Czas pracy i odpoczynku kierowcy
Ten dział sprawdza praktyczną umiejętność planowania dnia pracy autobusu: kiedy zakończyć jazdę, jak rozłożyć przerwę, czy odpoczynek tygodniowy można spędzić w kabinie i co wpisać do tachografu.
Podstawy prawne
Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 obejmuje autobusy. Krajowa ustawa o czasie pracy kierowców dokłada normy: 8 h na dobę i przeciętnie 40 h w tygodniu oraz przerwę 30 min po 6 h pracy - to nie jest to samo co przerwa tachografowa i trzeba umieć je rozróżnić.
Limity prowadzenia pojazdu
- 9 h na dobę; dwa razy w tygodniu można wydłużyć do 10 h.
- 56 h w tygodniu i 90 h w dwóch kolejnych tygodniach.
- Po 4,5 h jazdy przerwa 45 min, dzielona wyłącznie jako 15 min + 30 min, w tej kolejności.
Odpoczynki
- Dzienny 11 h; redukcja do 9 h najwyżej trzy razy między odpoczynkami tygodniowymi.
- Dzienny dzielony: 3 h + 9 h.
- Tygodniowy 45 h; skrócony do 24 h wymaga rekompensaty 21 h dołączonej do odpoczynku w ciągu 3 tygodni.
- Pakiet mobilności: regularny odpoczynek tygodniowy nie może być odbyty w kabinie pojazdu, a w przewozach międzynarodowych kierowca wraca do bazy co 4 tygodnie.
Przykład
Kierowca jedzie 4 h 20 min, robi 20 min postoju i chce jechać dalej. Postój 20 min nie spełnia żadnego z wymaganych odcinków (15 lub 30 min), więc nie przedłuża jazdy. Jazdę można kontynuować tylko do 4 h 30 min, potem trzeba odbyć pełne 45 min albo 15 min + 30 min.
Pułapki
- Wydłużenie do 10 h dotyczy doby, nie tygodnia - i tylko dwa razy.
- Kolejność 30 + 15 nie jest zgodna z przepisami.
- Skrócony odpoczynek dzienny nie „znika” - trzeba go oddać przed następnym odpoczynkiem tygodniowym.
- Przerwy 45 min nie zastąpią trzy przerwy po 15 min.
- Ręczne wpisy do tachografu uzupełnia się na bieżąco, nie po powrocie do bazy.