CELGA 3 (Galician B2) flashcards

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

Audición en dúas pasadas

Cada audio escóitase dúas veces. Na primeira anótase a información xeral e as palabras clave; na segunda confírmase a opción elixida e descártanse distractores que reformulan con sinónimos.

Corrección de cifras no audio

Nos diálogos, os falantes adoitan corrixir datos: «ás cinco... non, ás cinco e media». A resposta correcta é a última cifra confirmada, non a primeira que se escoita.

Conectores que invirten sentido

«Pero», «aínda que», «sen embargo», «en cambio» e «agás» introducen a información que contradí o dito antes. Nos exercicios de comprensión, a resposta correcta adoita seguir a estes conectores.

Petición indirecta en galego

Fórmulas como «Poderías...?», «Importaríame...» ou «Sería posible...?» expresan petición con cortesía, non dúbida. Distínguense dos consellos con «deberías» e das obrigas con «tes que».

Vocabulario de trámites administrativos

Termos frecuentes en audicións e textos: empadroamento, cita previa, volante, recibo, prazo, solicitude e renovación. Identificar se fala un funcionario ou un cliente axuda a inferir a intención.

Distractores por sinonimia

As opcións incorrectas repiten palabras do audio pero cambian o significado; a correcta parafrasea con sinónimos. Buscar coincidencia literal de palabras é un erro habitual nesta proba.

Última palabra confirmada

Cando un falante dubida e rectifica («quizais o martes... non, o xoves»), a información válida é a última que confirma. Este patrón aparece en mensaxes telefónicas e conversas de trámites.

Identificar quen fala

recoñecer o rol (funcionario, cliente, veciño, xornalista) permite anticipar o tipo de información e resolver preguntas sobre a intención do falante.

Verdadeiro/falso con cuantificadores

Se o texto di «a maioría» e a afirmación di «todos», a afirmación é falsa. Os cuantificadores absolutos (todos, sempre, ningún, nunca) son sinais de alerta nas tarefas de comprensión.

Paráfrase fronte a copia literal

A resposta correcta reformula o texto con outras palabras; a opción que copia literalmente un fragmento adoita ser un distractor. Localizar a frase orixinal e comparar o sentido é o método seguro.

Falsos amigos do castelán

«Largo» significa longo, «rato» significa momento breve, «propina» é gorxeta e «constipado» é resfriado. Confundir estes termos co castelán produce erros de comprensión e de expresión.

Referentes anafóricos

«Este», «aquel», «o cal» e «o seu» remiten a un substantivo mencionado antes. Identificar ese referente resolve preguntas sobre quen realiza a acción ou a que obxecto se refire o texto.

Xéneros escritos habituais

A proba inclúe correos formais e informais, anuncios clasificados, folletos institucionais, noticias breves, instrucións, cartas de reclamación e foros en liña. Cada xénero ten unha estrutura recoñecible.

Conectores de estrutura textual

«En primeiro lugar», «por unha banda», «polo contrario», «así mesmo» e «en conclusión» organizan o discurso e sinalan cambio de argumento ou resumo. Recoñecelos axuda a seguir o fío do texto.

Vocabulario en contexto

Nas preguntas de léxico, substitúese a palabra pola opción e compróbase se a frase mantén o sentido. Non se responde polo significado illado da palabra, senón polo uso no texto.

Xestión do tempo en lectura

Asignar entre un e un minuto e medio por pregunta, marcar as dúbidas e volver ao final. As tarefas de emparellamento requiren ler primeiro os enunciados e despois buscar a información.

Estrutura do texto funcional

Saúdo, motivo da escrita, desenvolvemento con datos concretos, petición ou peche, despedida e sinatura. Esta orde cobre os puntos de adecuación que se avalían na expresión escrita.

Tratamento de ti e vostede

Emprégase «ti» con familia, amigos e foros, e «vostede» con institucións e descoñecidos. Non se mesturan ambos os tratamentos no mesmo texto; o rexistro debe ser coherente de principio a fin.

Extensión das tarefas escritas

O texto funcional adoita pedir entre 100 e 120 palabras e o de opinión entre 130 e 150. Quedar por debaixo do mínimo resta puntos de contido; superar o máximo obriga a recortar antes de entregar.

Fórmulas de reclamación

Expresións útiles: «Diríxome a vostedes para...», «Segundo o contrato...», «Rogo que se corrixa...», «Á espera dunha resposta» e «Quedo á súa disposición». Marcan ton formal e función comunicativa clara.

Conectores para banda alta

«Ademais», «por outra banda», «en consecuencia», «xa que», «a pesar de» e «en definitiva» evitan a sucesión de frases curtas unidas por «e» ou «pero», e melloran a cohesión.

Criterios de corrección escrita

Avalíanse adecuación á tarefa, cohesión, corrección gramatical, riqueza léxica e ortografía. Os erros sistemáticos de concordancia ou de tempos verbais penalizan máis que un erro illado.

Ortografía galega que se revisa

Atención á «n» final (non «m»), ao uso de «ñ», á conservación da «h» en palabras como «hoxe» e á distinción b/v e x/xe. Estes erros son dos máis frecuentes nas producións escritas.

Saúdo formal e informal

«Estimado/a señor/a:» abre un escrito formal a unha institución; «Ola, Marta:» abre un correo informal. A despedida debe ser coherente: «Atentamente» ou «Un cordón» segundo o rexistro.

Número de palabras contado

Contar as palabras antes de entregar evita perder puntos por extensión. Se hai que recortar, elimínase información secundaria do desenvolvemento, nunca o saúdo, a petición nin o peche.

Entrevista inicial oral

A proba oral comeza cunha entrevista de dous a tres minutos sobre datos persoais, estudos, traballo e intereses. As respostas deben ser completas, cunha razón ou exemplo, non dunha soa palabra.

Guión con palabras clave

Nos un ou dous minutos de preparación anótanse catro ou cinco palabras por idea, nunca frases completas. Ler un texto escrito en voz alta baixa a nota de fluidez e naturalidade.

Fórmulas para gañar tempo

«Pois, déixame pensar...», «É dicir...» e «Máis ou menos...» enchen pausas curtas sen romper o discurso. Os silencios longos e os reinicios constantes si reducen a puntuación de fluidez.

Narrar en pasado

O pretérito indefinido marca accións puntuais («fun», «cheguei»), o imperfecto describe e indica hábitos («era», «ía») e o pluscuamperfecto sinala anterioridade («xa marchara»). Combinar os tres dá un relato coherente.

Fórmulas de opinión

«Na miña opinión», «Penso que», «Paréceme que» e «Estou de acordo con... porque» introducen opinión; débese xustificar cunha razón ou un exemplo para acadar o nivel B2.

Simulación e cortesía

Nas simulacións (pedir información, reclamar, organizar unha actividade) úsanse fórmulas como «Podería dicirme...?» e «Importaríache...?», respóndese ás réplicas do examinador e péchase cun acordo.

Pronuncia e prosodia avaliadas

Valórase a distinción de vogais abertas e pechadas, a articulación de «x» como [ʃ] e a entoación interrogativa galega. Unha pronuncia intelixible con acento rexional non penaliza.