North Rhine-Westphalia Zentralabitur Modern Greek key terms

Δεξιότητα ανάγνωσης ενός ελληνικού κειμένου και εξαγωγής βασικών πληροφοριών, θέσης του συγγραφέα και νοήματος από τα συμφραζόμενα, χωρίς μετάφραση κάθε λέξης.

Το βασικό μήνυμα που διατρέχει ένα κείμενο και διατυπώνεται συνοπτικά με μία ή δύο προτάσεις, συνήθως στην αρχή ή στο τέλος.

Οι γλωσσικές και καταστασιακές συνθήκες γύρω από μια λέξη ή φράση, που βοηθούν τον αναγνώστη να προσδιορίσει τη σημασία της χωρίς λεξικό.

Σύντομη απόδοση του περιεχομένου ενός κειμένου με δικά του λόγια, χωρίς σχόλια, παραδείγματα ή λεπτομέρειες, συνήθως στον ενεστώτα και σε τρίτο πρόσωπο.

Αναδιατύπωση ενός χωρίου με διαφορετικές λέξεις και δομές, ώστε να διατηρηθεί το νόημα και να αποφευχθεί η αντιγραφή της αρχικής διατύπωσης.

Ικανότητα παρακολούθησης προφορικού ελληνικού λόγου, όπως συνέντευξης ή ραδιοφωνικής εκπομπής, και κατανόησης στάσεων, επιχειρημάτων και λεπτομερειών χωρίς επανάληψη.

Σύντομες γραπτές καταγραφές κατά την ακρόαση ή ανάγνωση, με λέξεις-κλειδιά και συντομογραφίες, που χρησιμεύουν ως βάση για ερωτήσεις ή για δικό του κείμενο.

Σύνθεση κειμένου σε συγκεκριμένο είδος και ύφος, π.χ. επιστολής ή σχολίου, με σαφή δομή, κατάλληλο λεξιλόγιο και τήρηση του επικοινωνιακού σκοπού.

Χρήση συνδετικών λέξεων και φράσεων όπως «επειδή», «ωστόσο», «επομένως», ώστε οι προτάσεις να συνδέονται λογικά και το κείμενο να ρέει.

Τρόπος ανάπτυξης θέσης με επιχειρήματα, παραδείγματα και αντίκρουση αντίθετων απόψεων, ώστε ο αναγνώστης να πειστεί για την ορθότητά της.

Λέξη που δηλώνει ενέργεια, κατάσταση ή γεγονός και κλίνεται ως προς πρόσωπο, αριθμό, χρόνο, έγκλιση και φωνή, π.χ. «γράφω», «γράφτηκε».

Παρελθοντικός χρόνος που δηλώνει μια ολοκληρωμένη ή στιγμιαία πράξη, π.χ. «έγραψα», και συχνά διαφέρει από τον παρατατικό ως προς την όψη.

Παρελθοντικός χρόνος που παρουσιάζει μια πράξη ως διαρκή, επαναλαμβανόμενη ή συνήθεια στο παρελθόν, π.χ. «έγραφα κάθε μέρα».

Έγκλιση που εκφράζει επιθυμία, σκοπό, αναγκαιότητα ή προτροπή και εισάγεται συνήθως με «να», π.χ. «θέλω να πάω».

Ρηματικός τύπος στον οποίο το υποκείμενο δρα ή δέχεται την πράξη ή ενεργεί για τον εαυτό του, π.χ. «πλένομαι», «αγαπιέμαι», «σκέφτομαι».

Μικρή λέξη που προσδιορίζει το γένος, τον αριθμό και την πτώση του ουσιαστικού, π.χ. «ο», «η», «το» ή «ένας», «μία», «ένα».

Λέξη που δηλώνει πρόσωπο, πράγμα, τόπο ή αφηρημένη έννοια και κλίνεται ως προς πτώση και αριθμό, π.χ. «μαθητής», «πόλη».

Λέξη που προσδιορίζει ουσιαστικό δηλώνοντας ιδιότητα ή χαρακτηριστικό, π.χ. «μεγάλος», και συμφωνεί μαζί του σε γένος, αριθμό και πτώση.

Αλληλεπίδραση ανθρώπων από διαφορετικούς πολιτισμούς, κατά την οποία αναγνωρίζονται διαφορετικές συνήθειες, αξίες και τρόποι έκφρασης και αποφεύγονται παρεξηγήσεις.

Υπεραπλουστευμένη και γενικευμένη αντίληψη για μια ομάδα ανθρώπων, που συχνά δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και μπορεί να οδηγήσει σε προκατάληψη.

Εκ των προτέρων αρνητική ή θετική κρίση για πρόσωπο ή ομάδα, χωρίς επαρκή γνώση και εμπειρία, που επηρεάζει τη συμπεριφορά απέναντί τους.

Το σύνολο χαρακτηριστικών, γλώσσας, εθίμων και αξιών με τα οποία ένα άτομο αισθάνεται ότι ανήκει σε μια κοινότητα και διακρίνεται από άλλες.

Μετακίνηση ανθρώπων από μια χώρα σε άλλη για οικονομικούς, πολιτικούς ή οικογενειακούς λόγους, με συνέπειες για τη ζωή τους και για τις κοινωνίες υποδοχής.

Διαδικασία με την οποία άτομα ή ομάδες γίνονται ισότιμα μέλη μιας κοινωνίας, με πρόσβαση σε εκπαίδευση, εργασία και κοινωνικές σχέσεις, διατηρώντας παράλληλα στοιχεία της καταγωγής τους.

Ο βαθμός στον οποίο τα μέλη μιας κοινωνίας αισθάνονται αλληλέγγυα, μοιράζονται αξίες και εμπιστεύονται τους θεσμούς, ώστε να αποφεύγονται συγκρούσεις και αποκλεισμός.

Κατάσταση στην οποία άτομα ή ομάδες στερούνται πρόσβασης σε πόρους, υπηρεσίες και κοινωνικές σχέσεις και περιθωριοποιούνται από την υπόλοιπη κοινωνία.

Έλλειψη θέσης εργασίας για άτομα που αναζητούν απασχόληση, φαινόμενο με οικονομικές και ψυχολογικές συνέπειες για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Η θέση που παίρνει ο συγγραφέας απέναντι στο θέμα του, συχνά έμμεσα μέσω λεξιλογίου, ειρωνείας ή επιλογής παραδειγμάτων, και πρέπει να τεκμηριώνεται από το κείμενο.

Το πρόσωπο που αφηγείται μια ιστορία, είτε συμμετέχει στα γεγονότα ως πρωτοπρόσωπος είτε τα παρατηρεί από έξω ως τριτοπρόσωπος.

Τρόπος παρουσίασης γεγονότων σε χρονική σειρά, με πρόσωπα, τόπο και σκηνικό, που συναντάται σε διηγήματα, μαρτυρίες και ιστορικά κείμενα.

Κείμενο με καλλιτεχνικό χαρακτήρα, όπως ποίημα ή διήγημα, όπου η μορφή, οι εικόνες και η γλώσσα συμβάλλουν ουσιαστικά στο νόημα.

Σχήμα λόγου στο οποίο μια λέξη ή φράση χρησιμοποιείται με μεταφορική σημασία αντί για κυριολεκτική, π.χ. «η ζωή είναι θάλασσα».

Κείμενο, έγγραφο, συνέντευξη ή ιστοσελίδα από την οποία αντλούνται πληροφορίες, που πρέπει να ελέγχεται ως προς την αξιοπιστία και την προέλευσή της.

Ο βαθμός στον οποίο μια πηγή παρέχει ακριβείς και τεκμηριωμένες πληροφορίες, κριτήριο που εξαρτάται από τον συγγραφέα, τον εκδότη και τη μέθοδο.

Κατάλογος έργων που χρησιμοποιήθηκαν ή αναφέρονται σε μια εργασία, με στοιχεία όπως συγγραφέας, τίτλος, έτος και εκδότης, σε σταθερή σειρά.

Σύντομη ένδειξη μέσα στο κείμενο ότι μια πληροφορία ή ιδέα προέρχεται από άλλη πηγή, ώστε να αποφεύγεται η λογοκλοπή.

Πίνακας ή απαρίθμηση γεγονότων σε χρονική σειρά, που βοηθά στην κατανόηση ιστορικών εξελίξεων και στη σύνδεση αιτίας και αποτελέσματος.

Τρόπος με τον οποίο μια κοινωνία θυμάται, τιμά ή αποσιωπά γεγονότα του παρελθόντος, μέσω μνημείων, επετείων, σχολικών βιβλίων και αφηγήσεων.

Προσωπική αφήγηση ανθρώπου που έζησε ένα γεγονός, πολύτιμη για την κατανόηση της ιστορίας από τη σκοπιά των ατόμων, αλλά πάντα υποκειμενική.

Διαδικασία επιλογής σπουδών ή επαγγέλματος με βάση ενδιαφέροντα, ικανότητες και προοπτικές απασχόλησης, συχνά με στήριξη από σχολείο ή συμβούλους.

Σύντομο έγγραφο με στοιχεία σπουδών, εμπειρίας και δεξιοτήτων ενός προσώπου, που υποβάλλεται σε αίτηση εργασίας ή υποτροφίας.

Λόγοι ή εσωτερικές δυνάμεις που ωθούν ένα άτομο σε μια πράξη, όπως η επιθυμία για μάθηση, η οικογενειακή πίεση ή η ανάγκη για οικονομική ανεξαρτησία.

Ικανότητα και δικαίωμα ενός ατόμου να αποφασίζει μόνο του για τη ζωή του, τις σπουδές και τις σχέσεις του, αναλαμβάνοντας την ευθύνη των επιλογών του.