PSPCL JE key terms

The relationship stating that current through a conductor equals the voltage across it divided by its resistance (I = V/R), valid for linear resistive elements at constant temperature.

At any node of a circuit, the algebraic sum of currents entering and leaving equals zero, because charge cannot accumulate at a junction.

Around any closed loop of a circuit, the algebraic sum of all voltage rises and drops is zero, reflecting conservation of energy.

The ratio of real power to apparent power in an AC circuit, equal to the cosine of the phase angle between voltage and current.

The actual power consumed or delivered by a load, measured in watts, and the component of apparent power that does useful work.

Power that oscillates between source and reactive elements such as inductors and capacitors without doing net work, measured in volt-amperes reactive (VAR).

An AC supply using three voltages equal in magnitude and 120 electrical degrees apart, giving constant total power and efficient transmission.

A three-phase connection where one end of each phase winding joins at a common neutral point, so line voltage is √3 times phase voltage.

A three-phase connection where windings form a closed triangle, so line voltage equals phase voltage and line current is √3 times phase current.

A static device with two or more coupled windings that transfers electrical energy between circuits by electromagnetic induction, changing voltage and current levels.

The ratio of primary to secondary winding turns in a transformer, which equals the ratio of primary to secondary induced voltages.

The power lost in a transformer or machine magnetic core due to hysteresis and eddy currents; it is approximately constant at rated voltage and frequency.

Power dissipated as heat by circulating currents induced in a conducting magnetic core; reduced by laminating the core or using high-resistivity material.

An AC motor in which currents induced in the rotor by the rotating stator field produce torque, so the rotor turns slower than synchronous speed.

The difference between synchronous speed and actual rotor speed of an induction motor, usually expressed as a percentage of synchronous speed.

The speed of the rotating magnetic field, equal to 120 times supply frequency divided by the number of poles, in revolutions per minute.

Deliberate connection of exposed conductive parts or the neutral point to earth, providing a low-impedance path so protective devices operate and touch voltage stays safe.

The resistance offered by soil and electrode to current flowing into earth; it must be low enough for protective devices to clear faults quickly.

A switchable protective device that automatically opens a circuit on overload or fault current and can be reset without replacing parts.

A protective relay that operates when current exceeds a set threshold, tripping the associated breaker after a definite or inverse time delay.

An instrument transformer whose primary carries line current and whose secondary supplies a reduced, proportional current to meters and protective relays.

An instrument transformer that steps high line voltage down to a safe, proportional value for measuring instruments and protective relays.

A set of conductors carrying bulk electrical power at high voltage between generating stations and load centres, with low current and reduced losses.

Ionisation of air around a high-voltage conductor that causes hissing, ozone formation and power loss; reduced by larger conductor diameter or bundled conductors.

The tendency of alternating current to concentrate near the conductor surface at higher frequencies, raising effective resistance.

A device of porcelain, glass or polymer that mechanically supports live conductors while preventing current flow to earth or between phases.

A circuit using diodes or controlled devices that converts alternating current into unidirectional current, often followed by filtering.

A power electronic circuit that converts direct current into alternating current at a desired voltage and frequency.

A four-layer semiconductor that conducts in one direction once gate-triggered and continues until current falls below the holding value.

A two-terminal semiconductor device that conducts easily in one direction and blocks the reverse direction, used for rectification and protection.

An integrating instrument that records the total electrical energy consumed over time, typically in kilowatt-hours.

A portable instrument applying a high DC test voltage to measure insulation resistance of cables, windings and equipment to earth.

The ratio of maximum demand on a system to the total connected load, used in load estimation and tariff design.

The ratio of average load over a period to the maximum demand in that period, indicating how evenly plant capacity is used.

The ratio of the sum of individual maximum demands to the maximum demand of the combined system, always greater than or equal to one.

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਆਕਰਣ ਵਿੱਚ ਦੋ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਧੁਨੀਆਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਨਾਲ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਰੂਪ-ਪਰਿਵਰਤਨ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ + ਅਵਤਾਰ ਤੋਂ ਰਾਮਾਵਤਾਰ।

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਸ਼ਬਦ ਬਣਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਰਾਜਪੁੱਤਰ।

ਉਹ ਭਾਗ ਜੋ ਕਿਸੇ ਮੂਲ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੱਗੇ ਲੱਗ ਕੇ ਉਸ ਦੇ ਅਰਥ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੁ + ਪੁੱਤਰ ਤੋਂ ਸਪੁੱਤਰ।

ਉਹ ਭਾਗ ਜੋ ਮੂਲ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗ ਕੇ ਨਵਾਂ ਅਰਥ ਜਾਂ ਵਿਆਕਰਣਿਕ ਰੂਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਲਿਖ + ਆਕ ਤੋਂ ਲਿਖਾਕ।

ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਨਾਂਵ ਦਾ ਪੁਲਿੰਗ ਜਾਂ ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ ਹੋਣ ਦਾ ਗੁਣ, ਜੋ ਕਿਰਿਆ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਣ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਨਾਂਵ ਜਾਂ ਪੜਨਾਂਵ ਦੇ ਇੱਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਸਤੂਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਦਾ ਰੂਪ, ਅਰਥਾਤ ਇਕਵਚਨ ਅਤੇ ਬਹੁਵਚਨ।

ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਨਾਂਵ ਜਾਂ ਪੜਨਾਂਵ ਦਾ ਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਦਰਸਾਉਣ ਵਾਲਾ ਵਿਆਕਰਣਿਕ ਰੂਪ, ਜਿਵੇਂ ਕਰਤਾ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਸੰਬੰਧ।

ਅਜਿਹਾ ਵਾਕਾਂਸ਼ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਅਰਥਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਲੱਛਣਿਕ ਅਰਥਾਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਅਨੁਭਵ ਤੋਂ ਬਣੀ ਸੰਖੇਪ ਅਤੇ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਉਕਤੀ ਜੋ ਕੋਈ ਨੈਤਿਕ ਜਾਂ ਵਿਵਹਾਰਿਕ ਸਿੱਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਗੁਰਮੁਖੀ ਲਿਪੀ ਵਿੱਚ ਸਹੀ ਲਗਾਂ-ਮਾਤਰਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਰਾਂ ਨਾਲ ਲਿਖਣ ਦਾ ਨਿਯਮ-ਅਧਾਰਿਤ ਢੰਗ।

ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਲਿਖਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਲਿਪੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ੩੫ ਮੁੱਢਲੇ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਲਗਾਂ-ਮਾਤਰਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਗੁਰਮੁਖੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅੱਖਰਾਂ ਹੇਠ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਬਿੰਦੂ ਜੋ ਅਰਬੀ-ਫਾਰਸੀ ਮੂਲ ਦੀ ਧੁਨੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜ਼, ਫ਼, ਖ਼।

ਉਹ ਵੱਖਰੇ ਸ਼ਬਦ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਰਵੀ।

ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਦਾ ਅਰਥ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਉਲਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਅਤੇ ਰਾਤ।

ਅਜਿਹਾ ਸ਼ਬਦ ਜਿਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸੰਗ ਅਨੁਸਾਰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਅਰਥ ਹੋਣ, ਜਿਵੇਂ ਕਰ ਦਾ ਅਰਥ ਹੱਥ ਜਾਂ ਟੈਕਸ।

ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਅਜਿਹਾ ਸਮੂਹ ਜੋ ਪੂਰਾ ਅਰਥ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾ ਅਤੇ ਕਿਰਿਆ ਹੋਣ।

ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਸਪਸ਼ਟ ਅਤੇ ਸਹੀ ਠਹਿਰਾਅ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਬਿੰਦੀ, ਕਾਮਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਚਿੰਨ੍ਹ।