Kerala SSLC Tamil BT key terms

வாக்கியங்களாகவும் பத்திகளாகவும் தொடர்ந்து எழுதப்படும் தமிழ் வடிவம். கட்டுரை, கதை, கடிதம், விளக்கம் போன்றவற்றில் பயன்படும்; செய்யுளின் அளவு ஒழுங்கு இதற்கு இல்லை. பாடங்களில் செய்திகளை விளக்கவும் கருத்துகளை விவாதிக்கவும் இது முதன்மையாகப் பயன்படுகிறது.

ஒரே மையக் கருத்தைச் சுற்றி அமையும் குறுகிய கதை. சில பாத்திரங்கள், ஒரு நிகழ்வு, விரைவான முடிவு ஆகியவற்றால் வேறுபடும்; வாழ்க்கையின் ஒரு துணுக்கை வெளிப்படுத்தும். பாடத்தில் கதைமாந்தர், சூழல், உணர்வு ஆகியவை பேசப்படும்.

ஒரு தலைப்பைப் பற்றி எழுதும் விளக்க உரைநடை. முன்னுரை, முக்கியக் கருத்துகள், முடிவு என்ற அமைப்பில் வரும்; தனிப்பட்ட கருத்தையும் ஆதாரத்தையும் இணைக்கும். பாடத்தில் கருத்து விளக்கம், வாதம், முடிவு ஆகியவை பயிற்சி செய்யப்படும்.

ஒருவர் மேற்கொண்ட பயண அனுபவத்தை வரிசையாக விவரிக்கும் உரைநடை. வழி, இடங்கள், மனிதர்கள், உணர்வுகள் ஆகியவற்றைப் படம்பிடித்துக் காட்டும்; பாடத்தில் சூழல் அறிதலுக்கு உதவும்.

ஒருவரின் பிறப்பு, வளர்ச்சி, செயல்கள், சாதனைகள் ஆகியவற்றைக் கால வரிசையில் பதிவு செய்யும் உரைநடை. தன்வரலாறு என்பது அவரே எழுதுவது; பிறர் எழுதுவது வாழ்க்கை வரலாறு.

ஒலி, அளவு, ஓசை ஒழுங்கு ஆகியவற்றுக்கு முக்கியத்துவம் தரும் கவிதை வடிவம். பாடல்களாகவும் பாக்களாகவும் அமையும்; உணர்வையும் கற்பனையையும் சுருக்கமாக வெளிப்படுத்தும்.

தமிழின் பழமையான பா வகைகளில் ஒன்று. ஈற்றடியில் மூன்று சீர் அமைந்து முடியும்; குறள் வெண்பா, நெடில் வெண்பா போன்ற பல வடிவங்கள் உண்டு.

நான்கு அடிகளுக்கு மேல் நீண்டு வரும் பா வகை. அளவு குறையாமல் தொடர்ந்து ஓசை நயத்துடன் அமையும்; பழந்தமிழ் இலக்கியங்களில் பரவலாகக் காணப்படும்.

இரண்டு அடிகளைக் கொண்ட சிறிய பா வடிவம். முதல் அடியில் நான்கு சீரும் இரண்டாம் அடியில் மூன்று சீரும் என்ற அமைப்பு; திருக்குறள் இதன் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

காதல், களவு, கற்பு போன்ற தனிப்பட்ட உணர்வுகளைப் பேசும் பழந்தமிழ் இலக்கியப் பிரிவு. தலைவன், தலைவி, தோழி ஆகியோரின் உள்ள உணர்வுகளை இயற்கைச் சூழலுடன் இணைத்துக் காட்டும்.

வீரம், வெற்றி, கொடை, அரசியல் போன்ற பொது வாழ்க்கைச் செய்திகளைப் பேசும் பிரிவு. அகத்துக்கு நேர் எதிரானது; போரும் புகழும் முதன்மையாகப் பேசப்படும்.

இரண்டு பொருள்களுக்கு இடையே உள்ள ஒற்றுமையை ஒப்பிட்டுக் கூறும் அணி. 'போல', 'ஒப்ப', 'அன்ன' போன்ற சொற்கள் வெளிப்படையாக வரும்; கற்பனையை எளிதாகப் புரியவைக்கும்.

ஒப்பிடப்படும் பொருளையும் ஒப்பிடும் பொருளையும் வேறுபடுத்தாமல் ஒன்றாகவே கூறும் அணி. உவமைச் சொற்கள் வெளிப்படையாக வராது; படிமம் வலுவாக அமையும்.

இரண்டு சொற்கள் அல்லது இரு பகுதிகள் இணையும்போது ஏற்படும் ஒலி மாற்றம். புணர்ச்சி விதிகளின்படி எழுத்து மாறுதலும் கூடுதலும் நிகழும்; சொல்லின் பொருள் மாறாது.

ஒரு சொல்லுக்கும் வாக்கியத்தின் பிற சொற்களுக்கும் இடையிலான தொடர்பைக் காட்டும் இலக்கண உறுப்பு. எட்டு வேற்றுமைகள் உள்ளன; உருபுகள் மூலம் தொடர்பு தெளிவாகும்.

வாக்கியத்தை முடித்து நிற்கும் வினைச்சொல். காலம், இடம், ஆள், எண் ஆகியவற்றைக் காட்டும்; செயல் முடிந்ததா, நடக்கிறதா, நடக்குமா என்பதைத் தெரிவிக்கும்.

முதல் வினையின் செயலை முடித்து அடுத்த வினையுடன் இணைக்கும் எச்ச வடிவம். 'செய்து', 'போய்', 'வந்து' போன்றவை எடுத்துக்காட்டு; வாக்கியத்தை முடிக்காது.

பெயர்ச்சொல்லை முன்னின்று விளக்கும் எச்ச வடிவம். 'செய்த', 'போன', 'வரும்' போன்றவை பெயரின் செயல், நிலை, காலத்தைக் காட்டும்; பெயரை முடித்து நிற்கும்.

இரண்டு அல்லது பல சொற்கள் ஒன்றாகச் சேர்ந்து ஒரே பொருளைத் தரும் தொடர். இடைச் சொல் மறைந்து சுருக்கமாக அமையும்; எடுத்துக்காட்டு: 'தமிழ்நாடு', 'மாமரம்'. பெயர்ச்சொல் தொடராகவே செயல்படும்.

ஒரு முழுமையான கருத்தைத் தெரிவிக்கும் சொற்களின் தொகுதி. எழுவாய், பயனிலை ஆகியவை அடிப்படை உறுப்புகள்; வினைமுடிவால் கருத்து நிறைவு பெறும்.

புதிய சொற்களை உருவாக்கும் முறை. வேர்ச்சொல்லுடன் விகுதி, முன்னொட்டு, பின்னொட்டு அல்லது இன்னொரு சொல் சேர்வதால் புதிய பொருள் கொண்ட சொல் பிறக்கும்.

சொல்லின் அடிப்படைப் பகுதி; பிரிக்க முடியாத முதல் உறுப்பு. பிற சொற்கள் இதிலிருந்து விகுதி முதலியன சேர்ந்து உருவாகும்; பொருளின் அடிப்படையைத் தரும்.

வேர்ச்சொல்லின் பின்னே சேர்ந்து புதிய சொல்லையோ வினை வடிவத்தையோ உருவாக்கும் உறுப்பு. காலம், ஆள், எண், பால் ஆகியவற்றைக் காட்டும்; எடுத்துக்காட்டு: 'படித்தான்' என்பதில் 'ஆன்'.

வேற்றுமைத் தொடர்பைக் காட்டும் சிறிய இலக்கண உறுப்பு. பெயர்ச்சொல்லுடன் சேர்ந்து அதன் தொடர்பை வெளிப்படுத்தும்; ஒவ்வொரு வேற்றுமைக்கும் தனி உருபு உண்டு.

சொல்லில் விகுதி நீங்கிய பின் எஞ்சும் அடிப்படைப் பகுதி. வேர்ச்சொல்லாகவோ அதன் மாற்றமாகவோ இருக்கலாம்; சொல்லின் பொருளைத் தாங்கி நிற்கும்.

இரு வேறு சொற்கள் இணைந்து ஒரே பொருளைத் தரும் சொல். 'அன்னை-தந்தை', 'உணவு-நீர்' போன்றவை போல; இணைப்புச் சொற்களின் வரிசை பொதுவாக மாறாது.

ஒரே சொல் இரு முறை வந்து வலிமையையோ தொடர்ச்சியையோ காட்டும் தொடர். 'மெல்ல மெல்ல', 'விரைவு விரைவு' போன்றவை; பொருள் மாறாமல் தீவிரம் கூடும்.

ஒரு பத்தி அல்லது பாடம் தெரிவிக்கும் முதன்மையான கருத்து. விவரங்களை விடுத்து ஆசிரியர் சொல்ல விரும்புவதைச் சுருக்கமாகக் கூறுவது; பதிலை எழுதும்போது இது தேவை.

ஒரு பாடம் கற்பிக்க விரும்பும் கருத்து, செய்தி, வாழ்க்கைப் பாடம். பாத்திரங்களின் செயல்களையும் நிகழ்வுகளையும் புரிந்து கொண்டு எழுதுவது; தேர்வில் நேரடிக் கேள்விகளுக்குப் பயன்படும்.

ஒரு மொழியில் உள்ள செய்தியை அதே பொருளுடன் இன்னொரு மொழியில் எழுதுதல். சொற்பொருள், நடை, பண்பாடு ஆகியவற்றைக் காக்க வேண்டும்; தமிழ்-மலையாளம், தமிழ்-ஆங்கிலம் ஆகிய இணைகளில் பயிற்சி தேவை.

ஒரு நீண்ட பகுதியின் முக்கியக் கருத்துகளை மட்டும் சேர்த்து எழுதும் குறுகிய வடிவம். சொந்தக் கருத்தைச் சேர்க்காமல், அளவைக் குறைத்து, பொருளை முழுமையாகத் தக்கவைக்க வேண்டும்.

ஒரு தலைப்பைப் பற்றிய முக்கிய செய்திகளைச் சிறு புள்ளிகளாக எழுதும் வடிவம். முழு வாக்கியங்கள் தேவையில்லை; தேடி எழுதும் தேர்வுக்கு ஏற்ற சுருக்கமான பதில்.

ஒரு பாடலின் அல்லது உரைப்பகுதியின் சிறப்புகளை ஆராய்ந்து எழுதுதல். மொழி நயம், கற்பனை, உணர்வு, கருத்து ஆகியவற்றைத் தனித்தனியே கூறி நியாயப்படுத்த வேண்டும்.

ஒரு நிகழ்வு, மாற்றம் அல்லது தேவையைப் பலருக்கும் தெரிவிக்கும் சிறு எழுத்து வடிவம். தேதி, இடம், நேரம், தொடர்பு விவரம் ஆகியவை தெளிவாகவும் சுருக்கமாகவும் இடம்பெற வேண்டும்.

ஒருவருக்கு நேரில் சொல்ல முடியாத செய்தியை எழுதி அனுப்பும் வடிவம். முகவரி, வாழ்த்து, உள்ளடக்கம், நன்றி, கையொப்பம் என்ற வரிசையில் அமையும்; முறையான கடிதம் தேர்வில் முக்கியம்.

இரு நபர்கள் அல்லது பலர் பேசுவதை எழுத்தில் வரிசையாகப் பதிவு செய்யும் வடிவம். பேச்சு வரிசை, பாத்திரப் பெயர், இயல்பான நடை ஆகியவை முக்கியம்; பாடத்தின் சூழலுக்கு ஏற்ப அமைய வேண்டும்.