CELGA 2 (Galician B1) cheat sheet

CELGA 2 corresponde ao nivel B1 do MCER: o candidato debe comprender textos sinxelos e ben organizados sobre temas cotiás, persoais, académicos ou profesionais.

Probas típicas: relacionar enunciados con textos breves, completar ocos, escoller a resposta correcta entre tres opcións e identificar a idea principal dun texto de 200-350 palabras.

Palabras interrogativas que orientan a resposta: quen (persoa), cando (tempo), onde (lugar), por que (causa), como (modo), canto/cantos (cantidade).

Conectores que marcan contraste ou concesión: pero, senón, aínda que, malia que, con todo, no entanto. Sinalan que a información clave está na segunda parte da frase.

Conectores de causa e consecuencia: porque, xa que, posto que, debido a, polo tanto, por iso, en consecuencia. A resposta correcta adoita estar xunto ao efecto.

Marcadores de tempo que cambian o sentido: hai dúas semanas, o mes pasado, dentro de pouco, actualmente, anteriormente. Verifique sempre a referencia temporal do enunciado.

Falsos amigos frecuentes co castelán: longo (longo/longo en galego significa 'longo' pero tamén 'longo'), rato (momento breve), eito (xeito, forma), pranta (planta). Confirme o significado polo contexto.

Regra de descarte: unha opción que repite palabras literais do texto sen responder á pregunta é normalmente un distractor; a resposta correcta adoita ser unha paráfrase.

O audio emítese habitualmente dúas veces; na primeira escoita identifique o tema global e o número de interlocutores, na segunda localice os detalles concretos do enunciado.

Antes de escoitar, lea as preguntas e subliñe as palabras clave: nomes propios, cifras, datas e lugares. Así sabe que información debe captar.

Distinguir rexistro: formas de tratamento (ti/vostede), saúdos (bos días, boas tardes), despedidas (ata logo, adeus) indican o grao de formalidade da situación.

Números e horas en galego: ás oito e media, ás dez menos cuarto, o vinte de xaneiro, dous mil vinte e cinco. Preste atención a 'menos' e 'e' para non confundir a hora.

Contraccións e elisións frecuentes na fala: 'de+o = do', 'a+o = ao', 'para+o = polo' (arcaico, evítese), 'está' pronunciado 'ta' en fala rápida. Non confunda con negación.

Marcadores discursivos orais: pois, bueno, entón, mira, oia, home. Non achegan información factual pero indican cambio de quenda ou énfase.

A negación pode ser parcial: 'non todos', 'non sempre', 'case nunca'. Unha opción que di 'sempre' ou 'nunca' adoita ser incorrecta se o audio di 'ás veces'.

Cando non entende unha palabra, non se bloquee: o contexto da frase e a entoación permiten inferir se é positiva, negativa ou neutra.

Extensión típica das tarefas: 100-150 palabras para unha mensaxe ou correo informal; 150-200 palabras para unha carta formal ou un texto de opinión. Axústese ao límite.

Estrutura da carta formal: saudación (Estimado/a señor/a), presentación do motivo, desenvolvemento, despedida (Atentamente, Un saúdo) e sinatura.

Estrutura do correo informal: saudación (Ola, Que tal?), corpo con conectores, despedida (Bicos, Ata pronto) e nome.

Fórmulas de cortesía formal: 'Diríxome a vostede para...', 'Agradeceríalle que...', 'Quedo á espera da súa resposta', 'Sen outro particular, reciba un saúdo'.

Conectores para organizar o texto: en primeiro lugar, por unha banda, por outra, ademais, así mesmo, en cambio, finalmente, en conclusión.

Para expresar opinión: 'Na miña opinión', 'Penso que', 'Considero que', 'A miña experiencia dime que'. Para matizar: 'quizais', 'se cadra', 'probablemente'.

Erros que penalizan máis: falta de concordancia de xénero e número, uso incorrecto de ser/estar, ausencia de acentos diacríticos (el/él, mais/máis) e tempos verbais incoherentes.

Criterios de avaliación habituais: adecuación á tarefa, cohesión e coherencia, corrección gramatical, riqueza léxica e rexistro apropiado. Coidar os catro primeiros é prioritario.

A proba oral adoita ter dúas partes: monólogo de 2-3 minutos sobre un tema preparado e diálogo ou interacción cun examinador ou outro candidato.

Fórmulas para gañar tempo sen silencios: 'Pois, déixeme pensar...', 'A ver, como dicía...', 'Por exemplo...'. Evitan cortes no discurso.

Para pedir aclaración: 'Perdoa, podes repetilo?', 'Non entendo ben o que queres dicir', 'Podes falar un pouco máis amodo?'.

Para expresar acordo e desacordo: 'Estou de acordo con...', 'Comparto a túa opinión', 'Non obstante, eu penso que...', 'Discrepo porque...'.

Estrutura recomendada do monólogo: introdución (tema), dous ou tres argumentos con exemplos, conclusión ou opinión persoal.

Pronuncia: distinguir vogais abertas e pechadas (é/è), a consoante 'x' (/ʃ/), o grupo 'nh' (/ɲ/) e o 'll' (/ʎ/). A entoación galega é descendente ao final da frase enunciativa.

Ritmo e fluidez: pausas curtas en lugar de silencios longos; evite encher con 'eh' ou 'mmm' repetidos. A pronuncia clara vale máis que a velocidade.

Na interacción, responda sempre cunha frase completa e engada información: non conteste só 'si' ou 'non'. Isto demostra competencia comunicativa.