Certyfikat C1 key terms

Świadomie pomijać szczegóły lub cechy, uznając je za nieistotne dla rozważania ogólniejszego problemu. Często używane w tekstach naukowych i filozoficznych.

Odpowiadający potrzebom lub okolicznościom w stopniu wystarczającym. Wyraz podkreśla trafność dopasowania, a nie tylko samą wystarczalność.

Odnoszący się do czegoś w sposób sprzeczny, łączący jednocześnie pozytywne i negatywne nastawienie. W tekstach opisuje postawy i emocje, rzadko przedmioty.

Przedstawiać racje i dowody na poparcie własnego stanowiska, porządkując je w spójną całość. Wymaga nie tylko podania przyczyn, lecz także odniesienia się do kontrargumentów.

Nieopowiadający się po żadnej ze stron sporu, oceniający sytuację na podstawie faktów. Słowo bywa mylone z obojętnością, która oznacza brak zaangażowania.

Argument wysuwany przeciwko tezie przeciwnika lub przeciw własnej tezie w celu jej osłabienia i sprawdzenia. W dyskusji akademickiej świadczy o dojrzałości rozumowania.

Wykazywać fałszywość lub bezzasadność twierdzenia, tezy bądź zarzutu, przedstawiając dowody przeciwne. Czasownik zakłada skuteczność działania, a nie tylko próbę zaprzeczenia.

Wzbudzać wątpliwości co do prawdziwości lub wiarygodności czegoś, zwykle bez pełnego odrzucenia. Często dotyczy autorytetu, danych lub ustalonych opinii.

Wykonany starannie i zgodnie z faktami, bez zniekształceń. W odniesieniu do osób oznacza sumienność i odpowiedzialność w działaniu.

Wyciągać logiczny wniosek z dostępnych informacji lub przesłanek. W języku potocznym oznacza także składanie formalnego podania.

Pociągać za sobą określone następstwa lub zawierać ukrytą sugestię. Wyraz bywa błędnie używany jako synonim sugerowania wprost.

Dopuszczający więcej niż jedno odczytanie, wymagający interpretacji. W tekstach prawnych i literackich bywa cechą zamierzoną.

Zachowujący odpowiednie stosunki wielkości lub nasilenia względem czegoś innego. W kontekście prawnym oznacza reakcję współmierną do wagi problemu.

Pasujący do okoliczności, zwłaszcza do sytuacji oficjalnej lub uroczystej. Odnosi się przede wszystkim do zachowania, stroju i form wypowiedzi.

Budzący zaufanie dzięki spójności i potwierdzeniu w źródłach. W ocenie informacji oznacza, że można na niej opierać decyzje.

Mający dwa znaczenia, z których jedno bywa nieprzyzwoite lub kłopotliwe. W odróżnieniu od niejednoznaczności wyraz zawiera ocenę negatywną.

Formułować twierdzenie obejmujące wiele przypadków na podstawie kilku obserwacji. W rozumowaniu bywa źródłem błędu, gdy próba jest zbyt mała.

Opierający się na faktach niezależnych od osobistych przekonań. W krytyce oznacza ocenę bez wpływu sympatii lub uprzedzeń.

Budzący zastrzeżenia co do prawdziwości lub jakości. Często stosowany wobec twierdzeń, których nie da się potwierdzić.

Podawać przyczyny lub dowody potwierdzające słuszność decyzji bądź poglądu. W odróżnieniu od argumentowania nie zakłada sporu z przeciwnikiem.

Tworzący logiczną i uporządkowaną całość, w której elementy wzajemnie się nie wykluczają. W ocenie tekstu oznacza brak sprzeczności.

Uwzględniający subtelne różnice i odcienie znaczeniowe, unikający uproszczeń. W opisie opinii wskazuje na ostrożność w formułowaniu sądów.

Taki, który nie został wypowiedziany wprost, lecz wynika z kontekstu. W umowach dotyczy warunków uznawanych za oczywiste.

Zawierający określony odcień emocjonalny lub oceniający, wykraczający poza znaczenie neutralne. W analizie słownictwa pozwala rozpoznać nastawienie autora.

Uwaga ograniczająca lub warunkująca wcześniejsze stwierdzenie. W umowach oznacza klauzulę chroniącą jedną ze stron przed skutkami ogólnego zapisu.

Założenie lub fakt, na którym opiera się rozumowanie bądź decyzja. W logice stanowi część wywodu prowadzącą do wniosku.

Dłuższy, uporządkowany tok rozumowania prowadzący do określonego wniosku. Wymaga przejrzystej struktury i jasnych przejść między etapami.

Kierunek w sztuce, myśli lub nauce, charakteryzujący się wspólnymi założeniami. W znaczeniu przenośnym oznacza także główny tok wydarzeń.

Przyjęty w danej dziedzinie wzorzec myślenia i rozwiązywania problemów. Zmiana paradygmatu oznacza odejście od dotychczasowych założeń.

Powszechnie przyjęty sposób postępowania lub porozumienie w danej grupie. W sztuce oznacza ustaloną umowę dotyczącą przedstawiania rzeczywistości.

Zająć stanowisko wobec poruszonej kwestii lub nawiązać do niej w wypowiedzi. W dyskusji publicznej oznacza ustosunkowanie się do zarzutu.

W sposób sprawny i pomysłowy, z wyczuciem sytuacji. W opisie działań językowych wskazuje na umiejętne dobieranie argumentów.

Działający z drobiazgową dokładnością, zwracający uwagę na najmniejsze szczegóły. W ocenie pracy podkreśla rzetelność i systematyczność.

Nieproporcjonalnie duży lub mały w stosunku do czegoś. W debacie publicznej opisuje reakcję przerastającą wagę problemu.

Uczynić wypowiedź dokładniejszą przez dopisanie lub wyjaśnienie szczegółów. W dokumentach pozwala uniknąć sporów o interpretację.

Oddziałujący na wyobraźnię lub skłaniający do określonego odbioru, często silniej niż wynika to z faktów. W reklamie bywa narzędziem perswazji.