SPM Pembuatan Perabot cheat sheet

Prinsip reka bentuk perabot: keseimbangan, harmoni, penekanan, irama, kontras, kesatuan dan skala; setiap keputusan bentuk diuji terhadap prinsip ini sebelum lukisan kerja dihasilkan.

Nisbah emas 1:1.618 digunakan untuk menetapkan perkadaran tinggi-lebar kabinet atau panel pintu supaya bentuk kelihatan seimbang.

Lukisan ortografik perabot lazimnya terdiri daripada tiga pandangan: pelan (atas), hadapan dan sisi; pandangan keratan (section) ditambah untuk menunjukkan sambungan tersembunyi.

Skala piawai lukisan perabot: 1:1 untuk butiran sambungan, 1:5 atau 1:10 untuk kerusi dan meja, 1:20 hingga 1:50 untuk susun atur bilik.

Ergonomi asas: tinggi permukaan meja kerja 720-760 mm, tinggi tempat duduk kerusi makan 430-450 mm, kedalaman tempat duduk 400-450 mm, tinggi meja kopi 400-450 mm.

Tolok kelegaan (tolerance) lazim dalam lukisan kerja kayu ialah ±1 mm untuk komponen ketepatan dan ±2 mm untuk pemasangan panel dan pintu.

Unjuran sudut pertama meletakkan pandangan sisi di sebelah kanan pandangan hadapan; unjuran sudut ketiga meletakkan pandangan sisi di sebelah kiri.

Garisan lukisan: garisan objek tebal, garisan tersembunyi putus-putus, garisan paksi sempang-titik, garisan dimensi nipis dengan anak panah di kedua hujung.

Kayu keras (jati, meranti, cengal, nyatoh) lebih tahan lasak dan sesuai untuk struktur serta permukaan terdedah; kayu lembut (pine, getah, meranti putih) lebih mudah dikerjakan dan murah.

Kandungan lembapan kayu untuk perabot dalaman ditetapkan 8-12%; kayu melebihi 15% berisiko mengecut, meleding dan merekah selepas pemasangan.

Papan lapis (plywood) dibina daripada lapisan venir ganjil yang disusun silang serat; bilangan lapisan ganjil mengimbangi tegasan dan mengurangkan meleding.

MDF mempunyai serat halus dan permukaan rata sesuai untuk kemasan cat, tetapi mudah mengembang apabila terdedah kepada air dan kurang kekuatan pada skru.

Partikel papan (chipboard) murah dan sesuai untuk badan kabinet, tetapi tepinya mesti ditutup dengan edge banding kerana mudah menyerap air dan serpihan.

Papan blockboard menggunakan teras jalur kayu lembut yang diapit venir; lebih ringan daripada MDF dan baik untuk pintu panel besar.

Logam dalam perabot: keluli lembut untuk rangka dan kaki, aluminium untuk profil ringan dan rel, keluli tahan karat untuk kawasan lembap; ketebalan lazim 1.2-2.0 mm.

Bahan upholsteri: busa poliuretana ketumpatan 24-35 kg/m³ untuk tempat duduk, fabrik berbilang benang tinggi (rub count) untuk ketahanan, dan vinil untuk kawasan mudah dibersihkan.

Gergaji tangan potong lurus (crosscut) mempunyai gigi 8-10 gigi setiap inci; gergaji rip mempunyai 4-7 gigi setiap inci dan digunakan untuk memotong mengikut arah serat.

Ketam tangan dilaraskan dengan bilah menonjol 0.2-0.5 mm; penonjolan berlebihan menyebabkan kayu terkoyak dan permukaan bergelombang.

Mesin gergaji bulat meja (table saw) menggunakan bilah 250-300 mm; pemisah (riving knife) dan penutup bilah wajib dipasang untuk mengelakkan tendangan balik.

Mesin ketam tebal (thicknesser) menetapkan ketebalan kayu pada satu sisi; mesin ketam permukaan (surface planer) meratakan satu muka dan satu tepi sebelum kerja ketebalan.

Router dengan bit 6 mm atau 12 mm digunakan untuk membuat alur, profil tepi dan tanggam; kelajuan spindle dilaraskan mengikut diameter bit.

Gerudi meja dan gerudi tangan digunakan untuk lubang dowel dan skru; mata gerudi brad point sesuai untuk kayu kerana hujungnya berpusat.

Mesin pelelas: belt sander untuk meratakan permukaan kasar, random orbital sander untuk kemasan akhir gred 120-240, dan hand sanding untuk sudut dan profil.

Alat pengukur dan penanda: sesiku L, sesiku T, tolok kelim (marking gauge), pita ukur dan tolok sudut; ketepatan penandaan menentukan ketepatan potongan.

Urutan kerja standard: penandaan, pemotongan kasar, ketam muka dan tepi, ketebalan, potong mengikut saiz akhir, pembentukan sambungan, pemasangan cubaan, kemasan dan pemasangan akhir.

Sambungan tanggam dan lubang (mortise and tenon) ialah sambungan terkuat untuk rangka kerusi dan meja; nisbah lazim tanggam 1/3 ketebalan kayu.

Sambungan dowel menggunakan dua atau lebih batang dowel 6-10 mm dengan kedalaman lubang separuh panjang dowel pada setiap komponen.

Sambungan biscuit menggunakan kepingan biscuit 0-20 dengan mesin biscuit joiner; sesuai untuk panel dan papan lebar kerana mengawal kedudukan semasa gam.

Sambungan dovetail digunakan pada laci kerana bentuknya menahan tarikan ke hadapan; sambungan finger atau box joint lebih mudah dibuat dan sesuai untuk kotak.

Sambungan dado dan rebat (rabbet) digunakan untuk memasukkan papan rak atau panel belakang kabinet; kedalaman lazim 1/3 hingga 1/2 ketebalan papan.

Gam PVA (putih) sesuai untuk kayu dalaman dengan masa pengapit 30-60 minit; gam poliuretana atau epoksi untuk kawasan terdedah lembapan.

Tekanan pengapit perlu sekata dan tidak berlebihan; pengapit berlebihan memerah gam keluar dan menyebabkan sambungan lemah serta permukaan kemek.

Urutan pengamplasan: gred 80-100 untuk membuang kesan alat, 120-150 untuk meratakan, 180-240 untuk kemasan akhir; jangan melompat lebih daripada satu gred.

Pengamplasan mengikut arah serat mengelakkan calar melintang; menaikkan serat (raising grain) dengan kain lembap sebelum amplas akhir menghasilkan permukaan lebih licin.

Pewarna kayu (stain) digunakan sebelum sealer; sapuan sekata mengikut arah serat dan lebihan dikelap dengan segera untuk mengelakkan kesan tompok.

Sealer atau sanding sealer mengurangkan penyerapan tidak sekata dan memudahkan amplas akhir sebelum lapisan akhir.

Syelek sesuai untuk perabot dalaman dan mudah dibaiki, tetapi kurang tahan alkohol dan haba; sesuai untuk permukaan hiasan.

Lakuer poliuretana dan varnis memberikan lapisan tahan lembapan dan calar; bilangan lapisan lazim 2-3 lapisan dengan amplas antara lapisan gred 320-400.

Minyak kayu (tung oil, linseed oil) meresap ke dalam serat dan memberikan rupa semula jadi; perlu disapu semula secara berkala dan tidak membentuk filem tebal.

Keadaan kemasan: suhu 20-30°C, kelembapan relatif di bawah 70%, dan pengudaraan baik; habuk dan kelembapan tinggi menyebabkan filem kemasan bertompok atau tidak kering.

Pemasangan bermula dengan komponen terbesar: badan kabinet dipasang dan disesiku dahulu, kemudian rak, pintu, laci dan pengunci.

Semakan pepenjuru (diagonal) badan kabinet memastikan ia bersegi tepat; perbezaan pepenjuru melebihi 2 mm menunjukkan badan tidak segi empat tepat.

Pintu kabinet dipasang dengan engsel cangkuk (European hinge) 35 mm; jarak lubang cangkuk lazim 22.5 mm dari tepi pintu.

Laci menggunakan rel sisi atau rel bawah; kelegaan sisi 1-2 mm pada setiap belah memastikan laci bergerak lancar tanpa tersekat.

Pemasangan di tapak (site installation) memerlukan semakan aras lantai dan dinding; kaki boleh laras atau shim digunakan untuk meratakan kabinet.

Pengikat: skru kayu 3.5-4.5 mm diameter untuk panel, skru pendek untuk engsel, dan bolt atau cam lock untuk kabinet boleh bongkar.

Pembuatan secara pukal (batch production) menggunakan jig dan templat untuk memastikan komponen seragam dan mengurangkan masa pemasangan.

Kawalan kualiti akhir merangkumi pemeriksaan kesikuan, kelegaan pintu dan laci, kekuatan sambungan, kerataan permukaan dan kecacatan kemasan.

Alat pelindung diri asas bengkel kayu: pelindung mata, pelindung pendengaran, topeng habuk (N95 atau lebih tinggi) dan kasut keselamatan bertutup.

Peralatan mesin berputar mesti mempunyai penutup bilah, pemisah dan suis henti kecemasan yang berfungsi; pemeriksaan harian sebelum digunakan.

Zon larangan tangan ialah 100 mm dari bilah mesin; penolak kayu (push stick) digunakan apabila jarak tangan ke bilah kurang daripada jarak selamat.

Habuk kayu mudah terbakar; sistem pengekstrakan habuk dan pembersihan harian mengurangkan risiko letupan habuk dan masalah pernafasan.

Penyimpanan bahan: kayu disusun melintang di atas penyokong, bahan mudah terbakar (thinner, gam, pelarut) dalam kabinet berventilasi dan berlabel.

Peralatan elektrik di bengkel mesti disambung ke pemutus litar arus bocor (RCD/ELCB) dan pendawaian tidak dibiarkan merentasi laluan.

Susun atur bengkel mengikut aliran kerja: penyimpanan bahan, pemotongan, pembentukan, pemasangan, kemasan dan penyimpanan produk siap.

Laluan keluar kecemasan mesti bebas dan ditanda; alat pemadam api jenis serbuk kering atau CO2 disediakan dan diperiksa mengikut jadual.

Kos bahan = kuantiti kasar × harga seunit; kuantiti kasar mesti mengambil kira susut (waste) 10-15% untuk kayu dan 5-10% untuk panel.

Kos buruh = jam kerja × kadar upah sejam; masa kerja standard bagi tukang kayu mahir dianggarkan mengikut skop kerja, bukan sekadar bilangan unit.

Kos overhed merangkumi sewa bengkel, elektrik, susut alat, insurans dan penyeliaan; biasanya dikira sebagai peratus daripada kos langsung.

Harga jual = jumlah kos × (1 + margin keuntungan); margin 20-30% lazim untuk projek perabot tersuai kecil.

Titik pulang modal (break-even) = kos tetap ÷ (harga jual seunit − kos berubah seunit).

Penyata aliran tunai membezakan pembayaran pendahuluan, bayaran progres dan bayaran akhir; projek perabot lazimnya menggunakan 30-40% pendahuluan.

Pelan projek mengandungi skop kerja, jadual (Gantt chart), senarai bahan, keperluan tenaga kerja, bajet dan pelan risiko.

Dokumentasi perniagaan: sebut harga terperinci, kontrak kerja, pesanan belian, invois dan rekod waranti; ini melindungi kedua-dua pihak dalam pertikaian.

Perisian CAD 2D (AutoCAD, DraftSight) digunakan untuk lukisan ortografik dan butiran sambungan; CAD 3D (SketchUp, Fusion 360, SolidWorks) untuk model dan visualisasi.

Lukisan CAD disimpan dalam lapisan (layer) berasingan untuk objek, dimensi, teks dan garisan tersembunyi supaya mudah diurus dan dicetak.

Pemodelan parametrik membolehkan saiz diubah dengan mengemas kini satu nilai; ini mengurangkan ralat apabila saiz projek berubah.

Fail CAD dihantar ke mesin CNC dalam format DXF atau DWG; mesin CNC kayu menggunakan alat pemotong 3-12 mm mengikut butiran.

Mesin CNC router 3 paksi memotong mengikut X, Y dan Z; ketepatan kedudukan lazim dalam lingkungan ±0.1 hingga ±0.5 mm bergantung pada mesin.

Perisian optimize cutting (nesting) menyusun bentuk komponen pada papan untuk mengurangkan sisa; ia mengira peratus penggunaan bahan.

Pencetak 3D dan pemotong laser digunakan untuk prototaip, templat dan komponen hiasan kecil; bahan lazim termasuk PLA, akrilik dan papan lapis nipis.

Sistem pengurusan bengkel berkomputer merekod inventori bahan, status kerja dan kos; data ini menyokong keputusan pembelian dan harga.

Prinsip reka bentuk perabot: keseimbangan, harmoni, penekanan, irama, kontras, kesatuan dan skala; setiap keputusan bentuk diuji terhadap prinsip ini sebelum lukisan kerja dihasilkan.

Nisbah emas 1:1.618 digunakan untuk menetapkan perkadaran tinggi-lebar kabinet atau panel pintu supaya bentuk kelihatan seimbang.

Lukisan ortografik perabot lazimnya terdiri daripada tiga pandangan: pelan (atas), hadapan dan sisi; pandangan keratan (section) ditambah untuk menunjukkan sambungan tersembunyi.

Skala piawai lukisan perabot: 1:1 untuk butiran sambungan, 1:5 atau 1:10 untuk kerusi dan meja, 1:20 hingga 1:50 untuk susun atur bilik.

Ergonomi asas: tinggi permukaan meja kerja 720-760 mm, tinggi tempat duduk kerusi makan 430-450 mm, kedalaman tempat duduk 400-450 mm, tinggi meja kopi 400-450 mm.

Tolok kelegaan (tolerance) lazim dalam lukisan kerja kayu ialah ±1 mm untuk komponen ketepatan dan ±2 mm untuk pemasangan panel dan pintu.

Unjuran sudut pertama meletakkan pandangan sisi di sebelah kanan pandangan hadapan; unjuran sudut ketiga meletakkan pandangan sisi di sebelah kiri.

Garisan lukisan: garisan objek tebal, garisan tersembunyi putus-putus, garisan paksi sempang-titik, garisan dimensi nipis dengan anak panah di kedua hujung.

Kayu keras (jati, meranti, cengal, nyatoh) lebih tahan lasak dan sesuai untuk struktur serta permukaan terdedah; kayu lembut (pine, getah, meranti putih) lebih mudah dikerjakan dan murah.

Kandungan lembapan kayu untuk perabot dalaman ditetapkan 8-12%; kayu melebihi 15% berisiko mengecut, meleding dan merekah selepas pemasangan.

Papan lapis (plywood) dibina daripada lapisan venir ganjil yang disusun silang serat; bilangan lapisan ganjil mengimbangi tegasan dan mengurangkan meleding.

MDF mempunyai serat halus dan permukaan rata sesuai untuk kemasan cat, tetapi mudah mengembang apabila terdedah kepada air dan kurang kekuatan pada skru.

Partikel papan (chipboard) murah dan sesuai untuk badan kabinet, tetapi tepinya mesti ditutup dengan edge banding kerana mudah menyerap air dan serpihan.

Papan blockboard menggunakan teras jalur kayu lembut yang diapit venir; lebih ringan daripada MDF dan baik untuk pintu panel besar.

Logam dalam perabot: keluli lembut untuk rangka dan kaki, aluminium untuk profil ringan dan rel, keluli tahan karat untuk kawasan lembap; ketebalan lazim 1.2-2.0 mm.

Bahan upholsteri: busa poliuretana ketumpatan 24-35 kg/m³ untuk tempat duduk, fabrik berbilang benang tinggi (rub count) untuk ketahanan, dan vinil untuk kawasan mudah dibersihkan.

Gergaji tangan potong lurus (crosscut) mempunyai gigi 8-10 gigi setiap inci; gergaji rip mempunyai 4-7 gigi setiap inci dan digunakan untuk memotong mengikut arah serat.

Ketam tangan dilaraskan dengan bilah menonjol 0.2-0.5 mm; penonjolan berlebihan menyebabkan kayu terkoyak dan permukaan bergelombang.

Mesin gergaji bulat meja (table saw) menggunakan bilah 250-300 mm; pemisah (riving knife) dan penutup bilah wajib dipasang untuk mengelakkan tendangan balik.

Mesin ketam tebal (thicknesser) menetapkan ketebalan kayu pada satu sisi; mesin ketam permukaan (surface planer) meratakan satu muka dan satu tepi sebelum kerja ketebalan.

Router dengan bit 6 mm atau 12 mm digunakan untuk membuat alur, profil tepi dan tanggam; kelajuan spindle dilaraskan mengikut diameter bit.

Gerudi meja dan gerudi tangan digunakan untuk lubang dowel dan skru; mata gerudi brad point sesuai untuk kayu kerana hujungnya berpusat.

Mesin pelelas: belt sander untuk meratakan permukaan kasar, random orbital sander untuk kemasan akhir gred 120-240, dan hand sanding untuk sudut dan profil.

Alat pengukur dan penanda: sesiku L, sesiku T, tolok kelim (marking gauge), pita ukur dan tolok sudut; ketepatan penandaan menentukan ketepatan potongan.

Urutan kerja standard: penandaan, pemotongan kasar, ketam muka dan tepi, ketebalan, potong mengikut saiz akhir, pembentukan sambungan, pemasangan cubaan, kemasan dan pemasangan akhir.

Sambungan tanggam dan lubang (mortise and tenon) ialah sambungan terkuat untuk rangka kerusi dan meja; nisbah lazim tanggam 1/3 ketebalan kayu.

Sambungan dowel menggunakan dua atau lebih batang dowel 6-10 mm dengan kedalaman lubang separuh panjang dowel pada setiap komponen.

Sambungan biscuit menggunakan kepingan biscuit 0-20 dengan mesin biscuit joiner; sesuai untuk panel dan papan lebar kerana mengawal kedudukan semasa gam.

Sambungan dovetail digunakan pada laci kerana bentuknya menahan tarikan ke hadapan; sambungan finger atau box joint lebih mudah dibuat dan sesuai untuk kotak.

Sambungan dado dan rebat (rabbet) digunakan untuk memasukkan papan rak atau panel belakang kabinet; kedalaman lazim 1/3 hingga 1/2 ketebalan papan.

Gam PVA (putih) sesuai untuk kayu dalaman dengan masa pengapit 30-60 minit; gam poliuretana atau epoksi untuk kawasan terdedah lembapan.

Tekanan pengapit perlu sekata dan tidak berlebihan; pengapit berlebihan memerah gam keluar dan menyebabkan sambungan lemah serta permukaan kemek.

Urutan pengamplasan: gred 80-100 untuk membuang kesan alat, 120-150 untuk meratakan, 180-240 untuk kemasan akhir; jangan melompat lebih daripada satu gred.

Pengamplasan mengikut arah serat mengelakkan calar melintang; menaikkan serat (raising grain) dengan kain lembap sebelum amplas akhir menghasilkan permukaan lebih licin.

Pewarna kayu (stain) digunakan sebelum sealer; sapuan sekata mengikut arah serat dan lebihan dikelap dengan segera untuk mengelakkan kesan tompok.

Sealer atau sanding sealer mengurangkan penyerapan tidak sekata dan memudahkan amplas akhir sebelum lapisan akhir.

Syelek sesuai untuk perabot dalaman dan mudah dibaiki, tetapi kurang tahan alkohol dan haba; sesuai untuk permukaan hiasan.

Lakuer poliuretana dan varnis memberikan lapisan tahan lembapan dan calar; bilangan lapisan lazim 2-3 lapisan dengan amplas antara lapisan gred 320-400.

Minyak kayu (tung oil, linseed oil) meresap ke dalam serat dan memberikan rupa semula jadi; perlu disapu semula secara berkala dan tidak membentuk filem tebal.

Keadaan kemasan: suhu 20-30°C, kelembapan relatif di bawah 70%, dan pengudaraan baik; habuk dan kelembapan tinggi menyebabkan filem kemasan bertompok atau tidak kering.

Pemasangan bermula dengan komponen terbesar: badan kabinet dipasang dan disesiku dahulu, kemudian rak, pintu, laci dan pengunci.

Semakan pepenjuru (diagonal) badan kabinet memastikan ia bersegi tepat; perbezaan pepenjuru melebihi 2 mm menunjukkan badan tidak segi empat tepat.

Pintu kabinet dipasang dengan engsel cangkuk (European hinge) 35 mm; jarak lubang cangkuk lazim 22.5 mm dari tepi pintu.

Laci menggunakan rel sisi atau rel bawah; kelegaan sisi 1-2 mm pada setiap belah memastikan laci bergerak lancar tanpa tersekat.

Pemasangan di tapak (site installation) memerlukan semakan aras lantai dan dinding; kaki boleh laras atau shim digunakan untuk meratakan kabinet.

Pengikat: skru kayu 3.5-4.5 mm diameter untuk panel, skru pendek untuk engsel, dan bolt atau cam lock untuk kabinet boleh bongkar.

Pembuatan secara pukal (batch production) menggunakan jig dan templat untuk memastikan komponen seragam dan mengurangkan masa pemasangan.

Kawalan kualiti akhir merangkumi pemeriksaan kesikuan, kelegaan pintu dan laci, kekuatan sambungan, kerataan permukaan dan kecacatan kemasan.

Alat pelindung diri asas bengkel kayu: pelindung mata, pelindung pendengaran, topeng habuk (N95 atau lebih tinggi) dan kasut keselamatan bertutup.

Peralatan mesin berputar mesti mempunyai penutup bilah, pemisah dan suis henti kecemasan yang berfungsi; pemeriksaan harian sebelum digunakan.

Zon larangan tangan ialah 100 mm dari bilah mesin; penolak kayu (push stick) digunakan apabila jarak tangan ke bilah kurang daripada jarak selamat.

Habuk kayu mudah terbakar; sistem pengekstrakan habuk dan pembersihan harian mengurangkan risiko letupan habuk dan masalah pernafasan.

Penyimpanan bahan: kayu disusun melintang di atas penyokong, bahan mudah terbakar (thinner, gam, pelarut) dalam kabinet berventilasi dan berlabel.

Peralatan elektrik di bengkel mesti disambung ke pemutus litar arus bocor (RCD/ELCB) dan pendawaian tidak dibiarkan merentasi laluan.

Susun atur bengkel mengikut aliran kerja: penyimpanan bahan, pemotongan, pembentukan, pemasangan, kemasan dan penyimpanan produk siap.

Laluan keluar kecemasan mesti bebas dan ditanda; alat pemadam api jenis serbuk kering atau CO2 disediakan dan diperiksa mengikut jadual.

Kos bahan = kuantiti kasar × harga seunit; kuantiti kasar mesti mengambil kira susut (waste) 10-15% untuk kayu dan 5-10% untuk panel.

Kos buruh = jam kerja × kadar upah sejam; masa kerja standard bagi tukang kayu mahir dianggarkan mengikut skop kerja, bukan sekadar bilangan unit.

Kos overhed merangkumi sewa bengkel, elektrik, susut alat, insurans dan penyeliaan; biasanya dikira sebagai peratus daripada kos langsung.

Harga jual = jumlah kos × (1 + margin keuntungan); margin 20-30% lazim untuk projek perabot tersuai kecil.

Titik pulang modal (break-even) = kos tetap ÷ (harga jual seunit − kos berubah seunit).

Penyata aliran tunai membezakan pembayaran pendahuluan, bayaran progres dan bayaran akhir; projek perabot lazimnya menggunakan 30-40% pendahuluan.

Pelan projek mengandungi skop kerja, jadual (Gantt chart), senarai bahan, keperluan tenaga kerja, bajet dan pelan risiko.

Dokumentasi perniagaan: sebut harga terperinci, kontrak kerja, pesanan belian, invois dan rekod waranti; ini melindungi kedua-dua pihak dalam pertikaian.

Perisian CAD 2D (AutoCAD, DraftSight) digunakan untuk lukisan ortografik dan butiran sambungan; CAD 3D (SketchUp, Fusion 360, SolidWorks) untuk model dan visualisasi.

Lukisan CAD disimpan dalam lapisan (layer) berasingan untuk objek, dimensi, teks dan garisan tersembunyi supaya mudah diurus dan dicetak.

Pemodelan parametrik membolehkan saiz diubah dengan mengemas kini satu nilai; ini mengurangkan ralat apabila saiz projek berubah.

Fail CAD dihantar ke mesin CNC dalam format DXF atau DWG; mesin CNC kayu menggunakan alat pemotong 3-12 mm mengikut butiran.

Mesin CNC router 3 paksi memotong mengikut X, Y dan Z; ketepatan kedudukan lazim dalam lingkungan ±0.1 hingga ±0.5 mm bergantung pada mesin.

Perisian optimize cutting (nesting) menyusun bentuk komponen pada papan untuk mengurangkan sisa; ia mengira peratus penggunaan bahan.

Pencetak 3D dan pemotong laser digunakan untuk prototaip, templat dan komponen hiasan kecil; bahan lazim termasuk PLA, akrilik dan papan lapis nipis.

Sistem pengurusan bengkel berkomputer merekod inventori bahan, status kerja dan kos; data ini menyokong keputusan pembelian dan harga.