Ellinomatheia B1 cheat sheet

Στο B1 τα ηχητικά κείμενα διαρκούν συνήθως 1-3 λεπτά και ακούγονται δύο φορές· η πρώτη ακρόαση είναι για το γενικό νόημα (gist), η δεύτερη για λεπτομέρειες και αριθμούς.

Οι ερωτήσεις ακολουθούν τη σειρά του ηχητικού: αν ψάχνεις την απάντηση της ερώτησης 3, ολοκλήρωσες ήδη το τμήμα των ερωτήσεων 1-2.

Παγίδες: παράφραση αντί για αυτολεξεί λέξη, διόρθωση σε δεύτερη φράση («όχι την Τρίτη, την Τετάρτη»), αριθμοί που λέγονται και μετά ακυρώνονται.

Σήματα συμπερασμού: «λοιπόν», «άρα», «τελικά», «μάλλον», «εκτός αν» - η τελική απόφαση του ομιλητή βρίσκεται συνήθως μετά από αυτά.

Σε διαλόγους υπηρεσιών (ιατρείο, ταξιδιωτικό γραφείο, τηλεφωνική εξυπηρέτηση) καταγράφεις: ποιος τηλεφωνεί, τι ζητά, τι του προσφέρεται, ποια είναι η επόμενη ενέργεια.

Χρόνοι και ημερομηνίες εκφράζονται συχνά έμμεσα: «σε δύο βδομάδες», «την άλλη Δευτέρα», «μέχρι τέλος του μήνα» - μετατρέπεσαι σε συγκεκριμένη ημερομηνία.

Αν χάσεις μια πληροφορία, μη σταματάς· σημείωσε κενό και συνέχισε, γιατί η επόμενη πρότασησυχνά επαναδιατυπώνει το ίδιο περιεχόμενο.

Είδη κειμένων στο B1: σύντομο άρθρο, αγγελία, email, blog post, αφίσα εκδήλωσης, οδηγίες χρήσης, πίνακας ωραρίων.

Στρατηγική σάρωσης (scanning): εντοπίζεις πρώτα τη λέξη-κλειδί της ερώτησης στο κείμενο και μετά διαβάζεις την πρόταση πριν και μετά.

Ερωτήσεις «ποιος είναι ο σκοπός του κειμένου;» απαντιούνται από τον τόνο και το λεξιλόγιο (π.χ. «προσφορά», «καλούμε», «παρακαλούμε»), όχι από μία μόνο λέξη.

Λέξεις-παγίδες: ψευδόφιλες και παρώνυμα (π.χ. «εντύπωση/εκτύπωση», «σκοπός/σκοπιά») - ελέγχεις τη σημασία στο συγκείμενο.

Σε κείμενα γνώμης διακρίνεις γεγονός από άποψη: δείκτες άποψης είναι «κατά τη γνώμη μου», «θεωρώ», «προσωπικά», «ίσως», «σίγουρα».

Σε αγγελίες και προκηρύξεις τα κριτήρια συμμετοχής (ηλικία, προθεσμία, δικαιολογητικά) είναι οι συχνότερες ερωτήσεις λεπτομέρειας.

Άγνωστη λέξη: μη μεταφράζεις - χρησιμοποίησε μορφολογία (πρόθημα/επίθημα) και τη θέση της πρότασης για να συμπεράνεις τη σημασία.

Τυπικές εργασίες B1: email/επιστολή 80-120 λέξεων, σύντομο άρθρο ή ανάρτηση σε blog, μήνυμα σε φίλο, φόρμα αίτησης με σύντομη αιτιολόγηση.

Δομή email: χαιρετισμός (Αγαπητέ/Αγαπητή + όνομα, ή Κύριε/Κυρία + επώνυμο), εισαγωγική πρόταση σκοπού, κυρίως σώμα σε 2 παραγράφους, κατακλείδα με ευχαριστία/πρόσκληση, αποχαιρετισμός και υπογραφή.

Τυπικός vs ανεπίσημος λόγος: «Παρακαλώ όπως…», «Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων» (τυπικό) έναντι «Μπορείς να…;», «Τα λέμε», «Φιλιά» (ανεπίσημο). Δεν αναμιγνύονται στο ίδιο κείμενο.

Συνδετικές λέξεις που βαθμολογούνται: «αρχικά», «επίσης», «ωστόσο», «επειδή», «επομένως», «για παράδειγμα», «τελικά».

Η έκθεση απαιτεί σαφή θέση και τουλάχιστον ένα επιχείρημα με παράδειγμα· η απλή παράθεση απόψεων χωρίς σύνδεση χάνει βαθμούς στη συνοχή.

Έλεγχος 2 λεπτών: συμφωνία υποκειμένου-ρήματος, καταλήξεις γενικής/αιτιατικής, ορθογραφία ρημάτων σε -ομαι, τόνοι σε μονοσύλλαβα και ερωτηματικά.

Η λέξη count τηρείται: κείμενο πολύ κάτω από το όριο (π.χ. 60 αντί 100 λέξεων) τιμωρείται περισσότερο από ελαφρά υπέρβαση.

Δομή εξέτασης: σύντομη αυτοπαρουσίαση, περιγραφή εικόνας ή σειράς εικόνων, διάλογος ρόλων με τον εξεταστή, σύντομη γνώμη/επιχειρηματολογία σε θέμα.

Περιγραφή εικόνας: τι βλέπω (πρόσωπα, χώρος) → τι κάνουν → γιατί/πώς νομίζω → προσωπική σύνδεση («Μου θυμίζει…», «Κάτι παρόμοιο μου συνέβη…»).

Σε παιχνίδι ρόλων πρέπει να εκτελέσεις τη λειτουργία: να ζητήσεις πληροφορία, να διατυπώσεις παράπονο, να προτείνεις λύση, να δεχτείς/αρνηθείς ευγενικά.

Χρήσιμα εκφράσεις διαδραστικότητας: «Θα ήθελα να ρωτήσω…», «Συμφωνώ εν μέρει, αλλά…», «Τι θα λέγατε αν…;», «Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος/η».

Ροή έναντι ακρίβειας: μικρές παύσεις και αυτοδιορθώσεις επιτρέπονται, αλλά η σιωπή πάνω από λίγα δευτερόλεπτα μειώνει τη βαθμολογία ευχέρειας.

Αν δεν ξέρεις λέξη, χρησιμοποίησε περίφραση («αυτό που χρησιμοποιούμε για να…») αντί να αλλάξεις θέμα ή να μιλήσεις σε άλλη γλώσσα.

Ο παρατατικός και ο αόριστος κυριαρχούν στην αφήγηση: παρατατικός για σκηνικό/περιγραφή, αόριστος για τις διαδοχικές πράξεις.

Ρήματα σε -ω/-άω/-ώ: ο αόριστος σχηματίζεται με θέμα + -σ- (γράφω→έγραψα, αγαπάω→αγάπησα, τηλεφωνώ→τηλεφώνησα)· προσέχεις τους ανώμαλους (λέω→είπα, βλέπω→είδα, πίνω→ήπια, παίρνω→πήρα).

Παθητική φωνή ενεστώτα: -ομαι/-εσαι/-εται/-όμαστε/-εστε/-ονται· αόριστος σε -θηκα/-ηκα (γράφτηκα, λύθηκα).

Υποτακτική: «να» + ρήμα· ακολουθεί ύστερα από «θέλω να», «πρέπει να», «μπορώ να», «ελπίζω να»· άρνηση «μην/μη(ν)».

Μέλλοντας: θα + υποτακτική (θα γράψω, θα πάω)· εξακολουθητικός μέλλοντας «θα γράφω» για συνήθεια ή διάρκεια.

Πτώσεις: ονομαστική (υποκείμενο), γενική (κτήση/έμμεσο αντικείμενο), αιτιατική (άμεσο αντικείμενο, μετά από προθέσεις σε, με, από, για, χωρίς), κλητική (προσφώνηση).

Αντωνυμίες αδύνατου τύπου: με, σου, του/της, μας, σας, τους - μπαίνουν πριν από το ρήμα («μου το έδωσε»), αλλά μετά από προστακτική («δώσε μου το»).

Παραθετικά επιθέτων: -ος/-η/-ο → -ότερος/-η/-ο (γρήγορος→γρηγορότερος) και ανώμαλα: καλός→καλύτερος/άριστος, μεγάλος→μεγαλύτερος, πολύς→περισσότερος.

Επίθετα σε -ης/-ης/-ες (ευτυχής, συνεπής): γενική ενικού -ους, πληθυντικός -εις/-ών (ευτυχείς, ευτυχών).