Egzamin Komorniczy key terms

Funkcjonariusz publiczny działający przy sądzie rejonowym, który w imieniu państwa prowadzi egzekucję oraz wykonuje inne czynności przekazane mu ustawowo, m.in. zabezpieczenie roszczeń i dobrowolny podział nieruchomości.

Dokument stwierdzający istnienie roszczenia i obowiązek jego spełnienia, opatrzony klauzulą wykonalności; stanowi podstawę wszczęcia i prowadzenia egzekucji przeciwko dłużnikowi.

Urzędowe potwierdzenie przez sąd, że orzeczenie lub inny dokument nadaje się do wykonania w drodze egzekucji; bez niej tytuł nie może stanowić podstawy czynności komornika.

Czynność egzekucyjna obejmująca zakaz wypłat z rachunku dłużnika do wysokości zajęcia oraz obowiązek banku przekazania zajętych środków komornikowi po upływie terminu wskazanego w zawiadomieniu.

Egzekucja świadczenia pieniężnego z wynagrodzenia dłużnika zatrudnionego, prowadzona przez pracodawcę jako płatnika; podlega ustawowym ograniczeniom potrąceń i ochronie części wynagrodzenia niepodlegającej zajęciu.

Aukcja prowadzona w systemie teleinformatycznym obsługiwanym przez komornika, podczas której uczestnicy składają oferty za pośrednictwem konta, a postąpienie i warunki udziału określa obwieszczenie.

Środek zaskarżenia przysługujący stronie i innym osobom, których prawa naruszono, służący kontroli czynności komornika przez sąd rejonowy; wnosi się w terminie tygodnia od dowiedzenia się o czynności.

Pozew dłużnika żądający pozbawienia lub ograniczenia wykonalności tytułu wykonawczego, oparty na zdarzeniach materialnoprawnych powstałych po jego wydaniu albo na zarzutach, których nie można było podnieść wcześniej.

Pozew osoby trzeciej, która twierdzi, że przysługuje jej prawo do przedmiotu zajętego w egzekucji, żądający zwolnienia tego przedmiotu spod egzekucji.

Zakończenie egzekucji bez zaspokojenia wierzyciela, następujące z przyczyn wskazanych w ustawie, np. na wniosek wierzyciela, wobec bezskuteczności egzekucji albo uchylenia tytułu.

Opłata egzekucyjna naliczana procentowo od wartości wyegzekwowanego świadczenia, stanowiąca podstawowe źródło wynagrodzenia komornika; jej wysokość określa ustawa o komornikach sądowych.

Sytuacja, w której do tego samego przedmiotu egzekucji prowadzą egzekucje wszczęte przez różnych wierzycieli; ustawa określa, który organ prowadzi dalsze czynności i w jakim trybie.

Orzeczenie sądu kończące egzekucję z nieruchomości, przenoszące własność na nabywcę licytacyjnego z chwilą uprawomocnienia; stanowi podstawę wpisu w księdze wieczystej.

Dokument sporządzany przez organ egzekucyjny, określający sposób rozdysponowania kwoty uzyskanej z egzekucji między wierzycieli według kolejności zaspokojenia i kategorii należności.

Skutek upływu terminu, po którym dłużnik może uchylić się od spełnienia świadczenia; nie unicestwia samego prawa, a jedynie osłabia roszczenie, które staje się nieegzekwowalne.

Konstrukcja, w której kilku dłużników odpowiada za to samo świadczenie w całości, a wierzyciel może żądać zaspokojenia od dowolnego z nich; spełnienie przez jednego zwalnia pozostałych.

Ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości zabezpieczające oznaczoną wierzytelność pieniężną; wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z obciążonej nieruchomości niezależnie od jej właściciela.

Umowa, przez którą poręczyciel zobowiązuje się wobec wierzyciela wykonać zobowiązanie dłużnika, gdy ten go nie spełni; odpowiedzialność poręczyciela ma charakter akcesoryjny.

Przeniesienie wierzytelności na nabywcę bez zgody dłużnika; jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew powinien być również pismem stwierdzony, a dłużnik może podnosić zarzuty wobec zbywcy.

Jednostronna czynność prawna, przez którą dłużnik umarza wzajemne zobowiązania do wysokości niższej z nich, gdy obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem.

Zdolność do samodzielnego nabywania praw i zaciągania zobowiązań przez czynności prawne; pełną mają osoby pełnoletnie, a osoby małoletnie i ubezwłasnowolnione podlegają ograniczeniom ustawowym.

Reguła wskazująca sąd, przed którym sprawa ma być rozpoznana ze względu na miejsce zamieszkania pozwanego lub inne okoliczności; wyróżnia się właściwość ogólną, szczególną i wyłączną.

Kwota pieniężna określająca wartość dochodzonego roszczenia, istotna dla właściwości sądu, wysokości opłat i dopuszczalności środków zaskarżenia; podlega sprawdzeniu przez sąd.

Orzeczenie wydawane bez rozprawy, gdy roszczenie jest udowodnione dokumentami i nie budzi wątpliwości; pozwany może wnieść sprzeciw, co powoduje skierowanie sprawy na rozprawę.

Cecha orzeczenia, którego nie można zaskarżyć zwykłymi środkami odwoławczymi; prawomocność formalna dotyczy niezaskarżalności, a materialna - związania sądów i stron treścią rozstrzygnięcia.

Środek odwoławczy od wyroku sądu pierwszej instancji, wnoszony do sądu drugiej instancji w terminie dwutygodniowym, wymagający wskazania zarzutów i wniosków apelacyjnych.

Nadzwyczajny środek zaskarżenia od prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji, wnoszony do Sądu Najwyższego przez pełnomocnika, oparty na naruszeniu prawa materialnego lub przepisów postępowania.

Środek zaskarżenia od postanowień sądu pierwszej instancji, w tym w przedmiocie kosztów i zabezpieczenia; wnosi się do sądu drugiej instancji w terminie tygodniowym, o ile ustawa nie stanowi inaczej.

Środek tymczasowy udzielany przez sąd przed lub w toku procesu, gdy wierzyciel uprawdopodobni roszczenie i interes prawny; może polegać na zajęciu, zakazie lub ustanowieniu zarządu.

Uprawnienie do występowania w charakterze strony w konkretnym procesie, wynikające z materialnoprawnego związku z przedmiotem sporu; odróżnia się ją od zdolności sądowej i procesowej.

Stan utraty zdolności do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych, domniemywany po trzech miesiącach opóźnienia; dla osób prawnych przesłanką może być także nadmierne zadłużenie.

Osoba powołana przez sąd w postanowieniu o ogłoszeniu upadłości, zarządzająca masą upadłości, likwidująca majątek upadłego i zaspokajająca wierzycieli zgodnie z planem podziału.

Sędzia sądu upadłościowego sprawujący nadzór nad postępowaniem upadłościowym, rozstrzygający kwestie incydentalne, zatwierdzający listy wierzytelności i czynności syndyka.

Pisemne oświadczenie wierzyciela kierowane do syndyka, zawierające żądanie zaspokojenia z masy upadłości wraz z dowodami; podlega wpisowi na listę wierzytelności.

Dokument sporządzany przez syndyka w postępowaniu upadłościowym, obejmujący uznane wierzytelności z podziałem na kategorie; stanowi podstawę zaspokojenia wierzycieli.

Porozumienie między dłużnikiem a wierzycielami, zatwierdzane przez sąd w postępowaniu restrukturyzacyjnym, określające sposób restrukturyzacji zobowiązań, np. rozłożenie spłat lub redukcję długu.

Uproszczony tryb restrukturyzacji, w którym dłużnik samodzielnie zbiera głosy wierzycieli nad układem, a sąd ogranicza się do jego zatwierdzenia i ustanowienia nadzorcy układu.

Postępowanie upadłościowe prowadzone wobec osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, umożliwiające oddłużenie poprzez likwidację majątku i ustalenie planu spłaty wierzycieli.