கவிதை: இரு வாசிப்புகளுக்கிடையேயான சான்று மதிப்பீடு
ஒரு மாணவர் பின்வரும் நான்கு வரிக் கவிதையைப் படித்து இரண்டு வாசிப்புகளை எழுதியுள்ளார்: ‘மண் மணக்கும் கையில் நகரம் கேட்கிறது கணக்கு; என் வயலின் நெற்கதிர் உன் தட்டில் விலை என்ன?’
முதல் வாசிப்பு: கவிதை நாட்டுப்புற வாழ்வின் ஏக்கம்; நகரம் இயந்திரமயமானது. இரண்டாம் வாசிப்பு: கவிதை நகர்ப்புற நுகர்வோரின் அலட்சியத்தைக் கேள்வி கேட்கிறது; ‘கணக்கு’ என்பது மனித உறவுகளை அளவிடும் பொருளாதார மொழி. ஆசிரியர் இரண்டையும் முழுமையாக ஏற்கவில்லை. மாணவரிடம், ‘எந்த வாசிப்பு கவிதையின் சொல்லாட்சிக்கு மிக அருகில் உள்ளது?’ என்று கேட்கிறார். கவிதையின் இறுதி வரி இரண்டு வாசிப்புகளுக்கும் ஆதாரமாக மாறும் விதத்தையும், எது கவிதையின் பேச்சாளரின் நிலையைத் தெளிவாக்குகிறது என்பதையும் ஆராய வேண்டும். மாணவர் 10 வரிகளுக்குள் பதில் எழுத வேண்டும். வகுப்பில் இந்தக் கவிதை புதியது; மாணவர் முன்பு இதே கவிஞரின் வேறு கவிதையைப் படித்துள்ளார். ஆசிரியர் ‘சொற்கள், உருவகங்கள், இறுதி வரியின் செயல்’ ஆகிய மூன்றை மட்டும் சான்றாகப் பயன்படுத்தச் சொல்கிறார். மாணவர் தனது விடையில் ஒரு தெளிவான முடிவை எழுத வேண்டும்; ‘இரண்டும் சரி’ என்று முடிக்கக் கூடாது.
1. முதல் வாசிப்பை விட இரண்டாம் வாசிப்பு சிறந்தது என்று வாதிடுவதற்கான இரண்டு சான்றுகளைக் கவிதையிலிருந்து தருக. ஒரு சான்று எதிர்க்கருத்துக்கு உதவினால் அதை எப்படி எதிர்கொள்வீர்கள்?
Read the worked answer
சான்று 1: ‘நகரம் கேட்கிறது கணக்கு’ - ‘கணக்கு’ என்பது பொருளாதாரப் பரிமாற்றத்தின் சொல்; அது நகரத்தின் பார்வையை வெளிப்படுத்துகிறது. சான்று 2: ‘உன் தட்டில் விலை என்ன?’ - நேரடி வினா, எதிராளியை நோக்கிய குற்றச்சாட்டு; ஏக்கத்தின் மெலிதான தொனி அல்ல. எதிர்ச்சான்று: ‘மண் மணக்கும் கையில்’ என்ற தொடர் நாட்டுப்புற ஏக்கத்தையும் குறிக்கலாம். எதிர்கொள்ளும் வழி: அந்தத் தொடர் ஏக்கத்தை உருவாக்கினாலும், அடுத்த வரியில் ‘நகரம் கேட்கிறது கணக்கு’ என்று வெட்டி இடையூறு வருகிறது. அதாவது, கவிதை ஏக்கத்தில் மூழ்கவில்லை; ஏக்கத்தை ஒரு முரணாக மாற்றி, நேரடிக் கேள்வியாக வெடிக்கிறது. இறுதி வரியின் ‘விலை என்ன?’ என்ற நேரடி முகவரி, கவிதையின் முதன்மை நோக்கம் கேள்வி கேட்பதே என்பதை உறுதிப்படுத்துகிறது. எனவே இரண்டாம் வாசிப்பு சொல்லாட்சிக்கு மிக அருகில் உள்ளது.
2. இந்தக் கவிதையில் உள்ள மொழி இரு வாசிப்புகளுக்கும் இடம் தருகிறது. ஒரு தேர்வு விடையில் இந்த இருமையை எப்படிப் பயன்படுத்துவது ஆபத்தானது? எப்படிப் பயன்படுத்துவது பயனுள்ளது?
Read the worked answer
ஆபத்தானது: ‘இரண்டும் சரி’ என்று சொல்லி முடித்துவிடுவது; எந்த வாசிப்பு முதன்மை என்பதை முடிவு செய்யாமல் இருப்பது; கவிதையைச் சுருக்கி விளக்குவது. பயனுள்ளது: இருமையை ஒப்புக்கொண்டு, பிறகு ஒரு தெளிவான தீர்ப்பைத் தருவது. எடுத்துக்காட்டு: ‘கவிதை ஏக்கத்தின் மொழியில் தொடங்கினாலும், அதன் இறுதி வரி நேரடிக் கேள்வியாக மாறுவதால், அதன் மையம் கேள்வி கேட்பதே; ஏக்கம் என்பது பின்னணி மட்டுமே.’ இப்படி எழுதினால், இருமை உங்கள் வாதத்திற்கு ஆதாரமாகிறது; தவிர்க்க வேண்டிய தயக்கமாக மாறாது. தேர்வில் ‘ஒரு பக்கம்’ என்று முடிவெடுப்பது அவசியம்; ஆனால் அந்த முடிவுக்கு எதிர்ச்சான்றை எப்படி உள்வாங்குவது என்று காட்டினால் மதிப்பெண் கூடும்.
3. கவிதையின் ‘கணக்கு’ என்ற சொல்லுக்கு இரண்டு வாசிப்புகளில் உள்ள வேறுபட்ட பொருள்களை எழுதி, எந்தப் பொருள் கவிதையின் மொழிக்கு மிகவும் பொருத்தமானது என முடிவு செய்க.
Read the worked answer
பொருள் 1 (நேரடி): கணக்கு = எண்கணிதம், வரவு-செலவு, விலை. ‘நகரம் கேட்கிறது கணக்கு’ என்பது விற்பனைக் கணக்கைக் கேட்பது. பொருள் 2 (உள்ளுறை): கணக்கு = மதிப்பீடு, நியாயத் தீர்ப்பு. ‘உன் தட்டில் விலை என்ன?’ என்று கேட்பது, உணவின் மதிப்பைப் பணமாக மட்டும் அளவிடும் நகரத்தின் மனப்போக்கைக் குற்றம் சாட்டுகிறது. முடிவு: இரண்டும் சேர்ந்ததே சிறந்தது; ஆனால் முதன்மையானது உள்ளுறைப் பொருள். ஏனெனில் ‘கணக்கு’ என்ற சொல் ‘விலை என்ன?’ என்ற நேரடி வினாவுடன் இணையும்போது, அது வெறும் எண்ணிக்கையாக இல்லாமல் ஒரு நெறிமுறைக் கேள்வியாக மாறுகிறது. கவிதையின் இறுதி வரி அந்த மாற்றத்தையே நிறைவு செய்கிறது. எனவே ‘பொருளாதாரக் கணக்கு’ என்பது மேற்பரப்பு; ‘மனித மதிப்பின் கணக்கு’ என்பது ஆழம்.