مبانی طراحی تأسیسات برقی ساختمان
این دامنه پایه‌های طراحی تأسیسات برقی ساختمان را می‌سنجد: شناخت کاربری و بارهای ویژه، تفکیک مدارهای نهایی، هماهنگی با معماری و سازه، و انطباق با مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان و نشریه ۱۱۰. پرسش‌های آزمون معمولاً از جنس «چه چیزی باید مستقل باشد» و «کدام الزام مقدم است» هستند.
قواعد کلیدی
- هر بار ویژه (آسانسور، پمپ آتش‌نشانی، موتورخانه، تابلو تغذیه‌کننده) مدار و حفاظت مستقل دارد.
- مدار روشنایی و مدار پریز هر فضا از هم جدا می‌شوند؛ سرویس بهداشتی و آشپزخانه مدار مستقل با حفاظت جریان نشتی دارند.
- بار نصب‌شده باید با ضریب تقاضا به حداکثر بار همزمان تبدیل شود، نه با جمع ساده.
- رزرو ۲۵ تا ۳۰ درصدی برای ظرفیت تابلو و فضای خالی کلیدها در نظر گرفته می‌شود.
- مسیر کابل از شفت عمودی و سینی/لوله عبور می‌کند؛ عبور از المان سازه‌ای بدون غلاف و بدون تأیید مجاز نیست.
مثال کاری
برای یک واحد مسکونی ۱۲۰ متری: سه مدار روشنایی (پذیرایی، اتاق‌ها، راهرو و سرویس)، چهار مدار پریز، دو مدار آشپزخانه (پریز و تجهیزات)، یک مدار ماشین لباسشویی، یک مدار کولر آبی و برای هر کولر گازی یک مدار اختصاصی. مدار پریز سرویس با کلید محافظ جان ۳۰ میلی‌آمپر و همبندی تکمیلی اجرا می‌شود. نتیجه یازده مدار نهایی به‌همراه یک کلید مینیاتوری رزرو است.
دام‌های آزمون
یکپارچه‌کردن روشنایی و پریز برای کم‌کردن تعداد مدار، یکسان‌گرفتن مقطع همه مدارها، و فراموش‌کردن بار آسانسور یا پمپ آتش‌نشانی در بار نصب‌شده، رایج‌ترین خطاها هستند.