Poland Category D1 Theory Test key terms

Prędkość dostosowana do warunków ruchu, widoczności, stanu nawierzchni i natężenia ruchu, pozwalająca kierowcy zatrzymać pojazd przed przeszkodą i uniknąć kolizji.

Maksymalna prędkość dozwolona przepisami na danym odcinku drogi lub dla danego rodzaju pojazdu, niezależnie od warunków atmosferycznych i natężenia ruchu.

Odległość, jaką pojazd pokonuje od momentu rozpoczęcia hamowania do całkowitego zatrzymania; zależy od prędkości, przyczepności opon do nawierzchni i sprawności układu hamulcowego.

Czas upływający od spostrzeżenia przez kierowcę niebezpieczeństwa do rozpoczęcia działania, np. naciśnięcia pedału hamulca; wydłuża go zmęczenie, alkohol i rozproszenie uwagi.

Prawo do przejechania przez skrzyżowanie lub inny odcinek drogi przed innym pojazdem, pieszych lub rowerzystą, wynikające z oznakowania, sygnałów świetlnych lub ogólnych zasad ruchu.

Skrzyżowanie dróg, na którym żaden z kierunków nie ma pierwszeństwa wynikającego ze znaków lub sygnałów; obowiązuje zasada ustąpienia pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony.

Manewr polegający na przejechaniu obok pojazdu lub uczestnika ruchu poruszającego się w tym samym kierunku, wymagający uprzedniego upewnienia się o braku zagrożenia i zachowania bezpiecznego odstępu.

Obszar wokół pojazdu niewidoczny dla kierowcy w lusterkach ani bezpośrednio z miejsca kierowania; szczególnie duży w autobusach i pojazdach ciężarowych, stanowi zagrożenie dla pieszych i rowerzystów.

Element wyposażenia pojazdu umożliwiający obserwację przestrzeni za pojazdem; w autobusie może być wewnętrzne lub zewnętrzne, a jego prawidłowe ustawienie jest warunkiem bezpiecznej jazdy.

Urządzenie wspomagające manewr cofania, przekazujące obraz przestrzeni za pojazdem na ekran w kabinie; nie zwalnia kierowcy z obowiązku obserwacji otoczenia i upewnienia się o bezpieczeństwie.

Jazda pojazdem do tyłu, wymagająca szczególnej ostrożności, obserwacji martwych pól i ustąpienia pierwszeństwa innym uczestnikom ruchu; w autobusie często wspomagana przez kamerę i pomocnika.

Mechanizm służący do unieruchomienia pojazdu podczas postoju, szczególnie na wzniesieniu; w autobusach może być uruchamiany dźwignią, pedałem lub przyciskiem i musi być zwolniony przed jazdą.

Dodatkowy układ hamowania uruchamiany w sytuacji awaryjnej, np. przy uszkodzeniu podstawowego układu hamulcowego; w autobusie może być to hamulec ręczny lub system retadera.

Zespół elementów odpowiedzialnych za zmniejszanie prędkości i zatrzymywanie pojazdu, w tym pedał hamulca, przewody, zaciski i tarcze lub bębny; podlega obowiązkowym badaniom technicznym.

Element ogumienia zapewniający przyczepność pojazdu do nawierzchni; jej stan, bieżnik i ciśnienie wpływają na drogę hamowania i bezpieczeństwo jazdy, szczególnie w autobusie przewożącym pasażerów.

Wartość ciśnienia powietrza w oponie zalecana przez producenta pojazdu; nieprawidłowe ciśnienie pogarsza przyczepność, zwiększa zużycie paliwa i może prowadzić do uszkodzenia opony.

Część opony stykająca się z nawierzchnią, której wzór i głębokość rowków odprowadzają wodę i zapewniają przyczepność; minimalna głębokość jest określona przepisami.

Znak drogowy nakazujący kierowcy ustąpienie pierwszeństwa pojazdom poruszającym się po drodze z pierwszeństwem; nie oznacza obowiązku zatrzymania się, jeśli nie jest to konieczne.

Urządzenie nadające sygnały świetlne w kolorach zielonym, żółtym i czerwonym, regulujące ruch na skrzyżowaniu lub przejściu dla pieszych; kierowca musi stosować się do ich wskazań.

Sygnał świetlny oznaczający zakaz wjazdu za sygnalizator, z wyjątkiem sytuacji, gdy zatrzymanie pojazdu przed sygnalizatorem mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu.

Sygnał świetlny oznaczający zakaz wjazdu za sygnalizator; kierowca musi zatrzymać pojazd przed linią zatrzymania lub przed sygnalizatorem, jeśli linii nie ma.

Biała linia poprzeczna na jezdni wyznaczająca miejsce, w którym kierowca musi zatrzymać pojazd przed sygnalizatorem lub znakiem stop; jej przekroczenie przy sygnale czerwonym jest wykroczeniem.

Znak drogowy nakazujący całkowite zatrzymanie pojazdu przed wjazdem na skrzyżowanie lub przejazd kolejowy oraz ustąpienie pierwszeństwa pojazdom na drodze z pierwszeństwem.

Zespół czynności podejmowanych natychmiast po wypadku w celu ratowania życia i zdrowia poszkodowanych, obejmujący zapewnienie bezpieczeństwa, wezwanie pomocy i udzielenie kwalifikowanej pomocy przedmedycznej.

Zestaw czynności ratowniczych polegających na uciskach klatki piersiowej i sztucznym oddychaniu, stosowany u osoby nieprzytomnej bez oddechu; w Polsce zaleca się 30 uciśnięć i 2 oddechy.

Ułożenie nieprzytomnej osoby oddychającej na boku w celu utrzymania drożności dróg oddechowych i zapobieżenia zadławieniu; stosuje się ją do czasu przybycia służb ratunkowych.

Przenośne urządzenie elektroniczne dostarczające impuls elektryczny do serca w celu przywrócenia prawidłowego rytmu; jego użycie jest zalecane w trakcie resuscytacji, zgodnie z instrukcjami głosowymi.

Ogólnoeuropejski numer telefonu służący do wzywania pomocy w sytuacjach zagrożenia życia, zdrowia lub mienia; połączenie jest bezpłatne i dostępne z każdego telefonu.

Powiadomienie służb ratunkowych o zdarzeniu drogowym, zawierające miejsce, liczbę poszkodowanych, rodzaj obrażeń i zagrożenia; powinno być zwięzłe i dokładne.

Urzędowy dokument potwierdzający uprawnienia do kierowania pojazdami określonej kategorii; kierowca musi mieć go przy sobie podczas kierowania pojazdem i okazywać na żądanie uprawnionego organu.

Kategoria prawa jazdy uprawniająca do kierowania autobusem o liczbie miejsc siedzących nie większej niż 17, w tym miejscu kierowcy, oraz pojazdami ciągniętymi przez taki autobus.

Zestaw dokumentów wymaganych podczas kierowania pojazdem, m.in. dowód rejestracyjny, polisa OC i świadectwo badania technicznego; ich brak może skutkować zatrzymaniem dowodu rejestracyjnego.

Okresowa kontrola stanu technicznego pojazdu przeprowadzana w stacji kontroli pojazdów; autobusy podlegają badaniom co 6 miesięcy, a jego ważność potwierdza wpis w dowodzie rejestracyjnym.

Okres, w którym kierowca wykonuje czynności związane z kierowaniem pojazdem lub pozostaje do dyspozycji przewoźnika; podlega ewidencji i ograniczeniom mającym zapobiegać zmęczeniu.

Stan obniżonej sprawności psychofizycznej wynikający z długotrwałej jazdy lub braku snu; wydłuża czas reakcji i zwiększa ryzyko wypadku, dlatego wymaga przerw w podróży.

Obowiązkowy odpoczynek kierowcy po określonym czasie prowadzenia pojazdu, mający na celu regenerację organizmu; jej długość i częstotliwość regulują przepisy o czasie pracy kierowców.

Działalność polegająca na zarobkowym lub niezarobkowym przemieszczaniu pasażerów autobusem; wymaga przestrzegania przepisów o liczbie miejsc, bezpieczeństwie i dokumentacji przewozu.

Maksymalna liczba pasażerów, w tym kierowca, jaką może przewozić autobus zgodnie z wpisem w dowodzie rejestracyjnym; przekroczenie tej liczby jest niedopuszczalne.

Pojazd samochodowy przeznaczony do przewozu więcej niż dziewięciu osób łącznie z kierowcą; w kategorii D1 chodzi o autobus o liczbie miejsc siedzących do 17.