VWO Informatica key terms

Een eindige, ondubbelzinnige reeks stappen die van een beginwaarde naar een uitkomst leidt, zodat iemand anders dezelfde stappen kan uitvoeren en hetzelfde resultaat krijgt.

Een notatie die de structuur van een programma in gewone taal en vaste afspraken weergeeft, zonder rekening te houden met de regels van een echte programmeertaal.

Een benoemde plek in het geheugen waarin een waarde wordt bewaard; de inhoud kan tijdens het uitvoeren van het programma veranderen.

De soort waarden die een variabele of expressie mag aannemen, bijvoorbeeld geheel getal, kommagetal, tekst of waarheidswaarde, met bijbehorende toegestane bewerkingen.

Een opdracht die de waarde van een expressie aan een variabele geeft, meestal geschreven met een =-teken; de oude waarde wordt daarbij overschreven.

Een combinatie van waarden, variabelen, operatoren en haakjes die tijdens de uitvoering wordt berekend en één resultaat oplevert.

Een symbool dat een bewerking op één of meer waarden uitvoert, zoals optellen, vergelijken of logisch combineren.

De vaste volgorde waarin operatoren in een expressie worden uitgevoerd, bijvoorbeeld vermenigvuldigen vóór optellen; haakjes kunnen die volgorde doorbreken.

Een besturingsstructuur waarbij een voorwaarde wordt getest en het programma daarna één van meerdere mogelijke takken uitvoert.

Een besturingsstructuur die een blok opdrachten herhaalt, bijvoorbeeld een vast aantal keren of zolang aan een voorwaarde is voldaan.

Het concrete programmeeronderdeel dat herhaling uitvoert; de lusvoorwaarde bepaalt wanneer de herhaling stopt.

Een expressie die waar of onwaar oplevert en die bepaalt of een tak of een herhaling wordt uitgevoerd.

Een waarde die slechts twee mogelijkheden kent: waar of onwaar; genoemd naar de wiskundige George Boole.

Een bewerking op waarheidswaarden, zoals en, of en niet, waarmee meerdere voorwaarden tot één voorwaarde worden gecombineerd.

Een tabel die voor elke combinatie van invoerwaarden van een logische expressie het bijbehorende resultaat laat zien.

Een benoemd stuk programma dat invoer ontvangt, een berekening uitvoert en eventueel een waarde teruggeeft, zodat code hergebruikt kan worden.

Een naam in de definitie van een functie die de meegegeven invoerwaarden tijdens de uitvoering vertegenwoordigt.

De concrete waarde die bij een aanroep van een functie wordt meegegeven en die in de functie als parameter wordt gebruikt.

Het resultaat dat een functie na uitvoering teruggeeft aan het programmaonderdeel dat de functie heeft aangeroepen.

Een techniek waarbij een functie zichzelf aanroept met een eenvoudiger invoer, tot een basisgeval wordt bereikt dat geen verdere aanroep nodig heeft.

Een verzameling waarden van hetzelfde type die onder één naam wordt bewaard en waarvan elk element via een index te bereiken is.

Het nummer of de sleutel waarmee een element in een array of lijst wordt aangeduid; in veel talen begint de nummering bij nul.

Een geordende reeks waarden die in volgorde wordt doorlopen en waaraan elementen kunnen worden toegevoegd of waaruit ze verwijderd kunnen worden.

Een reeks tekens, zoals een woord of zin, die als één waarde wordt behandeld en waarop bewerkingen als vergelijken en doorzoeken mogelijk zijn.

Een fout die ontstaat doordat een waarde van een verkeerd datatype wordt gebruikt, bijvoorbeeld tekst optellen bij een getal.

Een fout in de schrijfwijze van de programmacode waardoor de vertaler het programma niet kan omzetten en het niet start.

Een fout die pas optreedt terwijl het programma draait, bijvoorbeeld delen door nul of een index buiten de array gebruiken.

Een fout waarbij het programma wel start en loopt, maar door een verkeerde redenering een onjuiste uitkomst geeft.

Het uitvoeren van een programma met zorgvuldig gekozen invoer om te controleren of de uitvoer aan de verwachting voldoet.

Een invoerwaarde op de grens van het toegestane bereik, zoals nul, een lege lijst of het grootste getal, waar fouten zich vaak voordoen.

Een programma dat de volledige broncode in één keer vertaalt naar machinetaal of een andere uitvoerbare vorm, voordat het programma wordt gestart.

Een programma dat de broncode regel voor regel vertaalt en direct uitvoert, zodat fouten pas zichtbaar worden op het moment dat die regel aan de beurt is.

Een getal geschreven met alleen de cijfers 0 en 1, waarbij elke positie een macht van twee voorstelt.

De kleinste eenheid van informatie in een computer, met precies twee mogelijke waarden: 0 of 1.

Een groep van acht bits die samen één teken of een klein getal kan voorstellen; de basis voor geheugengrootte.

Een getalstelsel met grondtal zestien, gebruikmakend van de cijfers 0 tot en met 9 en de letters A tot en met F.

Een oude tekencodering die aan veelgebruikte tekens een getal van zeven bits toekent, zoals 65 voor de hoofdletter A.

Een wereldwijde standaard die aan tekens uit vrijwel alle schriften een uniek codenummer toekent, zodat tekst tussen systemen uitwisselbaar is.

Een beschrijving van de tabellen, kolommen, sleutels en relaties waarmee de gegevens van een informatiesysteem worden vastgelegd.

Een kolom of combinatie van kolommen die elke rij in een tabel uniek identificeert en die niet leeg mag zijn.

Een kolom in een tabel die verwijst naar de primaire sleutel van een andere tabel en zo een relatie tussen beide tabellen legt.