Lingua e comunicación: funcións comunicativas
Que se avalia
O dominio Lingua e comunicación: funcións comunicativas examina se sabes usar o galego para resolver situacións cotiás e previsibles. No CELGA 1 (A2) aparecen intercambios breves: saudar e despedirse, presentarse, pedir e dar información persoal, describir persoas e lugares, expresar gustos e preferencias, invitar, aceptar ou rexeitar, pedir axuda, dar instrucións e falar de plans. Non se premia a complexidade, senón a adecuación ao contexto e a claridade da mensaxe.
Situacións e textos
As situacións inclúen compras, restaurante, transporte, vivenda, saúde, tempo libre e relacións sociais. Os textos son curtos: nota, correo informal, aviso, folleto, conversación e mensaxe de voz. Convén identificar quen fala, a quen se dirixe, o obxectivo e o ton antes de escoller a resposta.
Fórmulas e rexistro
- Saúdos: Ola, Bo día, Bos días, Boas tardes; despedidas: Adeus, Ata logo, Deica logo.
- Presentación: Chámome..., Son..., Veño de..., Teño ... anos.
- Peticións: Podes dicirme...?, Podería dicirme...?, Sabes se...?, Canto custa...?
- Gustos: Gústame / Gústame moito / Encántame / Non me gusta nada; prefiro....
- Invitación: Queres vir...? Aceptación: Si, claro, encántame. Rexeitamento: Non podo, síntoo.
O rexistro depende do destinatario. Con ti úsase unha linguaxe directa pero amable; con vostede emprégase terceira persoa (Pode dicirme...?) e fórmulas de cortesía (Quería..., se fose posible). Os marcadores primeiro, despois, pero, por iso e entón axudan a ordenar unha resposta breve.
Exemplo razoado
Nun correo para reservar mesa, comparemos Dame unha mesa para dous con Boas tardes. Quería reservar unha mesa para dúas persoas, se fose posible. A segunda opción é a axeitada: saúda, usa unha fórmula de cortesía, concorda o xénero (dúas persoas) e emprega un condicional suave. A primeira é unha orde directa, pouco natural nun primeiro contacto.
Erros que restan puntos
- Trasladar estruturas do castelán (¿Me pones...?, tú) en lugar de usar ti, vostede e os verbos galegos.
- Esquecer a concordancia de xénero e número: unha mesa para dous persoas.
- Usar o imperativo sen atenuación cando se pide un favor.
- Confundir pedir (solicitar algo) con preguntar (formular unha pregunta).
- Empregar moi ante un verbo (moi gusta) en vez de gusta moito.