ವ್ಯಾಕರಣ (Grammar): ಸಂಧಿ, ಸಮಾಸ, ವಿಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯ
ಸಂಧಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಸ
ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಪದಗಳು ಸೇರುವಾಗ ಅಕ್ಷರ ಬದಲಾವಣೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಗುಣಸಂಧಿ: ಮಹಾ + ಈಶ = ಮಹೇಶ; ಸವರ್ಣದೀರ್ಘ: ರಾಮ + ಆಲಯ = ರಾಮಾಲಯ; ವ್ಯಂಜನಸಂಧಿ: ಮಳೆ + ಕಾಲ = ಮಳೆಗಾಲ. ಸಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಸಂಕ್ಷೇಪ ಆಗುತ್ತದೆ: ರಾಜಭವನ = ರಾಜನ ಭವನ (ತತ್ಪುರುಷ); ನೀಲಕಮಲ = ನೀಲವಾದ ಕಮಲ (ಕರ್ಮಧಾರಯ); ಅನ್ನಪಾನ = ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಪಾನ (ದ್ವಂದ್ವ); ದೀರ್ಘಬಾಹು = ದೀರ್ಘ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳವನು (ಬಹುವ್ರೀಹಿ); ಯಥಾಶಕ್ತಿ = ಶಕ್ತಿಗೆ ಅನುಸಾರ (ಅವ್ಯಯೀಭಾವ).
ವಿಭಕ್ತಿ, ಕಾರಕ, ವಚನ, ಲಿಂಗ, ಕಾಲ
ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯ ಪದದ ಸಂಬಂಧ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ; ಕಾರಕವು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರ (ಕರ್ತೃ, ಕರ್ಮ, ಕರಣ, ಸಂಪ್ರದಾನ, ಅಪಾದಾನ, ಸಂಬಂಧ, ಅಧಿಕರಣ, ಸಂಬೋಧನ). ವಚನ: ಏಕ/ಬಹು. ಲಿಂಗ: ಪುಲ್ಲಿಂಗ, ಸ್ತ್ರೀಲಿಂಗ, ನಪುಂಸಕ. ಕಾಲ: ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ, ಭವಿಷ್ಯತ್. “ಮಗು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಯಿತು” - ಮಗು ಪ್ರಥಮಾ ವಿಭಕ್ತಿ, ಶಾಲೆಗೆ ಚತುರ್ಥೀ, ಹೋಯಿತು ಭೂತಕಾಲ, ನಪುಂಸಕ ಲಿಂಗ.
ವಾಕ್ಯ ರೂಪಾಂತರ
ಕರ್ತರಿ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ತೃ ಪ್ರಧಾನ; ಕರ್ಮಣಿ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಮ ಪ್ರಧಾನ. “ರೈತ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದನು” (ಕರ್ತರಿ) → “ರೈತನಿಂದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿತು” (ಕರ್ಮಣಿ). ನೇರ ಉಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರೋಕ್ಷ ಉಕ್ತಿಗೆ ಬದಲಿಸುವಾಗ ಸರ್ವನಾಮ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳಸೂಚಕ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ವಾಕ್ಯದ ಮೂಲ ಅರ್ಥ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರತ್ಯಯ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯಾಪದದ ರೂಪ ಬದಲಿಸಿ.
ಸೆಳೆತಗಳು
ಸಂಧಿಯಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘ/ಗುಣ ಸ್ಥಾನ ತಪ್ಪುವುದು; ಸಮಾಸದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ; ವಿಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕಾರಕವನ್ನು ಒಂದೇ ಎಂದು ಬರೆಯುವುದು; ಕರ್ಮಣಿ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ತೃಗೆ “ಇಂದ/ದಿಂದ” ಬಿಡುವುದು. ಪ್ರತಿ ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಎರಡು ಬಾರಿ ಬಿಡಿಸಿ ಬರೆಯಿರಿ.