VWO Arabisch flashcards

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

الـ en zonneletters

Bij zonneletters (ت ث د ذ ر ز س ش ص ض ط ظ ل ن) wordt de l van het lidwoord niet uitgesproken en assimileert hij: الشمس klinkt als [aʃ-ʃams]. Bij maanletters wordt de l wel uitgesproken, zoals in القمر.

Nominale zin (جملة اسمية)

Een zin die begint met een onderwerp en een gezegde zonder werkwoord in de tegenwoordige tijd; het koppelwerkwoord 'zijn' wordt niet uitgedrukt. Voorbeeld: الطالب مجتهد, 'de student is ijverig'.

Idafa (الإضافة)

Genitiefconstructie waarbij het eerste zelfstandig naamwoord geen lidwoord en geen tanwin krijgt en het tweede in de genitief staat. Alleen het laatste element van de reeks kan الـ of tanwin dragen.

Betrekkelijk voornaamwoord الذي

الذي, التي, الذين en اللواتي leiden bijzinnen in en congrueren in geslacht en getal met het antecedent. De naamval van het voornaamwoord hangt af van zijn functie binnen de bijzin.

Signaalwoord لكن

Drukt tegenstelling of correctie uit: 'maar'. In leesteksten volgt na لكن vaak de hoofdgedachte of de conclusie van de schrijver, terwijl het voorafgaande als tegenargument fungeert.

Signaalwoord لذلك

Drukt gevolg of conclusie uit: 'daarom, dus'. Het markeert een causale relatie met de voorafgaande zin en is daarmee een betrouwbare aanwijzing voor oorzaak-gevolgvragen.

Werkwoordelijke zin (جملة فعلية)

Een zin die met een werkwoord begint, gevolgd door het onderwerp en eventueel het lijdend voorwerp. De standaardvolgorde is VSO; afwijking daarvan markeert nadruk of topicverschuiving.

Naamvallen nominatief accusatief genitief

De nominatief (ـُ) hoort bij onderwerp en gezegde, de accusatief (ـَ) bij lijdend voorwerp en na إنّ, de genitief (ـِ) na voorzetsels en als tweede term van de idafa.

Hoofdgedachte versus detail

De hoofdgedachte moet het hele artikel dekken. Een antwoordoptie die alleen in alinea twee feitelijk juist is, is per definitie fout bij een vraag naar de hoofdgedachte.

Verwijsvraag (waar verwijst het?)

Het antecedent is meestal het dichtstbijzijnde voorafgaande naamwoord dat in geslacht en getal past, maar een vooropgeplaatst topic kan voorrang krijgen boven nabijheid.

Tekstsoort herkennen

مقالة is een opinieartikel met evaluatieve taal, تقرير een neutraal verslag, قصة een verhaal in de verleden tijd, إعلان een advertentie met gebiedende wijs en overtreffende trap.

Formeel register الفصحى

Standaardarabisch zonder dialectvormen. Gebruik أنت of حضرتك als aanspreekvorm en vermijd عامية-woorden zoals مش, بدي en كيفك in een formele schrijfopdracht.

Briefopbouw in het Arabisch

Aanhef met المحترم, dan يسرني أن أكتب إليك بخصوص, dan de kernalinea's, dan de slotformule وتفضلوا بقبول فائق الاحترام, en ten slotte de ondertekening.

إنّ en zusters

إنّ, أنّ, كأنّ, لكنّ, ليت en لعلّ maken het volgende naamwoord accusatief, terwijl het gezegde nominatief blijft. Dit geldt ook na werkwoorden die deze partikels inleiden.

كان en zusters

كان, أصبح, ظلّ en ليس laten het onderwerp nominatief en maken het gezegde accusatief. Bij ليس staat het gezegde vaak zonder kasusuitgang in onvolledige zinnen.

Bijvoeglijke congruentie

Bijvoeglijke naamwoorden volgen het zelfstandig naamwoord in geslacht, getal, bepaaldheid en naamval. Niet-menselijke meervouden krijgen vrouwelijk enkelvoud: الكتب الجديدة.

Imperatief vormen

De gebiedende wijs komt van de jussief: تكتب wordt اكتب. Bij holle en zwakke werkwoorden treden vormveranderingen op: قال wordt قل, اشترى wordt اشترِ.

Getallen 3 tot 10

Na de getallen drie tot tien staat het zelfstandig naamwoord in de genitief meervoud: ثلاثة كتب. Van elf tot negenennegentig staat het enkelvoud accusatief: أحد عشر كتاباً.

Dubbele en gebroken meervouden

كتابان en كتابين zijn dualisvormen, معلمون en معلمات zijn regelmatige meervouden. Gebroken meervouden zoals كتب moeten samen met het enkelvoud worden geleerd.

Vermijd leenvertalingen

Vertaal 'iets doen' niet letterlijk met een hulpwerkwoord. Gebruik يقوم بـ of een gewoon werkwoord, en druk 'er is' uit met هناك of يوجد, niet met een koppelwerkwoord.

Alinea-indeling en interpunctie

Arabische interpunctie gebruikt ، ؛ ؟ en « ». Begin een nieuwe alinea bij elk nieuw argument, niet bij elke zin, en vermijd overmatig gebruik van puntkomma's.

Cohesie-uitdrukkingen voorstellen

من ناحية أخرى, في المقابل, ختاماً, بناءً على ذلك en يجدر بالذكر أن verbinden alinea's. Elk van deze uitdrukkingen moet een werkelijk nieuw punt inleiden.

Emfatische medeklinkers

ص tegenover س, ط tegenover ت, ض tegenover د, ظ tegenover ذ en ق tegenover ك verschillen in articulatie en kunnen de betekenis van de wortel veranderen bij luisteren.

Lange en korte klinkers

Korte klinkers worden in examenteksten niet geschreven; lange klinkers wel met ا, و of ي. Het verschil tussen كَتَبَ 'hij schreef' en كاتِب 'schrijver' berust op klinkerlengte.

De tien werkwoordstammen

De vormen II tot X veranderen de betekenis systematisch: II en IV causatief of intensiverend, III wederkerig met een tweede partij, V en VI reflexief of wederkerig, VII tot X passief, reflexief of causatief.

Wortel- en patroonanalyse

Bepaal de drie medeklinkers van de wortel, bijvoorbeeld ك-ت-ب, en het patroon فاعل, مفعول of مفعال om de betekenis van een onbekend woord in een luisterfragment af te leiden.

Negatie en werkwoordswijze

لم maakt de tegenwoordige tijd jussief, لن maakt hem conjunctief met de accusatiefuitgang, en ما en لا combineren met verschillende tijden. Elke ontkenner draagt informatie over de tijd.

Gespreksmarkeerders in luisterteksten

في الحقيقة signaleert correctie, بصراحة een mening, على كل حال een onderwerpverschuiving en المهم أن een samenvatting van wat de spreker echt wil zeggen.

Instemming en gedeeltelijke instemming

أوافقك الرأي betekent volledige instemming; هذا صحيح لكن betekent gedeeltelijke instemming. Bij luistervragen is het punt na لكن meestal het getoetste standpunt.

Klemtoon in het Arabisch

De klemtoon valt op de laatste zware lettergreep of anders op de eerste lettergreep van het woord. Het lidwoord الـ wordt nooit beklemtoond, wat de waarneming van namen beïnvloedt.

Vraagtypen bij luisteren

Feitelijke vragen vragen om een cijfer of naam uit het fragment; meningsvragen vragen om een evaluatief werkwoord zoals ينتقد, يشيد بـ of يحذر من in het antwoord.

Dialect versus standaardtaal

Vormen als ما في, رح en هلّق wijzen op informele spraak, terwijl ليس هناك, سوف en الآن op formeel Standaardarabisch wijzen. Dit onderscheid bepaalt de situatie van het gesprek.