Punjabi Language Test
ਇਸ ਭਾਗ ਵਿੱਚ PSPCL JE ਦੀ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਪਰੀਖਿਆ ਲਈ ਗੁਰਮੁਖੀ ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ, ਵਿਆਕਰਨਿਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ, ਵਾਕ-ਬਣਤਰ, ਮੁਹਾਵਰੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਗਦ-ਅੰਸ਼ ਦੀ ਸਮਝ ਜਾਂਚੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ ਚੁਣਨ, ਕਾਰਕ ਜਾਂ ਕਾਲ ਪਛਾਣਨ ਅਤੇ ਅਰਥ-ਅਧਾਰਿਤ ਉੱਤਰ ਦੇਣ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਮੁੱਖ ਨਿਯਮ
- ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਵਚਨ: ਪੁਲਿੰਗ/ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ ਅਤੇ ਇਕਵਚਨ/ਬਹੁਵਚਨ ਅਨੁਸਾਰ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਰੂਪ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।
- ਕਾਰਕ: ਕਰਤਾ (ਨੇ), ਕਰਮ (ਨੂੰ), ਕਰਣ (ਨਾਲ), ਸੰਪਰਦਾਨ (ਲਈ), ਅਪਾਦਾਨ (ਤੋਂ), ਸੰਬੰਧ (ਦਾ/ਦੀ/ਦੇ), ਅਧਿਕਰਣ (ਵਿੱਚ/ਉੱਤੇ), ਸੰਬੋਧਨ (ਹੇ/ਓ)।
- ਕਾਲ: ਵਰਤਮਾਨ, ਭੂਤ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਪਛਾਣ ਸਹਾਇਕ ਕਿਰਿਆ ਹੈ/ਸੀ/ਹੋਵੇਗਾ ਨਾਲ ਕਰੋ।
- ਸਮਾਸ, ਉਪਸਰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਅਯ: ਸਮਾਸ ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦਾ ਹੈ; ਉਪਸਰਗ ਅਰਥ ਬਦਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਅ + ਸੰਭਵ = ਅਸੰਭਵ।
- ਸ਼ਬਦ-ਜੋੜ: ਲਗਾਂ-ਮਾਤਰਾਂ, ਬਿੰਦੀ/ਟਿੱਪੀ ਅਤੇ ਅੱਧਕ ਦਾ ਸਹੀ ਇਸਤੇਮਾਲ; ਸ਼ੁੱਧ 'ਵਿਦਿਆਰਥੀ', ਅਸ਼ੁੱਧ 'ਵਿਦਯਾਰਥੀ'।
- ਵਾਕ-ਬਣਤਰ: ਕਰਤਾ + ਕਰਮ + ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਕ੍ਰਮ ਪਛਾਣੋ; ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਵਾਕ ਵਿੱਚ ਨਾਂਹ-ਵਾਚਕ ਸ਼ਬਦ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਕਿਰਿਆ ਦੀ ਥਾਂ ਵੇਖੋ।
ਉਦਾਹਰਨ
ਵਾਕ 'ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਤਾਬ ਪੜ੍ਹੀ' ਵਿੱਚ 'ਰਾਮ' ਕਰਤਾ ਕਾਰਕ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਨਾਲ 'ਨੇ' ਚਿੰਨ੍ਹ ਆਇਆ ਹੈ; 'ਕਿਤਾਬ' ਕਰਮ ਕਾਰਕ ਹੈ; 'ਪੜ੍ਹੀ' ਕਿਰਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਲਿੰਗ ਇਕਵਚਨ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਹੈ।
ਆਮ ਗਲਤੀਆਂ
- ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨਾਲ 'ਨੇ' ਅਤੇ 'ਨੂੰ' ਦੀ ਥਾਂ ਬਦਲਣਾ।
- ਬਿੰਦੀ ਅਤੇ ਟਿੱਪੀ ਦੀ ਗਲਤ ਵਰਤੋਂ, ਜਿਵੇਂ 'ਵਿਦਯਾਰਥੀ' ਵਰਗਾ ਅਸ਼ੁੱਧ ਰੂਪ।
- ਮੁਹਾਵਰੇ ਦਾ ਸ਼ਬਦੀ ਅਰਥ ਲੈਣਾ; 'ਅੱਖਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਕਰਨਾ' ਦਾ ਅਰਥ ਸੁੱਖ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਠੰਢਕ ਨਹੀਂ।
- ਗਦ-ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਕੇ ਕਿਸੇ ਛੋਟੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਬਣਾ ਦੇਣਾ।