Oświata zawodowa i kształcenie ustawiczne w rzemiośle
Ten dział dotyczy powiązań rzemiosła z systemem oświaty: ścieżek zdobywania zawodu, egzaminów szkolnych i pozaszkolnych oraz uczenia się przez całe życie.
Ścieżki kształcenia
Branżowa szkoła I stopnia (3 lata) przygotowuje do pierwszej kwalifikacji i egzaminu zawodowego; uczeń może uczyć się jako młodociany pracownik u rzemieślnika na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego. Branżowa szkoła II stopnia (2 lata) przedłuża kształcenie i daje wykształcenie średnie branżowe. Technikum (5 lat) łączy kwalifikacje z maturą. Kwalifikacyjne kursy zawodowe (KKZ) są pozaszkolną formą dla dorosłych i kończą się egzaminem zawodowym, nie czeladniczym.
Kształcenie ustawiczne
Rzemiosło prowadzi kursy przygotowujące do egzaminu czeladniczego i mistrzowskiego, szkolenia branżowe, BHP i specjalistyczne. Izby i cechy mogą organizować ośrodki szkoleniowe oraz współpracować ze szkołami; kształcenie ustawiczne służy przekwalifikowaniu i podnoszeniu kwalifikacji, a nie tylko zdobyciu pierwszego zawodu.
Przykład
Osoba 30-letnia pracuje w zakładzie fryzjerskim, nie ma branżowej szkoły I stopnia. Reasoning: może ukończyć kurs przygotowujący do egzaminu czeladniczego organizowany przez izbę i przystąpić do egzaminu czeladniczego; ukończenie KKZ dałoby jej kwalifikację potwierdzoną egzaminem zawodowym, ale nie zastępuje automatycznie tytułu czeladnika.
Pułapki
Utożsamianie egzaminu zawodowego z czeladniczym; sądzenie, że branżowa II stopnia daje tytuł mistrza bez egzaminu; pomijanie umowy młodocianego pracownika; traktowanie KKZ wyłącznie jako kursu dla młodzieży.