ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿ, ಅಕ್ಷರಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಶಬ್ದ ಸಂಪತ್ತು
ಲಿಪಿ ಮತ್ತು ಅಕ್ಷರ ರಚನೆ
ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವರ, ವ್ಯಂಜನ, ಯೋಗವಾಹಗಳಿವೆ; ಸ್ವರದೊಂದಿಗೆ ವ್ಯಂಜನ ಸೇರಿದಾಗ ಕಾಗುಣಿತ ಮತ್ತು ಒತ್ತಕ್ಷರ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. “ಕನ್ನಡ” ಪದದಲ್ಲಿ ಕ + ನ್ + ನ + ಡ ಸೇರಿ ನ್ನ ಒತ್ತಕ್ಷರ ಬರುತ್ತದೆ. ಶ, ಷ, ಸ; ಲ, ಳ; ನ, ಣ - ಇವುಗಳ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪದದ ಬಳಕೆಯಿಂದ ಕಲಿಯಿರಿ. ಅನುಸ್ವಾರ (ಂ), ವಿಸರ್ಗ (ಃ) ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಸ್ವರವನ್ನು ಅಗತ್ಯವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಿ.
ಅಕ್ಷರಶುದ್ಧಿ
ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಂತೆ ಬರೆಯುವುದು ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಸರಿಯಲ್ಲ; ಉದಾ: “ಸೂರ್ಯ” (ಸೂ + ರ್ಯ), “ಅಧ್ಯಾಪಕ” (ಅ + ಧ್ಯಾ + ಪ + ಕ). ಸಂಧಿ/ಸಮಾಸದಿಂದ ಬಂದ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಮೂಲ ಅಕ್ಷರ ಕಾಪಾಡಿ. ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ವಚನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತ್ಯಯ: ಅಧ್ಯಾಪಕ → ಅಧ್ಯಾಪಿಕೆ; ಬಾಲಕ → ಬಾಲಕಿ; ಮಗು → ಮಕ್ಕಳು. ಕ್ರಿಯಾಪದದಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಮತ್ತು ಪುರುಷಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆ ಇರಬೇಕು.
ಶಬ್ದ ಸಂಪತ್ತು
ಸಮಾನಾರ್ಥಕ, ವಿರುದ್ಧಾರ್ಥಕ, ನಾನಾರ್ಥಕ ಮತ್ತು ಗಾದೆಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ. “ಶಾಲೆ” → ವಿದ್ಯಾಲಯ, ಪಾಠಶಾಲೆ; “ದಯೆ” → ಕರುಣೆ; ವಿರುದ್ಧ: ದಯೆ × ನಿರ್ದಯೆ. ಗಾದೆಗಳನ್ನು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಸಿ; ಪದಶಃ ಅರ್ಥ ಬರೆಯಬೇಡಿ. ಹೊಸ ಪದವನ್ನು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ ನೋಡಿದರೆ ನೆನಪು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.
ಸೆಳೆತಗಳು
ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಂತೆ ಅಕ್ಷರ ಬರೆಯುವುದು; ಶ/ಷ/ಸ ಮತ್ತು ಲ/ಳ ಗೊಂದಲ; ಲಿಂಗ-ವಚನ ಪ್ರತ್ಯಯ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು; ಗಾದೆಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಪದಶಃ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು. ಅನುಮಾನವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಪದವನ್ನು ಎರಡು ಸಲ ಬರೆದು, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ವಾಕ್ಯಪ್ರಯೋಗ ಪರಿಶೀಲಿಸಿ.