செய்யுள் (Poetry and classical verse)
பகுதி அறிமுகம்
செய்யுள் பகுதி கவிதையின் கருத்து, உணர்வு, உவமை/உருவகம் போன்ற அணிகள், யாப்பு அமைப்பு, சொல்லாட்சி ஆகியவற்றைச் சோதிக்கிறது. பாடலைச் சுருக்குவது மட்டுமல்ல; கவிஞர் ஏன் அந்த உருவகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதை விளக்க வேண்டும்.
யாப்பு அடிப்படை
தமிழ்ச் செய்யுளில் எழுத்து, அசை (நேர், நிரை), சீர், தளை, அடி ஆகியவை அடிப்படை. மோனை, எதுகை, முரண், இயைபு ஆகிய தொடைகள் ஒலிநயம் தரும். வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா, வஞ்சிப்பா என்ற பாக்களின் இயல்புகளையும் அடையாளம் காண வேண்டும்.
அணிகள்
உவமையில் 'போல், ஒப்ப, போன்ற' உவம உருபு இருக்கும்; உருவகத்தில் உவம உருபு மறைந்து ஒன்று மற்றதாகக் கூறப்படும். 'மலைபோல் உயர்ந்தான்' உவமை; 'அவன் ஒரு மலை' உருவகம். அணியைக் கூறிய பின் அது தரும் பொருள்/உணர்வைச் சேர்த்தல் அவசியம்.
எடுத்துக்காட்டு
'கண்ணே கடல்' என்ற தொடரில் கண் கடலாகக் கூறப்படுகிறது; 'போல்' இல்லை. எனவே இது உருவகம். கடல் கொடுக்கும் பரந்த, ஆழமான உணர்வைக் கண்ணுக்குப் பொருத்துவதால் பாராட்டு/வியப்பு வெளிப்படுகிறது. 'கண் + கடல்' என்று சொல் பிரித்துக் கூறினால் மட்டும் போதாது; பொருள் இணைப்பு வேண்டும்.
தவறுகள்
உவமைக்கும் உருவகத்திற்கும் வேறுபாடு காட்டாமல் இருப்பது, அணியைப் பட்டியலிட்டு விளக்கம் தவிர்ப்பது, கவிதையின் தொனியைப் புறக்கணிப்பது, எதுகை/மோனை போன்ற ஒலி அமைப்பைக் குழப்புவது, மொழிபெயர்ப்பு போல் உணர்வை இழப்பது ஆகியவை தவறுகள்.