FSMA Bankbemiddeling key terms

Het beroepsmatig aanbieden van kredieten aan consumenten zonder zelf kredietgever te zijn, door als tussenpersoon een kredietovereenkomst tot stand te helpen brengen tussen klant en bank.

Natuurlijke of rechtspersoon die tegen vergoeding consumenten helpt bij het afsluiten van kredietovereenkomsten met één of meer kredietgevers, zonder zelf krediet te verstrekken.

Krediet verstrekt aan een natuurlijke persoon voor niet-beroepsmatige doeleinden, zoals een lening voor een auto, verbouwing of andere privé-uitgave, met wettelijke bescherming voor de kredietnemer.

Krediet dat wordt gewaarborgd door een hypotheek op onroerend goed van de kredietnemer, meestal voor de aankoop of verbouwing van een woning, met eigen informatie- en adviesregels.

De financiële instelling die het krediet daadwerkelijk verstrekt en de kredietovereenkomst sluit met de consument; zij draagt het kredietrisico en de eindverantwoordelijkheid voor de kredietbeslissing.

Krediet dat bestemd is voor de verwerving, het behoud of de verbetering van een onroerend goed dat de consument als woonplaats gebruikt of zal gebruiken, vaak met hypothecaire waarborg.

De schriftelijke overeenkomst waarin kredietgever en consument de kredietvoorwaarden vastleggen, waaronder het bedrag, de looptijd, de rentevoet en de terugbetalingsmodaliteiten.

Het totale kredietkostpercentage, uitgedrukt op jaarbasis, dat alle kosten van het krediet omvat zoals rente, dossierkosten en verplichte verzekeringen, zodat de consument kredieten kan vergelijken.

De vergoeding die de kredietgever vraagt voor het ter beschikking stellen van geld, uitgedrukt als percentage per periode, en die de kostprijs van de lening bepaalt.

Het rentetarief dat de kredietnemer verschuldigd is op het ontleende kapitaal, berekend op het uitstaande saldo volgens de formule die in de kredietovereenkomst is bepaald.

Het recht van de consument om een krediet geheel of gedeeltelijk eerder af te lossen dan de overeengekomen looptijd, met inbegrip van de regels over de eventueel verschuldigde wederbeleggingsvergoeding.

De vergoeding die een kredietgever bij vervroegde terugbetaling mag aanrekenen om het renteverlies te compenseren, begrensd door wettelijke maximumpercentages en termijnen.

Een kredietvorm waarbij de kredietgever een kredietlijn ter beschikking stelt waarop de consument naar behoefte kan trekken, met een maximumbedrag en terugbetalingsvoorwaarden.

Een overeenkomst waarbij een goed of dienst wordt geleverd en de prijs in meerdere termijnen wordt betaald, al dan niet met rente of kosten, en die onder de consumentenkredietregels kan vallen.

Een huurovereenkomst waarbij de huurder een goed gedurende een bepaalde termijn gebruikt en eigenaar kan worden door betaling van een restwaarde, vaak beschouwd als een kredietvorm.

Het onderzoek dat de kredietgever uitvoert naar de financiële situatie en terugbetalingscapaciteit van de consument, onder meer via gegevensbanken, alvorens een krediet toe te kennen.

De bij de Nationale Bank van België beheerde gegevensbank waarin kredietovereenkomsten en betalingsachterstanden van consumenten worden geregistreerd, zodat kredietgevers de kredietwaardigheid kunnen beoordelen.

De informatie die de kredietbemiddelaar of kredietgever tijdig vóór de ondertekening aan de consument moet verstrekken, onder meer over het krediet, de kosten en de gevolgen van niet-betaling.

De aanbeveling die de bemiddelaar aan de consument geeft over een of meer kredietovereenkomsten die passen bij diens behoeften en financiële situatie, met motivering van de voorgestelde keuze.

Praktijken die het consumentengedrag misleiden of beïnvloeden, zoals agressieve verkooptechnieken of misleidende informatie over kredietvoorwaarden, en die wettelijk verboden zijn.

Elke commerciële communicatie die een krediet aanprijst of de consument ertoe aanzet een kredietovereenkomst te sluiten, met wettelijke verplichtingen over de te vermelden informatie.

De prijs die de consument of de kredietgever betaalt voor de dienstverlening van de kredietbemiddelaar, die transparant en vóór de dienstverlening moet worden meegedeeld.

De Autoriteit voor Financiële Diensten en Markten, de Belgische toezichthouder die onder meer waakt over de naleving van de kredietbemiddelingsregels en de toegang tot het beroep.

De verplichte inschrijving van een kredietbemiddelaar in het openbaar register van de FSMA, die de toegang tot het beroep voorwaardeert en door de toezichthouder kan worden geschorst of doorgehaald.

Het geheel van wettelijke opdrachten waarmee de FSMA de naleving van de regelgeving door kredietbemiddelaars controleert, onder meer via onderzoeken, informatieverzoeken en sancties.

Een bestuurlijke maatregel die de FSMA kan opleggen bij overtreding van de regels, zoals een geldboete, een berisping of een schorsing van de registratie.

De vereiste kennis, vaardigheden en ervaring waarover kredietbemiddelaars moeten beschikken, vaak aangetoond via opleiding of examen, om het beroep te mogen uitoefenen.

De voortdurende bijscholing die kredietbemiddelaars moeten volgen om hun kennis van regelgeving, producten en adviesvaardigheden actueel te houden gedurende hun loopbaan.

De voorwaarde dat kredietbemiddelaars en hun bestuurders geen veroordelingen of gedragingen hebben die hun geschiktheid voor het beroep in het gedrang brengen, beoordeeld bij de registratie.

Het door de FSMA bijgehouden en publiek raadpleegbare overzicht van toegelaten kredietbemiddelaars, waarin consumenten kunnen nagaan of een bemiddelaar wettelijk is geregistreerd.

De verplichte procedure waarmee een kredietbemiddelaar klachten van consumenten ontvangt, onderzoekt en binnen de gestelde termijn beantwoordt, met doorverwijzing naar de bevoegde ombudsdienst.

De onafhankelijke instantie waar consumenten terechtkunnen met een klacht over een kredietbemiddelaar of kredietgever wanneer de interne klachtenbehandeling niet tot een oplossing leidt.

De wettelijke verplichtingen voor financiële tussenpersonen om cliënten te identificeren, transacties te monitoren en verdachte verrichtingen te melden aan de bevoegde autoriteit.

Het identificeren en verifiëren van de identiteit van de klant en het begrijpen van diens financiële profiel, als onderdeel van de preventie van witwassen en terrorismefinanciering.

Een situatie waarin de eigen belangen van de bemiddelaar of zijn banden met bepaalde kredietgevers de objectiviteit van het kredietadvies aan de consument kunnen beïnvloeden.

De wettelijke verplichting van de bemiddelaar om de consument volledig, correct en begrijpelijk te informeren over de aangeboden kredieten, de kosten en zijn eigen rol en vergoeding.

Het geheel van interne maatregelen, procedures en controles waarmee een kredietbemiddelaar waarborgt dat zijn activiteiten in overeenstemming zijn met de geldende wetgeving en toezichtsverwachtingen.

De vereiste dat een kredietbemiddelaar zijn advies baseert op een voldoende breed aanbod en de belangen van de consument vooropstelt, zonder zich te laten leiden door eigen voordelen.