavatra omena sy olona mandray, toy ny «manome boky ny mpampianatra». Ny matoanteny hafa ao amin'ny safidy dia tsy mandalo na mandalo iray fotsiny. Ny fanavahana izany dia manampy amin'ny famaritana ny anjara asan'ny teny.
Ny «tokony» dia milaza adidy na zavatra tsy maintsy atao. Ny «mety» kosa milaza mety hitranga, ary ny «mbola» milaza fitohizana. Ny «azy» dia mpisolo anarana fa tsy matoanteny milaza adidy.
Ny «vorona telo» no zavatra hitan'i Rina, ka izy no objet mivantana. Ny «i Rina» no mpanao, ary ny «teo amin'ny hazo» dia fanampin-javatra milaza toerana. Ny «nahita» dia matoanteny mitondra ny asa.
Ny «mifamaly» dia milaza fifanakalozana na fiverimberenan'ny asa eo amin'ny olona roa na maromaro. Ny tovona «mi-» miaraka amin'ny «fa-» dia mampiseho fifandraisana mifamaly. Ny matoanteny hafa dia milaza asa tsotra tsy mifamaly.
Ny «amin'ny» dia mpampiankin-teny mampifandray ny matoanteny «miresaka» amin'ny teny manaraka «namany». Izy io no mampiseho fifandraisana eo amin'ny asa sy ny olona resahina. Tsy mpampitohy na matoanteny izy io amin'ity toerana ity.
Ny «mahazo» dia milaza fa misy olona mandray na mahazo zavatra. Ny «manome» kosa milaza fanomezana, fa tsy fandraisana. Ny matoanteny hafa dia tsy mifandray amin'ny hevitry ny fahazoana.
Rehefa mitambatra ny teny roa ka very ny zana-peo iray amin'ny fihaonany, dia soratana mirindra tsy misy elanelana ny teny mitambatra. Ny «rano» sy «masina» dia mamorona «ranomasina» satria very ny «o» amin'ny «rano». Tsy asiana tsipika na elanelana amin'ity karazana teny mitambatra ity.
Ny tovona «no-» miaraka amin'ny tovana «-ana» dia endrika voatra milaza zavatra efa natao tamin'ny mpanao. Ny «nosoratana» dia midika fa efa nisy nanoratra azy. Ny matoanteny hafa dia tsy mampiseho io endrika voatra io.
Ny matoanteny «nahita» dia mandalo ary maka zavatra mivantana. Ny zavatra hitan'ny mpampianatra dia «ny mpianatra». Ny «ny mpampianatra» no mpanao ny asa.
Ny tovona «maha-» dia ampiasaina hilazana fahafahana na fahaizana. Ny «mahay» dia mampiseho fa afaka miteny frantsay i Soa. Ny fehezanteny hafa dia tsy mampiasa io tovona io.
Ny «no» dia mpampifandray (mpisolo) ampiasaina hanasokajy na hanasaraka ny mpanao amin'ny matoanteny. Amin'ity fehezanteny ity, manasaraka ny «ny mpianatra» sy ny «nanao» izy. Tsy milaza antony ary tsy mpanao ny asa.
Ny matoanteny «manome» dia afaka maka zavatra roa: ny zavatra omena sy ny olona ampitana azy. Ohatra, «Manome boky an'i Koto aho». Ny matoanteny hafa dia tsy mandalo na mandalo iray fotsiny.
Ny fampiasana «no» dia manasokajy ny mpanao ho loha resaka, ka ny mpanao no asongadina alohan'ny matoanteny. Amin'ity fehezanteny ity, «Izaho» no asongadina amin'ny alalan'ny «no». Tsy endrika voatra na baiko izany.
Ny mpanao ny asa dia «i Naina», satria izy no nanome ny boky. Ny «ny boky» no zavatra omena, ary ny «ho an'ny zanany» no mpandray. Ny «nomen» dia matoanteny.
Ny fitambaran-teny «tsy maintsy» dia ampiasaina hilazana fa tsy maintsy atao na tsy azo ihodivirana ny zavatra iray. Amin'ity fehezanteny ity, izy no mampiseho ny fepetra. Ny «mianatra» no matoanteny, ary ny «isika» no mpanao.
Ny «mafy» dia mamaritra ny fomba nanaovana ny asa «mianatra», ka mpamaritra matoanteny (fanampin-teny) izy. Tsy mpanao na zavatra izy. Ny mpanao dia «i Koto».
Ny tovona «voa-» dia milaza fa efa vita ny asa ary ny zavatra no voakasik'izany. Noho izany, ny «voasoratra» dia midika fa efa vita ny fanoratana. Tsy milaza ho avy na baiko izy.
Ny «matory» dia tsy maka zavatra mivantana, ka matoanteny tsy mandalo izy. Ny «mamaky», «manoratra», ary «mihinana» dia afaka maka zavatra mivantana.
Ny «amin'ny» dia mpampifandray mampiditra ny olona iarahana miresaka. Amin'ity fehezanteny ity, «amin'ny namany» no mpiara-miresaka amin'i Tovo. Tsy mpanao na zavatra mivantana izy.
Rehefa mpamaritra ny teny faharoa ka mamaritra ny anarana, dia soratana misaraka izy ireo amin'ny teny malagasy mahazatra. Ny «vary maitso» dia mamaritra vary izay maitso ny lokony. Tsy mitambatra ho teny iray izy amin'ity tranga ity.
Ny «no» dia manasokajy ny mpanao «ny ankizy» ho loha resaka, ka izy no asongadina. Tsy milaza antony izy ary tsy mpanao. Ny matoanteny dia «nihira».
Ny «efa» miaraka amin'ny endrika efa lasa dia milaza fa efa vita ny asa, ary ny «taloha lavitra» dia asehon'ny «efa» sy ny endrika lasa. Ny «hanoratra» dia ho avy, ny «manoratra» dia ankehitriny, ary ny «soraty» dia baiko.
Ny «no» dia mampifandray ny mpanao «I Koto» amin'ny teny lazaina «mpianatra tsara», ka manasokajy azy ho loha resaka. Tsy mpanao izy ary tsy milaza toerana. Ny «mpianatra tsara» no teny lazaina.
Rehefa ny matoanteny no loha fehezanteny, dia ny endrika matoanteny mahazatra toy ny «mianatra» no ampiasaina, ary ny mpanao dia tonga aoriny. Ohatra, «Mianatra i Koto». Ny «mpianatra» dia anarana, ny «fianarana» dia anarana, ary ny «ianatra» dia tsy matoanteny feno.
Ny «boky» dia zavatra vakian'i Soa, ka zavatra voakasiky ny asa izy. Ny «i Soa» no mpanao, ary ny «mamaky» no matoanteny. Tsy mpamaritra matoanteny na mpampifandray ny «boky».
Ny teny «roa gony» dia manondro ny isa na ny habetsahan'ny «vary» izay zavatra voakasiky ny asa «nividy». Amin'ny fitsipin'ny teny malagasy, ny teny milaza isa toy izany dia atao hoe «mpamaritra isa» ary mameno ny anjara asan'ny zavatra. Tsy mpanao na fotoana na toerana izy io fa mamaritra ny habetsahan'ny zavatra.
Ny filaharan'ny teny mahazatra amin'ny fehezanteny malagasy dia manomboka amin'ny matoanteny, arahin'ny mpanao, ary avy eo ny zavatra raha misy. Amin'ny «Mianatra mafy ny mpianatra», ny matoanteny «mianatra» no eo aloha ary ny mpanao «ny mpianatra» no manaraka azy. Izany no endrika voajanahary amin'ny fiteny malagasy.
Amin'ny fehezanteny malagasy, ny matoanteny «nahita» dia mandalo ary ny zavatra voakasiny dia mety ho «ny mpianatra». Ny mpanao ny asa dia ilay olona nahita, izay asehon'ny teny «ny mpampianatra» satria izy no manao ny asa. Ny filaharan'ny teny dia mametra ny anjara asan'ny mpanao ho an'ny teny farany rehefa tsy misy «no».
Ny «no» dia teny enti-manasongadina ny teny na andian-teny eo alohany, ka mahatonga azy ho loha resaka (topika) amin'ny fehezanteny. Amin'ity tranga ity, ny «izaho» no asongadina fa izy no nihinana ny vary. Tsy mampifandray matoanteny izy, ary tsy manondro fotoana na mamaritra zavatra.
Ny matoanteny misy tovana «-ina» dia manondro zavatra atao amin'ny mpanao, izany hoe ny mpanao no iharan'ny asa. Ny «soratina» dia midika fa misy zavatra soratana amin'ny olona iray, ka ny olona no voasoratra. Ny endrika «-ana» kosa dia milaza zavatra atao, fa ny «voa-» milaza efa vita.
Ny teny «roa» dia mpamaritra isa (fanampin-teny) mameno ny anarana «mofo» ao amin'ny fehezanteny «Nividy mofo roa ny mpianatra». Tsy mpanao izy satria ny mpanao dia «ny mpianatra», ary tsy matoanteny na tambinteny. Ny mpamaritra isa dia manondro ny habetsahan'ny zavatra lazaina amin'ny anarana.