VWO Arabisch (elementair) cheat sheet

Het Arabisch schrift wordt van rechts naar links geschreven; cijfers binnen een getal worden echter van links naar rechts gelezen (٢٠٢٤ = 2024).

28 medeklinkers; 6 daarvan zijn 'zonneletters' (ت ث د ذ ر ز س ش ص ض ط ظ ل ن) waarbij de lidwoord-l wordt geassimileerd: الشَّمْس wordt uitgesproken als asj-sjams, niet al-sjams.

Korte klinkers (fatha, kasra, damma) staan als tekentjes boven of onder de medeklinker; in normale kranten- en boeken tekst worden ze meestal weggelaten.

Lange klinkers zijn letters: ا = lange a, و = lange oe, ي = lange i. Vergelijk كَتَبَ (kataba) met كِتَاب (kitaab).

Arabisch kent geen hoofdletters en geen cursief schrift; eigennamen en zinsbegin worden niet gemarkeerd.

De drie naamvallen (nominatief -u, accusatief -a, genitief -i) zijn alleen hoorbaar bij onbepaalde woorden met tanwien: كِتَابٌ / كِتَابًا / كِتَابٍ.

Bepaaldheid: het lidwoord ال- maakt een woord bepaald en veroorzaakt idghaam bij zonneletters; bij maanletters blijft de l hoorbaar (الْقَمَر = al-qamar).

Hamza (ء) en de drager-letters ا و ي: een hamza op een lettergreepgrens wordt vaak als zelfstandig teken geschreven (سَمَاء = samaʾ).

Nisba-vorming (bijvoeglijk naamwoord van herkomst) door ـِيّ toe te voegen: مِصْر → مِصْرِيّ (Egyptisch), met weglating van de eindklinker.

Werkwoorden staan in het perfectum (voltooid) of imperfectum (onvoltooid); het perfectum wordt vervoegd met suffixen (كَتَبْتُ = ik schreef), het imperfectum met prefixen (أَكْتُبُ = ik schrijf).

Arabisch kent geen werkwoord 'zijn' in de tegenwoordige tijd: هُوَ طَالِبٌ betekent letterlijk 'hij student' = hij is student.

De standaardwoordvolgorde is werkwoord–onderwerp–object (VSO): قَرَأَ الطَّالِبُ الكِتَابَ = de student las het boek.

Bijvoeglijk naamwoord volgt het zelfstandig naamwoord en stemt overeen in geslacht, getal en bepaaldheid: بَيْتٌ كَبِيرٌ (een groot huis) tegenover البَيْتُ الكَبِيرُ (het grote huis).

Vrouwelijk enkelvoud eindigt meestal op ة (تَاء مَرْبُوطَة), uitgesproken als -a in pauze en -at in constructie: مُعَلِّمَة (lerares).

Meervoud: regelmatig mannelijk meervoud met ـُونَ/ـِينَ (مُعَلِّمُونَ), regelmatig vrouwelijk met ـَات (مُعَلِّمَات); veel zelfstandigheden hebben een gebroken meervoud (كِتَاب → كُتُب).

De idaafa (genitiefconstructie) drukt bezit uit zonder 'van': كِتَابُ الطَّالِبِ = het boek van de student; alleen het laatste lid krijgt het lidwoord.

Vraagwoorden voor leesvaardigheid: مَاذَا (wat), أَيْنَ (waar), مَتَى (wanneer), لِمَاذَا (waarom), كَمْ (hoeveel), مَنْ (wie).

Ontkenning: لَا + imperfectum voor tegenwoordige tijd (لَا أَفْهَم = ik begrijp niet), مَا + perfectum voor verleden tijd (مَا كَتَبَ = hij schreef niet), لَيْسَ voor nominale zinnen.