Poland Category AM Theory Test key terms

Każda droga ogólnodostępna, z której może korzystać każdy, np. droga gminna, powiatowa lub wojewódzka, wraz z pasem drogowym, chodnikami i poboczami.

Wydzielony grunt, na którym znajduje się jezdnia, pobocze, chodnik, ścieżka rowerowa i inne elementy drogi, wyznaczony decyzją administracyjną o lokalizacji drogi.

Część drogi przeznaczona do ruchu pojazdów, złożona z jednego lub kilku pasów ruchu, oddzielona od chodnika krawężnikiem lub poboczem.

Część drogi położona obok jezdni, przeznaczona do ruchu pieszych, zatrzymania pojazdu w nagłym przypadku lub ustawienia znaków, niebędąca pasem ruchu.

Wydzielony i oznaczony znakami lub linią element jezdni, wystarczająco szeroki dla jednego rzędu pojazdów poruszających się w tym samym kierunku.

Skrzyżowanie, na którym żaden kierujący nie ma pierwszeństwa wynikającego ze znaków lub sygnałów, więc obowiązuje zasada ustąpienia pierwszeństwa pojazdowi nadjeżdżającemu z prawej strony.

Obowiązek lub uprawnienie do przejechania przez określony punkt drogi przed innym uczestnikiem ruchu, wynikające z przepisów, znaków, sygnałów lub zasady prawej ręki.

Zachowanie polegające na powstrzymaniu się od wjazdu na skrzyżowanie lub przejście, dopóki inny uczestnik ruchu mający pierwszeństwo nie opuści zagrożonego obszaru.

Znak A-7 w kształcie odwróconego trójkąta, który nakazuje kierującemu ustąpienie pierwszeństwa pojazdom poruszającym się po drodze z pierwszeństwem.

Obszar oznaczony znakiem D-40, gdzie pieszy ma pierwszeństwo przed pojazdem, a prędkość jest ograniczona do 20 km/h, chyba że znaki stanowią inaczej.

Obszar oznaczony znakiem D-52, na którym obowiązują ogólne przepisy ruchu drogowego, a wjazd i wyjazd są oznaczone odpowiednimi znakami.

Maksymalna prędkość, z jaką wolno jechać danym pojazdem na określonym odcinku drogi, wynikająca z przepisów, znaków lub warunków panujących na drodze.

Prędkość dostosowana do widoczności, stanu nawierzchni, natężenia ruchu i własnych umiejętności, pozwalająca zatrzymać pojazd przed napotkaną przeszkodą.

Odległość, jaką pojazd pokonuje od momentu zadziałania hamulców do całkowitego zatrzymania, zależna od prędkości, przyczepności i stanu układu hamulcowego.

Zdolność opony do przenoszenia sił napędowych i hamujących na nawierzchnię, zmniejszająca się na mokrej, oblodzonej lub zabrudzonej jezdni.

Część opony stykająca się z jezdnią, której rzeźba odprowadza wodę i zapewnia przyczepność; jej minimalna głębokość jest określona przepisami.

Wartość ciśnienia powietrza w oponie zalecana przez producenta pojazdu; zbyt niskie lub zbyt wysokie pogarsza prowadzenie, zużycie paliwa i przyczepność.

Układ hamulcowy koła przedniego, który na motocyklu lub motorowerze odpowiada za większość siły hamowania, ponieważ podczas hamowania ciężar przesuwa się do przodu.

Nagłe zatrzymanie obrotu koła podczas hamowania, które prowadzi do utraty przyczepności i poślizgu, szczególnie niebezpiecznego na jednośladzie.

System zapobiegający blokadzie kół podczas hamowania, który utrzymuje kierowalność pojazdu; na jednośladzie nie zastępuje jednak dostosowania prędkości do warunków.

Pojazd dwu- lub trójkołowy o pojemności silnika do 50 cm³ lub mocy do 4 kW i prędkości konstrukcyjnej do 45 km/h, którym można kierować z kategorią AM.

Czterokołowy pojazd o masie własnej do 425 kg, prędkości do 45 km/h i pojemności silnika do 50 cm³ lub mocy do 4 kW, zaliczany do kategorii AM.

Prawo jazdy uprawniające do kierowania motorowerem i lekkim czterokołowcem, wydawane osobom, które ukończyły 14 lat i zdały egzamin.

Obowiązkowe wyposażenie głowy kierującego motorowerem i pasażera, atestowany element chroniący przed urazami czaszki w razie wypadku.

Element odbijający światło, zwiększający widoczność pieszego lub rowerzysty po zmroku; kierujący jednośladem powinien dbać o widoczność swojego pojazdu i ubrania.

Zdolność kierującego do dostrzegania przeszkód i innych uczestników ruchu, zależna od oświetlenia, pogody, czystości szyb i reflektorów oraz kontrastu otoczenia.

Obszar wokół pojazdu niewidoczny dla kierującego w lusterkach i bezpośrednio, w którym może znajdować się inny uczestnik ruchu, zwłaszcza przy zmianie pasa.

Manewr polegający na przejechaniu na sąsiedni pas, wymagający uprzedniego zasygnalizowania, sprawdzenia lusterek i ustąpienia pierwszeństwa pojazdom na tym pasie.

Światło sygnalizujące zamiar zmiany kierunku jazdy, pasa lub zatrzymania, którego należy użyć odpowiednio wcześnie i wyłączyć po zakończeniu manewru.

Przejazd obok innego pojazdu jadącego w tym samym kierunku, dozwolony tylko przy dostatecznej widoczności i gdy nie spowoduje to zagrożenia lub utrudnienia ruchu.

Zatrzymanie pojazdu z powodu nagłej sytuacji, np. awarii lub wypadku, podczas którego należy oznaczyć miejsce, włączyć światła awaryjne i usunąć pojazd z jezdni, jeśli to możliwe.

Element wyposażenia pojazdu służący do oznaczania unieruchomionego pojazdu na drodze, ustawiany w odległości zapewniającej wczesne ostrzeżenie innych kierujących.

Migające jednocześnie światła kierunkowskazów wszystkich kół, włączane w celu ostrzeżenia innych uczestników ruchu o niebezpieczeństwie lub awarii pojazdu.

Zespół czynności podejmowanych natychmiast po wypadku w celu zabezpieczenia miejsca, wezwania pomocy i podtrzymania życia poszkodowanego do przyjazdu służb ratunkowych.

Ogólnoeuropejski numer telefonu służący do wezwania pogotowia, straży pożarnej lub policji, dostępny bezpłatnie z każdego telefonu, także bez karty SIM.

Ułożenie nieprzytomnego poszkodowanego na boku z udrożnionymi drogami oddechowymi, stosowane gdy oddycha on samodzielnie, aby zapobiec zadławieniu.

Zestaw uciśnięć klatki piersiowej i oddechów ratowniczych wykonywanych u osoby bez oddechu i krążenia, prowadzony do przyjazdu pogotowia lub odzyskania funkcji życiowych.

Obowiązek powiadomienia policji o wypadku drogowym, w którym są ranni lub ofiary śmiertelne, a także przekazania służbom ratunkowym dokładnego miejsca i liczby poszkodowanych.

Ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu, które pokrywa szkody wyrządzone innym w ruchu drogowym; jego brak jest wykroczeniem i wiąże się z karą.

Okresowa kontrola stanu technicznego pojazdu przeprowadzana w stacji kontroli, potwierdzana wpisem w dowodzie rejestracyjnym; jej brak uniemożliwia legalne poruszanie się pojazdem.

Dokument potwierdzający rejestrację pojazdu i zawierający dane techniczne oraz wpisy o badaniach; kierujący powinien mieć go przy sobie podczas kontroli drogowej.