প্ৰবন্ধ ৰচনা (Prabandha Rachana)
প্ৰবন্ধ ৰচনা (Prabandha Rachana) খণ্ডত বিষয়টোৰ ওপৰত সুসংগঠিত আৰু মূল্যবান মত আগবঢ়োৱা বিচৰা হয়। প্ৰকাৰ: বৰ্ণনাত্মক (যাত্ৰা, উৎসৱ), বিবৰণাত্মক (শিক্ষা, পৰিৱেশ), বিতৰ্কমূলক (চলচ্চিত্ৰৰ প্ৰভাৱ), আৰু কল্পনামূলক।
গঠন
- ভূমিকা: তিনি-চাৰি বাক্য - বিষয়টোৰ পৰিচয় আৰু নিজৰ স্থিতি স্পষ্ট।
- মূল অংশ: দুই-তিনি পেৰাগ্ৰাফ; প্ৰতিটোত এটা কেন্দ্ৰীয় বাক্য (topic sentence), তাৰ সমৰ্থনত এটা উদাহৰণ বা তথ্য।
- উপসংহাৰ: বিষয়টো ঘূৰাই লৈ এটা সিদ্ধান্ত; নতুন কথা নিদিয়া।
কাম-কৰা উদাহৰণ
বিষয়: 'গ্ৰাম্য জীৱনত নদীৰ ভূমিকা'। ভূমিকাত লিখিব যে নদীয়ে গাঁৱৰ কৃষি, যাতায়ত আৰু সংস্কৃতি গঢ়ে। মূল অংশত দুটা পেৰাগ্ৰাফ - প্ৰথমত কৃষি আৰু মাছ ধৰাৰ জীৱিকা, দ্বিতীয়ত উৎসৱ-পৰ্ব আৰু লোকগীতত নদীৰ ছাপ। উপসংহাৰত: নদী কেৱল পানী নহয়, গাঁৱৰ স্মৃতিৰ বাহক। এনেদৰে প্ৰতিটো পেৰাগ্ৰাফত এটা কেন্দ্ৰীয় বাক্য থাকিলে সংগঠনত নম্বৰ বাঢ়ে।
ভাষা আৰু পৰিসৰ
লিখা ভাষা সাধাৰণ কিন্তু মানক হ'ব; কথিত ৰূপ ('মই ভাবোঁ') আৰু অতি কঠিন তৎসম শব্দ দুয়োটাই এৰিব। শব্দ-সীমা প্ৰশ্নত দিয়া থাকিলে মানি চলিব।
ফান্দ
বিষয়ৰ পৰা আঁতৰি যোৱা, একেটা কথাকে ঘূৰাই ঘূৰাই লিখা, আৰু শেষত নতুন বিষয় আৰম্ভ কৰা - এইবোৰত নম্বৰ কমে। বানান আৰু যতিচিহ্নও নম্বৰত প্ৰভাৱ পেলায়।