Kerala SSLC Tamil BT cheat sheet

உரைநடை என்பது பேச்சு வடிவிலிருந்து வேறுபட்டு, எழுத்தில் தொடரியல் விதிகளுக்கு உட்பட்டு அமையும் நடை; கட்டுரை, சிறுகதை, நாவல், பயணக் கட்டுரை, வாழ்க்கை வரலாறு, நாடகம் ஆகியவை இதன் வகைகள்.

கட்டுரையின் அமைப்பு மூன்று பகுதிகளாகும்: முன்னுரை (தலைப்பு அறிமுகம்), கருத்துரை (விவரம்), முடிவுரை (சுருக்கம்).

சிறுகதையின் அடிப்படைக் கூறுகள்: கதைமாந்தர், சூழல், மோதல், உச்சக்கட்டம், முடிவு.

நேரிடை உரையில் பேசியவரின் சொற்கள் மாற்றமின்றி மேற்கோள் குறிக்குள் வரும்; மறைமுக உரையில் ‘என்று/என’ இணைப்புச் சொல் வந்து பேசியவர் மூன்றாம் நபராக மாறுவார்.

வாழ்க்கை வரலாறு உண்மை நிகழ்வுகளையும் கால வரிசையையும் பின்பற்றி மூன்றாம் நபரில் அமையும்.

பயணக் கட்டுரை இடம், காலம், அனுபவம் ஆகியவற்றை வரிசைப்படி விவரிக்கும்.

உவமை அணியில் ‘போல, ஒப்ப, அன்ன’ உவம உருபுகளுடன் ஒப்பீடு வெளிப்படும்; உருவக அணியில் ஒன்று மற்றொன்றாகவே கூறப்படும்.

பாத்திரப் பண்பு கதைமாந்தரின் செயல், பேச்சு, பிறர் கூற்று ஆகிய மூன்றின் மூலம் வெளிப்படும்.

தமிழ்ச் செய்யுள் நான்கு பாக்களாகப் பிரியும்: ஆசிரியப்பா, வெண்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா.

யாப்பு உறுப்புகள் ஏழு: எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை, பா.

அசை இரண்டு வகை: நேரசை (குறில்/நெடில் தனித்து அல்லது குறிலுடன் குறில்), நிரையசை (குறில் + குறில்).

சீர் அசைகளால் ஆகும்; ஈரசைச்சீர், மூவசைச்சீர், நாலசைச்சீர் என மூன்று வகை.

குறள் வெண்பா இரண்டு அடிகளுடன் ஏழு சீர்களைக் கொண்டது; முதல் அடியில் நான்கு சீர், இரண்டாம் அடியில் மூன்று சீர்.

வெண்பாவின் ஈற்றடி இறுதிச்சீர் ஏழு வாய்பாடுகளில் ஒன்றாக அமையும்: நாள், மலர், காசு, பிறப்பு, கிழமை, விளக்கம், முடிபு.

தொடை அணிகள்: மோனை (முதல் எழுத்து ஒற்றுமை), எதுகை (இரண்டாம் எழுத்து ஒற்றுமை), இயைபு (ஓசை ஒற்றுமை).

ஆசிரியப்பா நான்கு அடிக்குக் குறையாமல் அமையும்; வெண்பா போன்ற கட்டுப்பட்ட ஈற்றுச்சீர் வாய்பாடு இதற்கு இல்லை.

வஞ்சிப்பா வீர உணர்ச்சிக்கும் போர்க்காட்சிக்கும் உரிய பா; கலிப்பா அளவில் மாறுபட்டு இசைத்தன்மையுடன் அமையும்.

புணர்ச்சி என்பது இரண்டு சொற்கள் சேரும்போது ஏற்படும் ஒலி மாற்றம்; இயல்பு புணர்ச்சி, விகாரப் புணர்ச்சி என இரண்டு வகை.

விகாரப் புணர்ச்சிச் சான்று: கல் + தூண் = கற்றூண்; மரம் + வேர் = மரவேர்.

வேற்றுமை எட்டு: எழுவாய், ஐ, ஆல், கு, இன், அது, இடம் (கண்), விளி.

வேற்றுமை உருபுகள்: ஐ; ஆல்/ஆன்/ஓடு; கு/க்கு; இன்; அது/ஆது; இல்/இடம்/கண்; விளி அழைத்தலைக் குறிக்கும்.

வினைமுற்று காலம், பால், இடம் ஆகிய மூன்றையும் தெரிவித்து முடிவுபெறும்.

பெயரெச்சம் பெயரைக் கொண்டு முடியும்; வினையெச்சம் வினையைக் கொண்டு முடியும்.

தமிழ் வாக்கியத்தின் இயல்பான வரிசை எழுவாய்–பயனிலை–வினை (SOV); வினை பொதுவாக இறுதியில் வரும்.

காலம் மூன்று: இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம்; வினை வடிவம் இதை விகுதிகளால் காட்டும்.

சொல் நான்கு வகை: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல், உரிச்சொல்.

பகுபத உறுப்புகள்: பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சாரியை, பின்னொட்டு.

பெயர்விகுதிகள்: -அன், -ஆள், -அர், -கள் போன்றவை பெயர்ச்சொல்லை உருவாக்கும்.

வேர்ச்சொல் + விகுதி சேர்ந்து புதிய சொல் உருவாகும்; எடுத்துக்காட்டு: ஓடு + இனான் = ஓடினான்.

கூட்டுச்சொல் இரண்டு சொற்கள் இணைந்து புதிய பொருள் தரும்; இணைச்சொல் ஒத்த பொருளுடைய இரு சொற்களின் தொடர்.

எதிர்ச்சொல் எதிர்ப்பொருளையும், ஒத்த சொல் ஒரே பொருளையும் தரும்.

கடன் சொல் வேற்று மொழியிலிருந்து ஏற்கப்பட்டது; மொழிபெயர்ப்புச் சொல் வேற்று மொழிக் கருத்தைத் தமிழில் புதிதாக உருவாக்குவது.

ஒருமை–பன்மை: மரம்–மரங்கள், மாடு–மாடுகள்; பன்மை விகுதி பொருளுக்கேற்ப மாறும்.

முதல் வாசிப்பு பொதுப் பொருளுக்கு; இரண்டாம் வாசிப்பு கேள்விகளுக்கான சொற்கள், பெயர்கள், எண்களுக்கு.

தலைப்புத் தேர்வு மையக் கருத்தை உள்ளடக்கியதாகவும் மிகச் சிறியதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

‘ஏன்’ வினாவுக்கு ‘ஏனெனில்’ எனத் தொடங்கி நேரடிக் காரணத்தை எழுதுதல் வேண்டும்.

மறைமுகக் கேள்விக்கான விடை பகுதியில் நேரடியாக இல்லாமல் குறிப்பால் உணரப்படும்.

புதிய சொல்லின் பொருளை அது இடம்பெறும் வாக்கியச் சூழலிலிருந்து ஊகித்தல் வேண்டும்.

பகுதியின் நோக்கம், முடிவு, ஆசிரியர் கருத்து ஆகியவற்றை இறுதிப் பத்தியிலிருந்து தேடுதல் பயனுள்ளது.

சுருக்கம் எழுதும்போது பகுதியின் அளவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு எடுத்துச் சொந்தச் சொற்களில் எழுதுதல் வேண்டும்.

எண்ணிக்கை, இடம், காலம், பெயர் ஆகிய விவரங்களைத் தனியாகக் குறித்து வைத்தல் தவறுகளைத் தவிர்க்கும்.

கடிதத்தின் உறுப்புகள்: அனுப்புநர் முகவரி, தேதி, பெறுநர் முகவரி, விளி, உடல், முடிவு, கையொப்பம்.

அலுவல் கடிதம் முறையான நடையில் அமையும்; தனிப்பட்ட கடிதம் நெருக்கமான நடையில் அமையும்.

கட்டுரை முன்னுரை, கருத்துரை, முடிவுரை என மூன்று பகுதிகளுடன் ஒரே கருத்தை மையமாகக் கொண்டு அமையும்.

அறிவிப்பில் என்ன, எப்போது, எங்கே, யார், ஏன், எப்படி ஆகிய விவரங்களும் தொடர்பு விவரமும் இடம்பெற வேண்டும்.

உரையாடலில் நேரடிப் பேச்சு, மரியாதை, கேள்வி–பதில் தொடர்ச்சி ஆகியவை இயல்பாக அமைய வேண்டும்.

விண்ணப்பத்தில் பதவி, தகுதி, அனுபவம், தொடர்பு முகவரி ஆகியவை தெளிவாக இடம்பெற வேண்டும்.

பேச்சின் அமைப்பு: தொடக்கம் (கவனம் ஈர்ப்பு), சுட்டு (முக்கிய கருத்துகள்), முடிவு (சுருக்கம்).

முகவரி வடிவம்: அனுப்புநர் முகவரி மேலே இடதுபுறம்; பெறுநர் முகவரி அதைத் தொடர்ந்து வலதுபுறம் அல்லது இடதுபுறம்.

மொழிபெயர்ப்பில் சொல் முதன்மை அல்ல; மூலக் கருத்தும் நடையும் இலக்கு மொழியில் இயல்பாக வெளிப்பட வேண்டும்.

தமிழ் SOV வரிசையும் ஆங்கிலம் SVO வரிசையும் கொண்டவை; மொழிபெயர்க்கும்போது வினை இடம் மாறும்.

பழமொழிகளைச் சொல்லுக்குச் சொல் மாற்றாமல், இலக்கு மொழியில் அதே பொருள் தரும் இணையான பழமொழியால் மாற்றுதல் வேண்டும்.

தொழில்நுட்பச் சொற்கள் பொதுவாக ஒலிபெயர்ப்பாகவோ அல்லது ஏற்கப்பட்ட தமிழ்ச் சொல்லாகவோ வழங்கும்.

மலையாளத்திலும் தமிழிலும் பல ஒத்த சொற்கள் இருந்தாலும் எழுத்து, ஒலிப்பு, பொருள் வேறுபாடுகளைக் கவனித்தல் வேண்டும்.

ஆங்கில passive வாக்கியம் தமிழில் பொதுவாக active வாக்கியமாகவோ ‘படுதல்’ வடிவத்திலோ மாறும்.

தேதி, எண், அளவை வடிவங்களை இலக்கு மொழி வழக்கப்படி மாற்றுதல் வேண்டும்.

பால், எண், மரியாதை நிலை ஆகியவை மூல மொழியில் இல்லாவிட்டாலும் தமிழில் வினை வடிவில் காட்டப்பட வேண்டும்.

சுருக்கம் மூலப் பகுதியின் மையக் கருத்தை மட்டும் கொண்டு, அளவில் மூன்றில் ஒரு பங்காக, சொந்தச் சொற்களில் அமைய வேண்டும்.

சுருக்கத்தில் வேண்டாத விவரங்கள், மீளுரைப்பு, எடுத்துக்காட்டுகள் நீக்கப்படும்; முதல் நபர் மூன்றாம் நபராக மாறும்.

குறிப்பு எழுதுதல்: தலைப்பு, துணைத்தலைப்புகள், சிறு புள்ளிகள், முக்கியச் சொற்கள் என வரிசைப்படுத்துதல்.

உவமை ஒப்பீட்டு அணி; உருவகம் ஒன்றை மற்றொன்றாகக் கூறும் அணி.

மோனை முதல் எழுத்து ஒற்றுமை; எதுகை இரண்டாம் எழுத்து ஒற்றுமை; இவை செய்யுளின் ஓசை அழகை உருவாக்கும்.

மதிப்பீட்டு வினாவுக்கு விடை மூன்று பகுதிகளுடன் அமைய வேண்டும்: கருத்து, சான்று, விளக்கம்.

சொற்சுவை சொல்லின் இனிமையையும், பொருட்சுவை கருத்தின் ஆழத்தையும் குறிக்கும்.

இலக்கிய மதிப்பீட்டில் ஆசிரியர் நோக்கம், காலச் சூழல், பாத்திரப் பண்பு ஆகியவை சான்றுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்.

உரைநடை என்பது பேச்சு வடிவிலிருந்து வேறுபட்டு, எழுத்தில் தொடரியல் விதிகளுக்கு உட்பட்டு அமையும் நடை; கட்டுரை, சிறுகதை, நாவல், பயணக் கட்டுரை, வாழ்க்கை வரலாறு, நாடகம் ஆகியவை இதன் வகைகள்.

கட்டுரையின் அமைப்பு மூன்று பகுதிகளாகும்: முன்னுரை (தலைப்பு அறிமுகம்), கருத்துரை (விவரம்), முடிவுரை (சுருக்கம்).

சிறுகதையின் அடிப்படைக் கூறுகள்: கதைமாந்தர், சூழல், மோதல், உச்சக்கட்டம், முடிவு.

நேரிடை உரையில் பேசியவரின் சொற்கள் மாற்றமின்றி மேற்கோள் குறிக்குள் வரும்; மறைமுக உரையில் ‘என்று/என’ இணைப்புச் சொல் வந்து பேசியவர் மூன்றாம் நபராக மாறுவார்.

வாழ்க்கை வரலாறு உண்மை நிகழ்வுகளையும் கால வரிசையையும் பின்பற்றி மூன்றாம் நபரில் அமையும்.

பயணக் கட்டுரை இடம், காலம், அனுபவம் ஆகியவற்றை வரிசைப்படி விவரிக்கும்.

உவமை அணியில் ‘போல, ஒப்ப, அன்ன’ உவம உருபுகளுடன் ஒப்பீடு வெளிப்படும்; உருவக அணியில் ஒன்று மற்றொன்றாகவே கூறப்படும்.

பாத்திரப் பண்பு கதைமாந்தரின் செயல், பேச்சு, பிறர் கூற்று ஆகிய மூன்றின் மூலம் வெளிப்படும்.

தமிழ்ச் செய்யுள் நான்கு பாக்களாகப் பிரியும்: ஆசிரியப்பா, வெண்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா.

யாப்பு உறுப்புகள் ஏழு: எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை, பா.

அசை இரண்டு வகை: நேரசை (குறில்/நெடில் தனித்து அல்லது குறிலுடன் குறில்), நிரையசை (குறில் + குறில்).

சீர் அசைகளால் ஆகும்; ஈரசைச்சீர், மூவசைச்சீர், நாலசைச்சீர் என மூன்று வகை.

குறள் வெண்பா இரண்டு அடிகளுடன் ஏழு சீர்களைக் கொண்டது; முதல் அடியில் நான்கு சீர், இரண்டாம் அடியில் மூன்று சீர்.

வெண்பாவின் ஈற்றடி இறுதிச்சீர் ஏழு வாய்பாடுகளில் ஒன்றாக அமையும்: நாள், மலர், காசு, பிறப்பு, கிழமை, விளக்கம், முடிபு.

தொடை அணிகள்: மோனை (முதல் எழுத்து ஒற்றுமை), எதுகை (இரண்டாம் எழுத்து ஒற்றுமை), இயைபு (ஓசை ஒற்றுமை).

ஆசிரியப்பா நான்கு அடிக்குக் குறையாமல் அமையும்; வெண்பா போன்ற கட்டுப்பட்ட ஈற்றுச்சீர் வாய்பாடு இதற்கு இல்லை.

வஞ்சிப்பா வீர உணர்ச்சிக்கும் போர்க்காட்சிக்கும் உரிய பா; கலிப்பா அளவில் மாறுபட்டு இசைத்தன்மையுடன் அமையும்.

புணர்ச்சி என்பது இரண்டு சொற்கள் சேரும்போது ஏற்படும் ஒலி மாற்றம்; இயல்பு புணர்ச்சி, விகாரப் புணர்ச்சி என இரண்டு வகை.

விகாரப் புணர்ச்சிச் சான்று: கல் + தூண் = கற்றூண்; மரம் + வேர் = மரவேர்.

வேற்றுமை எட்டு: எழுவாய், ஐ, ஆல், கு, இன், அது, இடம் (கண்), விளி.

வேற்றுமை உருபுகள்: ஐ; ஆல்/ஆன்/ஓடு; கு/க்கு; இன்; அது/ஆது; இல்/இடம்/கண்; விளி அழைத்தலைக் குறிக்கும்.

வினைமுற்று காலம், பால், இடம் ஆகிய மூன்றையும் தெரிவித்து முடிவுபெறும்.

பெயரெச்சம் பெயரைக் கொண்டு முடியும்; வினையெச்சம் வினையைக் கொண்டு முடியும்.

தமிழ் வாக்கியத்தின் இயல்பான வரிசை எழுவாய்–பயனிலை–வினை (SOV); வினை பொதுவாக இறுதியில் வரும்.

காலம் மூன்று: இறந்தகாலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம்; வினை வடிவம் இதை விகுதிகளால் காட்டும்.

சொல் நான்கு வகை: பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல், உரிச்சொல்.

பகுபத உறுப்புகள்: பகுதி, விகுதி, இடைநிலை, சாரியை, பின்னொட்டு.

பெயர்விகுதிகள்: -அன், -ஆள், -அர், -கள் போன்றவை பெயர்ச்சொல்லை உருவாக்கும்.

வேர்ச்சொல் + விகுதி சேர்ந்து புதிய சொல் உருவாகும்; எடுத்துக்காட்டு: ஓடு + இனான் = ஓடினான்.

கூட்டுச்சொல் இரண்டு சொற்கள் இணைந்து புதிய பொருள் தரும்; இணைச்சொல் ஒத்த பொருளுடைய இரு சொற்களின் தொடர்.

எதிர்ச்சொல் எதிர்ப்பொருளையும், ஒத்த சொல் ஒரே பொருளையும் தரும்.

கடன் சொல் வேற்று மொழியிலிருந்து ஏற்கப்பட்டது; மொழிபெயர்ப்புச் சொல் வேற்று மொழிக் கருத்தைத் தமிழில் புதிதாக உருவாக்குவது.

ஒருமை–பன்மை: மரம்–மரங்கள், மாடு–மாடுகள்; பன்மை விகுதி பொருளுக்கேற்ப மாறும்.

முதல் வாசிப்பு பொதுப் பொருளுக்கு; இரண்டாம் வாசிப்பு கேள்விகளுக்கான சொற்கள், பெயர்கள், எண்களுக்கு.

தலைப்புத் தேர்வு மையக் கருத்தை உள்ளடக்கியதாகவும் மிகச் சிறியதாகவும் இருக்க வேண்டும்.

‘ஏன்’ வினாவுக்கு ‘ஏனெனில்’ எனத் தொடங்கி நேரடிக் காரணத்தை எழுதுதல் வேண்டும்.

மறைமுகக் கேள்விக்கான விடை பகுதியில் நேரடியாக இல்லாமல் குறிப்பால் உணரப்படும்.

புதிய சொல்லின் பொருளை அது இடம்பெறும் வாக்கியச் சூழலிலிருந்து ஊகித்தல் வேண்டும்.

பகுதியின் நோக்கம், முடிவு, ஆசிரியர் கருத்து ஆகியவற்றை இறுதிப் பத்தியிலிருந்து தேடுதல் பயனுள்ளது.

சுருக்கம் எழுதும்போது பகுதியின் அளவில் மூன்றில் ஒரு பங்கு எடுத்துச் சொந்தச் சொற்களில் எழுதுதல் வேண்டும்.

எண்ணிக்கை, இடம், காலம், பெயர் ஆகிய விவரங்களைத் தனியாகக் குறித்து வைத்தல் தவறுகளைத் தவிர்க்கும்.

கடிதத்தின் உறுப்புகள்: அனுப்புநர் முகவரி, தேதி, பெறுநர் முகவரி, விளி, உடல், முடிவு, கையொப்பம்.

அலுவல் கடிதம் முறையான நடையில் அமையும்; தனிப்பட்ட கடிதம் நெருக்கமான நடையில் அமையும்.

கட்டுரை முன்னுரை, கருத்துரை, முடிவுரை என மூன்று பகுதிகளுடன் ஒரே கருத்தை மையமாகக் கொண்டு அமையும்.

அறிவிப்பில் என்ன, எப்போது, எங்கே, யார், ஏன், எப்படி ஆகிய விவரங்களும் தொடர்பு விவரமும் இடம்பெற வேண்டும்.

உரையாடலில் நேரடிப் பேச்சு, மரியாதை, கேள்வி–பதில் தொடர்ச்சி ஆகியவை இயல்பாக அமைய வேண்டும்.

விண்ணப்பத்தில் பதவி, தகுதி, அனுபவம், தொடர்பு முகவரி ஆகியவை தெளிவாக இடம்பெற வேண்டும்.

பேச்சின் அமைப்பு: தொடக்கம் (கவனம் ஈர்ப்பு), சுட்டு (முக்கிய கருத்துகள்), முடிவு (சுருக்கம்).

முகவரி வடிவம்: அனுப்புநர் முகவரி மேலே இடதுபுறம்; பெறுநர் முகவரி அதைத் தொடர்ந்து வலதுபுறம் அல்லது இடதுபுறம்.

மொழிபெயர்ப்பில் சொல் முதன்மை அல்ல; மூலக் கருத்தும் நடையும் இலக்கு மொழியில் இயல்பாக வெளிப்பட வேண்டும்.

தமிழ் SOV வரிசையும் ஆங்கிலம் SVO வரிசையும் கொண்டவை; மொழிபெயர்க்கும்போது வினை இடம் மாறும்.

பழமொழிகளைச் சொல்லுக்குச் சொல் மாற்றாமல், இலக்கு மொழியில் அதே பொருள் தரும் இணையான பழமொழியால் மாற்றுதல் வேண்டும்.

தொழில்நுட்பச் சொற்கள் பொதுவாக ஒலிபெயர்ப்பாகவோ அல்லது ஏற்கப்பட்ட தமிழ்ச் சொல்லாகவோ வழங்கும்.

மலையாளத்திலும் தமிழிலும் பல ஒத்த சொற்கள் இருந்தாலும் எழுத்து, ஒலிப்பு, பொருள் வேறுபாடுகளைக் கவனித்தல் வேண்டும்.

ஆங்கில passive வாக்கியம் தமிழில் பொதுவாக active வாக்கியமாகவோ ‘படுதல்’ வடிவத்திலோ மாறும்.

தேதி, எண், அளவை வடிவங்களை இலக்கு மொழி வழக்கப்படி மாற்றுதல் வேண்டும்.

பால், எண், மரியாதை நிலை ஆகியவை மூல மொழியில் இல்லாவிட்டாலும் தமிழில் வினை வடிவில் காட்டப்பட வேண்டும்.

சுருக்கம் மூலப் பகுதியின் மையக் கருத்தை மட்டும் கொண்டு, அளவில் மூன்றில் ஒரு பங்காக, சொந்தச் சொற்களில் அமைய வேண்டும்.

சுருக்கத்தில் வேண்டாத விவரங்கள், மீளுரைப்பு, எடுத்துக்காட்டுகள் நீக்கப்படும்; முதல் நபர் மூன்றாம் நபராக மாறும்.

குறிப்பு எழுதுதல்: தலைப்பு, துணைத்தலைப்புகள், சிறு புள்ளிகள், முக்கியச் சொற்கள் என வரிசைப்படுத்துதல்.

உவமை ஒப்பீட்டு அணி; உருவகம் ஒன்றை மற்றொன்றாகக் கூறும் அணி.

மோனை முதல் எழுத்து ஒற்றுமை; எதுகை இரண்டாம் எழுத்து ஒற்றுமை; இவை செய்யுளின் ஓசை அழகை உருவாக்கும்.

மதிப்பீட்டு வினாவுக்கு விடை மூன்று பகுதிகளுடன் அமைய வேண்டும்: கருத்து, சான்று, விளக்கம்.

சொற்சுவை சொல்லின் இனிமையையும், பொருட்சுவை கருத்தின் ஆழத்தையும் குறிக்கும்.

இலக்கிய மதிப்பீட்டில் ஆசிரியர் நோக்கம், காலச் சூழல், பாத்திரப் பண்பு ஆகியவை சான்றுடன் இணைக்கப்பட வேண்டும்.