Język obcy: wymóg rekrutacyjny a własna przewaga
Zofia urodziła się w Niemczech i mówi po niemiecku jak native speaker. W polskiej szkole uczy się angielskiego od sześciu lat; jej poziom to B1/B2. Chce studiować stosunki międzynarodowe na uniwersytecie, który w rekrutacji wymaga języka angielskiego na poziomie rozszerzonym. Zofia planowała zdawać niemiecki na poziomie podstawowym jako obowiązkowy język obcy (myśli, że to łatwa setka) oraz angielski na poziomie podstawowym jako przedmiot dodatkowy. Doradca zawodowy mówi, że to nie wystarczy. Zofia zastanawia się, czy zamiast angielskiego rozszerzonego nie wziąć niemieckiego rozszerzonego, bo byłby łatwiejszy i lepiej by wypadła. Ma czas do 7 lutego na zmianę deklaracji. Boi się, że angielski rozszerzony obniży jej szansę, a niemiecki rozszerzony może nie być akceptowany. Ma również możliwość zdawania obu języków na rozszerzeniu. Zastanawia się, czy warto brać trzy języki (niemiecki podst., angielski rozsz., niemiecki rozsz.).
1. Czy niemiecki rozszerzony może zastąpić angielski rozszerzony w rekrutacji na stosunki międzynarodowe? Od czego to zależy?
Read the worked answer
To zależy wyłącznie od regulaminu rekrutacji konkretnej uczelni. Jeśli uczelnia wymaga „języka angielskiego na poziomie rozszerzonym”, to niemiecki rozszerzony nie spełnia tego warunku – nawet jeśli Zofia uzyska 100%. Jeśli wymaganie brzmi „język obcy nowożytny na poziomie rozszerzonym”, to niemiecki może być przyjęty. Nie można zakładać, że „obcy” oznacza dowolny. Zofia powinna: (1) znaleźć uchwałę rekrutacyjną lub zakładkę „wymagania” na stronie uczelni; (2) sprawdzić, czy jest lista akceptowanych języków i czy angielski jest wskazany jako obowiązkowy; (3) w razie wątpliwości napisać do komisji rekrutacyjnej i zachować odpowiedź. To rozstrzyga, czy niemiecki rozszerzony jest w ogóle opcją. Jej strategia zależy od tej odpowiedzi: jeśli angielski jest obowiązkowy, musi go zdawać na rozszerzeniu; jeśli nie – może wybrać niemiecki, ale powinna sprawdzić, czy program nie jest prowadzony po angielsku.
2. Jak powinna ułożyć strategię zdawania języków, aby zmaksymalizować szanse?
Read the worked answer
Optymalna strategia: niemiecki podstawowy jako obowiązkowy język obcy (łatwa wysoka punktacja, zabezpiecza zdanie matury) + angielski rozszerzony jako przedmiot dodatkowy (spełnia wymóg, jeśli jest obowiązkowy). Trzeci przedmiot – niemiecki rozszerzony – ma sens tylko jako opcja zapasowa, jeśli regulamin uczelni dopuszcza niemiecki. Wtedy Zofia może zdawać trzy języki: niemiecki podst., angielski rozsz., niemiecki rozsz. To zwiększa liczbę wyników, ale też obciążenie. Ważne: obowiązkowy niemiecki podstawowy nie zastąpi angielskiego rozszerzonego w rekrutacji, jeśli uczelnia wymaga angielskiego rozszerzonego. Zofia powinna więc traktować angielski rozszerzony jako priorytet, a niemiecki rozszerzony jako dodatek. Jeśli czuje, że angielski rozszerzony ją przerasta, lepiej zainwestować w niego więcej czasu niż w trzeci język. Ostatecznie liczba zdawanych przedmiotów nie może przekroczyć sześciu, więc ma pole manewru.
3. Jakie ryzyko niesie rezygnacja z angielskiego rozszerzonego na rzecz niemieckiego rozszerzonego?
Read the worked answer
Ryzyko jest wysokie i może przekreślić aplikację. Po pierwsze, jeśli uczelnia wymaga angielskiego rozszerzonego, wniosek Zofii zostanie odrzucony formalnie – niezależnie od wysokiego wyniku z niemieckiego. Po drugie, stosunki międzynarodowe często obejmują zajęcia po angielsku; brak potwierdzonej znajomości angielskiego na poziomie rozszerzonym może być problemem także na studiach. Po trzecie, Zofia może stracić rok, bo nie spełni wymogu. Rezygnacja z angielskiego rozszerzonego ma sens tylko wtedy, gdy regulamin uczelni wyraźnie dopuszcza niemiecki rozszerzony jako równoważny. W przeciwnym razie jest to zamiana wymaganego przedmiotu na wygodniejszy, ale bezużyteczny. Lepiej zdawać angielski rozszerzony i ewentualnie dodatkowo niemiecki rozszerzony, niż ryzykować odrzucenie. Jeśli angielski jest zbyt trudny, Zofia powinna rozważyć intensywną naukę lub inny kierunek, ale nie rezygnować z wymogu.