One question at a time. Build your Kerala Plus Two Tamil (DHSE) understanding.
First 50 of 200 questions. Each one lists the choices, the correct answer, and an explanation. The checker at the top of this page saves progress in this browser when it is available.
Continue in the practice tool above to load more questions, 50 at a time.
சிறுகதை ஒரு மைய நிகழ்வையோ கருத்தையோ சுற்றி, குறைந்த பாத்திரங்களுடன் சுருக்கமாக அமையும் உரைநடை வடிவம். புதினம் நீண்ட கதைவளர்ச்சியையும், கட்டுரை கருத்து விளக்கத்தையும், பயணக்கட்டுரை பயண அனுபவத்தையும் முதன்மைப்படுத்தும்.
1879 இல் வெளியான 'பிரதாப முதலியார் சரித்திரம்' தமிழின் முதல் புதினமாகக் கருதப்படுகிறது; அதை எழுதியவர் மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை. இது தமிழ்ப் புதின மரபின் தொடக்கமாக இலக்கிய வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகிறது.
'மணிக்கொடி' 1930களில் வெளிவந்த இதழ்; அதில் எழுதிய கு.ப.ரா, புதுமைப்பித்தன், மௌனி போன்றவர்கள் தமிழ்ச் சிறுகதைக்கு புதிய பாணியை உருவாக்கினர். எனவே கு.ப.ரா மணிக்கொடி இயக்கத்துடன் தொடர்புடையவர்.
கட்டுரையின் அமைப்பு பொதுவாக முன்னுரை, விளக்கப் பகுதி, முடிவுரை என மூன்றாக அமையும். சான்றுகளும் உதாரணங்களும் கருத்தை விரிவாக நிறுவும் விளக்கப் பகுதியில் இடம்பெறுவது கட்டுரை முறைக்கு ஏற்றது.
தன் வரலாற்றைத் தானே எழுதுவது சுயசரிதை; பிறரைப் பற்றி எழுதுவது வாழ்க்கை வரலாறு. சுயசரிதையில் ஆசிரியரின் நேரடி அனுபவமும் நினைவுகளும் மையமாக அமையும்.
புதினம் நீண்ட கால வளர்ச்சியில் பல பாத்திரங்கள், துணைக்கதைகள், சமூகப் பின்னணியைக் கொண்டு விரியும். சிறுகதை ஒரு மைய நிகழ்வைச் சுற்றி சுருக்கமாக அமைவது; எனவே பல துணைக்கதைகள் புதினத்தின் அடையாளம்.
பயணக் கட்டுரை பயணியின் நேரடி அனுபவத்தை இடம், மக்கள், உணவு, பண்பாடு என்று விவரித்துப் பதிவு செய்யும். தலையங்கம் நடப்பு நிகழ்வு பற்றிய கருத்து; மதிப்புரை ஒரு நூலை மதிப்பிடுவது; வாழ்க்கை வரலாறு ஒருவரின் வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்வது.
தலையங்கம் நாளிதழின் ஆசிரியர் கருத்தை நடப்பு நிகழ்வு அல்லது பொதுப்பிரச்சினை பற்றி வெளிப்படுத்தும். அது தெளிவான வாதம், பொது நலன், ஆய்வுபூர்வமான பார்வையுடன் அமைவது தலையங்க மரபு.
உரைநடை இயல்பான, தொடர்ச்சியான வாக்கிய அமைப்பில் கருத்தைத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தும். யாப்பு, இசை நயம், எதுகை மோனை ஆகியவை பாடல் வடிவத்தின் அம்சங்கள்; உரைநடையில் செய்தித் தெளிவே முதன்மை.
நினைவுக் குறிப்பு ஆசிரியரின் நேரடி வாழ்க்கை அனுபவங்களையும் நினைவுகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. புதினம் கற்பனையையும் கதைமாந்த வளர்ச்சியையும் முதன்மைப்படுத்தும்; எனவே இரண்டின் அடிப்படை வேறுபாடு அனுபவம் மற்றும் கற்பனை.
விளக்கக் கட்டுரை ஒரு கருத்தைப் புரியவைக்கும் நோக்கில் வரையறை, காரணம், உதாரணம் ஆகியவற்றை ஒழுங்காக அமைக்கும். விவரணம் காட்சியைச் சித்திரிக்கும்; வாதம் எதிர்க் கருத்தை மறுத்து நிறுவும்.
வாழ்க்கை வரலாறு என்பது ஒருவரின் வாழ்க்கையை மற்றொருவர் ஆவணப்படுத்தி எழுதுவது. தன்வரலாற்றில் ஆசிரியரே தன் வாழ்க்கையை முதல் நபரில் பதிவு செய்வார்.
விவரணம் காட்சியைப் புலன்களால் உணரும்படி விரிவாகச் சித்திரிக்கும் உத்தி. உரையாடல் பாத்திரங்களின் பேச்சை முன்னிறுத்தும்; முன்னுரையும் முடிவுரையும் கட்டமைப்புப் பகுதிகள்.
பொன்னியின் செல்வன் சோழர் கால வரலாற்று நிகழ்வுகளையும் கற்பனைப் பாத்திரங்களையும் இணைத்து எழுதப்பட்ட வரலாற்றுப் புதினம். வரலாற்று உண்மைகளும் கற்பனையும் கலந்து வருவது இதன் இயல்பு.
தன்வரலாறு ஆசிரியரே தன் வாழ்க்கையைச் சொல்வதால் 'நான்' என்ற முதல் நபர் பார்வை இயல்பாக அமையும். மூன்றாம் நபர் பார்வை பொதுவாக மற்றவரின் வாழ்க்கை வரலாற்றில் பயன்படும்.
அறிக்கை நிகழ்வின் தகவல்களைத் துல்லியமாகவும் காலவரிசைப்படியும் பதிவு செய்யும். அதில் ஆசிரியரின் தனிப்பட்ட கருத்தைத் தவிர்ப்பது செய்தி நம்பகத்தன்மைக்கு உதவும்.
பின்னோக்கு நடை (flashback) தற்போதைய கதைக்குள் கடந்த கால நிகழ்வை நினைவு வழியாக இணைக்கும். இது பாத்திரத்தின் மனநிலையையும் கதையின் பின்னணியையும் விளக்க உதவும்.
வாதக் கட்டுரை ஒரு கருத்தை நிறுவ எதிர்க் கருத்துகளை முன்வைத்து அவற்றை மறுத்து விவாதிக்கும். விளக்கக் கட்டுரை தகவலைப் புரியவைப்பதில் கவனம் செலுத்தும்.
சர்வவியல் மூன்றாம் நபர் கதைசொல்லி கதையில் நேரடியாகப் பங்கேற்காமல் பல பாத்திரங்களின் மனநிலையையும் அறிந்து சொல்வான். முதல் நபர் கதைசொல்லி தன் அனுபவத்தை மட்டுமே நம்பகமாகச் சொல்வான்.
திறந்த முடிவில் கதையின் விடை வெளிப்படையாகச் சொல்லப்படாமல் வாசகரின் ஊகத்திற்கு விடப்படும். இது வாசகரைச் சிந்திக்கத் தூண்டும்; நேர்க்கோட்டு முடிவில் நிகழ்வுகள் தெளிவாக முடிவுக்கு வரும்.
உரை என்பது இலக்கண அல்லது இலக்கிய நூலின் சூத்திரங்களுக்கு வரி வரியாகப் பொருள் விளக்கி எழுதப்படும் தனித்த உரைநடை வடிவம். தொல்காப்பிய உரைகள் இதற்குச் சான்று. கட்டுரையும் சிறுகதையும் தனித்த கருத்தையோ நிகழ்வையோ கொண்டு எழுதப்படுபவை; நூலுக்கு விளக்கம் தருவது உரை மட்டுமே.
முதன்மைப் பாத்திரத்தின் இலக்கைத் தடுப்பவன் அல்லது எதிர்த்து நிற்பவன் எதிர்ப் பாத்திரம் ஆவான். கதையின் முரண்பாட்டை உருவாக்கி நிகழ்வுகளை நகர்த்துவதில் இவன் பங்கு முக்கியம். துணைப் பாத்திரம் உறுதுணை செய்யும்; கதை சொல்லும் குரல் நிகழ்வுகளைச் சொல்பவர்; படைப்பின் ஆசிரியர் கதையை எழுதுபவர்.
கடிதங்கள் மூலமாகவே கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளும் நிகழ்வுகளும் வெளிப்படும் புதினம் கடிதப் புதினம். ஒவ்வொரு கடிதமும் கதையை முன்னகர்த்தும் கருவியாக அமையும். வரலாற்றுப் புதினம் காலச் சூழலைப் பின்னணியாகக் கொள்வது; பயணப் புதினம் பயண அனுபவத்தை மையமாகக் கொள்வது.
கதை முழுவதும் ஒரே பண்பை மட்டும் வெளிப்படுத்தி, நிகழ்வுகளால் மாற்றமடையாத பாத்திரம் தட்டையான பாத்திரம் எனப்படும். இது ஒரு பண்பை மட்டும் கொண்டு வாசகருக்கு எளிதில் அடையாளம் காட்டும். வட்டமான பாத்திரம் பல பண்புகளுடன் கதை நிகழ்வுகளால் மாற்றமடையும்; முதன்மை மற்றும் எதிர்ப் பாத்திரம் என்பவை கதையில் அதன் பங்கைக் குறிப்பவை.
கதையின் நிகழ்வுகள் காரண காரியத் தொடர்புடன் ஒன்றையொன்று இணைத்து நகரும் கட்டமைப்பு கதைத்திட்டம் ஆகும். இதில் தொடக்கம், முரண்பாடு, உச்சக்கட்டம், தீர்வு ஆகியவை வரிசைப்படும். கதைக்களம் நிகழ்வு நடக்கும் இடமும் காலமும்; கதாபாத்திரம் கதையில் செயல்படும் நபர்.
கட்டுரை எழுதத் தொடங்கும் முன் கருத்துகளின் வரிசை, அவற்றுக்கான சான்று, எதிர்க்கருத்து ஆகியவற்றைச் சுருக்கமாகப் பட்டியலிடுவது கட்டுரைத் திட்டம். இது எழுத்தின் ஒழுங்கையும் தெளிவையும் உறுதி செய்கிறது. தலைப்பு கட்டுரையின் பொருளைக் குறிக்கும்; மேற்கோள் ஒரு சான்றாகப் பயன்படும்; முடிவுரை இறுதித் தொகுப்பு.
கதையின் முரண்பாடு உச்ச நிலையை அடைந்து, அதன் பிறகு தீர்வு தொடங்கும் புள்ளி உச்சக்கட்டம். இங்குதான் வாசகரின் எதிர்பார்ப்பு பெரும்பாலும் தீர்க்கப்படும். தொடக்க நிலை பின்னணியை அமைக்கும்; இடை நிலை முரண்பாட்டை வளர்க்கும்; முடிவு நிலை தீர்வை நிறைவு செய்யும்.
கதைசொல்லி கதை நடுவில் வாசகரை நேரடியாக விளித்துப் பேசுவது வாசகர் நேரடி அழைப்பு எனப்படும். இதில் 'நீங்களே யோசியுங்கள்' போன்ற கூற்றுகள் கதைக்குள் இடம்பெறும். இது கதையின் கற்பனைத் தன்மையை உடைத்து வாசகரை நெருக்கமாக்கும். பின்னோக்கிச் சொல்லும் உத்தி கடந்ததை நினைவு கூர்வது; உட்பார்வை பாத்திரத்தின் உள்ளத்து எண்ணங்களைக் காட்டுவது.
பின்னர் நிகழப்போகும் முக்கிய நிகழ்வை முன்கூட்டியே சிறு குறிப்பு அல்லது அடையாளத்தின் மூலம் வாசகருக்கு உணர்த்தும் உத்தி முன்னறிவிப்பு. இது வாசகரின் எதிர்பார்ப்பை உருவாக்கி, பின்னர் வரும் நிகழ்வை நம்பத்தகுந்ததாக்கும். பின்னோட்டம் கடந்ததை நோக்கிச் செல்வது; திருப்புமுனை கதையின் திசையை மாற்றுவது.
ஒரே கருத்தை வெவ்வேறு ஆசிரியர்கள் வெவ்வேறு சொற்களாலும் வாக்கிய அமைப்பாலும் எழுதுவதை அவரவர் நடை என்பர். நடை என்பது சொல் தேர்வு, வாக்கிய நீளம், உருவகங்கள் ஆகியவற்றால் உருவாகும் தனித்துவம். தலைப்பு எழுதுகையின் பெயர்; கதைக்களம் நிகழ்விடம்; வடிவம் என்பது கட்டுரை, கதை போன்ற வகை.
உரைநடை என்பது செய்யுளின் யாப்புக் கட்டுப்பாடின்றி, இயல்பான வாக்கிய அமைப்பில் கருத்துகளை விரிவாக எழுதும் வடிவம். இது கட்டுரை, புதினம், வாழ்க்கை வரலாறு போன்ற பல வகைகளுக்கு அடிப்படையாக அமைகிறது. செய்யுள், வெண்பா ஆகியவை யாப்பு வடிவங்கள்; காப்பியம் பெருங்கதை வடிவம்.
பயணக் கட்டுரை பயணியின் நேரடி அனுபவம், காட்சி விவரணம், மக்கள் பற்றிய பதிவு ஆகியவற்றை முதன்மைப்படுத்துகிறது. இதில் தனிப்பட்ட பார்வையும் உணர்வும் இடம் பெறும். ஆய்வுக் கட்டுரை தரவு சார்ந்தது; செய்தி அறிக்கை உண்மைத் தகவலை முன்னிலைப்படுத்தும்.
உரையாடல் நடையில் ஆசிரியர் வாசகருடன் பேசுவது போல எழுதுவார்; கேள்விகள், நேரடி உரையாடல், எளிய வாக்கியங்கள் அதிகம் வரும். இது பேச்சு மொழிக்கு நெருக்கமான, உயிரோட்டமான நடை. விவரண நடை காட்சிகளை விரிவாக்கும்; ஆய்வு நடை முறையான தரவைச் சார்ந்தது.
விமர்சனக் கட்டுரை ஒரு நூலின் கருப்பொருள், அமைப்பு, மொழி, எழுத்து நுட்பம் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்து மதிப்பீடு செய்கிறது. இதில் பாராட்டும் குறைகூறலும் சான்றுகளுடன் அமைய வேண்டும். பயணக் கட்டுரை அனுபவப் பதிவு; தன்வரலாறு தன் வாழ்க்கை நினைவு.
முன்னுரை நூலின் தொடக்கத்தில் அமைந்து, அதன் நோக்கம், உள்ளடக்கம், ஆசிரியரின் நோக்கு, வாசிப்புக்கான பின்னணி ஆகியவற்றை அறிமுகம் செய்கிறது. இது வாசகரை நூலுக்குள் அழைத்துச் செல்லும் வாயிலாகும். முடிவுரை நூலின் இறுதியில் மொத்தப் பார்வையைத் தரும்.
நாடகத்தில் பாத்திரங்கள் பேசும் உரையாடலே கதையை நகர்த்துகிறது; அவர்களின் மனநிலை, முரண்பாடு, உறவு ஆகியவை வசனங்களின் வழியே வெளிப்படும். காட்சி விவரணம் உதவும் கூறு; முதன்மை நகர்வு உரையாடலே. மதிப்புரையும் முன்னுரையும் நாடகத்திற்கு வெளியே உள்ள உரைநடைப் பகுதிகள்.
கதைக்களன் என்பது கதை நிகழும் இடம், காலம், சமூகப் பின்னணி, பண்பாட்டுச் சூழல் ஆகியவற்றின் ஒட்டுமொத்த அமைப்பு. இது பாத்திரங்களின் செயல்களுக்கும் மனநிலைக்கும் பின்னணியை உருவாக்குகிறது. கருப்பொருள் கதையின் மையக் கருத்து; உச்சக்கட்டம் முரண்பாட்டின் உச்சம்.
கட்டுரையில் முன்வைக்கும் கருத்து வெறும் கூற்றாக இருக்காமல், புள்ளிவிவரம், மேற்கோள், நிகழ்வு போன்ற சான்றுகளால் மெய்ப்பிக்கப்பட வேண்டும். இந்தப் பணி கருத்தின் நம்பகத்தன்மையை உயர்த்துகிறது. அலங்காரமும் பாத்திரப் படைப்பும் கட்டுரையின் மெய்ப்பிப்புப் பணி அல்ல.
பயணக் கட்டுரை ஆசிரியரின் தனிப்பட்ட அனுபவம், உணர்வு, காட்சிப் பார்வை ஆகியவற்றை முன்னிலைப்படுத்தும். செய்தி அறிக்கை நிகழ்ந்த தகவல்களைத் துல்லியமாகவும் பாரபட்சமின்றியும் தர வேண்டும். எனவே இரண்டின் நோக்கமும் நடையும் வேறுபடும்.
நல்ல கட்டுரைத் தலைப்பு சுருக்கமாகவும் தெளிவாகவும் இருந்து, உள்ளடக்கத்தின் கருப்பொருளை வாசகருக்கு உணர்த்த வேண்டும். அது ஆர்வத்தைத் தூண்டினாலும் தேவையற்ற விரிவாக்கத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும். முடிவை முழுமையாக வெளிப்படுத்தினால் வாசிப்பு ஆர்வம் குறையும்.
சுயசரிதையில் எழுதுபவரே தன் வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகளை முதன்மை ஆளாக இருந்து பதிவு செய்கிறார். எனவே அது தன் வாழ்க்கை வரலாறு எனப்படும். வாழ்க்கை வரலாறு வேறொருவரால் எழுதப்படுவது; பயணக் கட்டுரையும் மதிப்புரையும் வேறு நோக்கங்களுக்கானவை.
கட்டுரையின் இறுதிப் பகுதி முடிவுரை எனப்படும்; அது முக்கியக் கருத்துகளைத் தொகுத்து ஆசிரியரின் நிலைபாட்டை உறுதி செய்கிறது. முன்னுரை தொடக்கத்தில் வாசகரை அறிமுகப்படுத்துவது. துணைத்தலைப்பும் மேற்கோளும் கட்டுரைக்குள் பயன்படும் உறுப்புகள்.
தனிப்பேச்சில் பாத்திரம் தன் மன எண்ணங்களைத் தானே பேசி வெளிப்படுத்தும்; பிற பாத்திரங்கள் அதைக் கேட்பதாகக் கருதப்படுவதில்லை. உரையாடல் இரு பாத்திரங்களுக்கிடையே நடைபெறும். காட்சிக்குறிப்பு நடிப்பு, அமைப்பு பற்றிய அறிவுறுத்தல்; பின்னணி விவரணம் சூழலை விளக்குவது.
தன்னிலைக் கதைசொல்லலில் கதை சொல்லும் பாத்திரம் 'நான்' என்ற பெயரால் தன் அனுபவத்தைக் கூறும்; வாசகருக்குத் தகவல் அந்தப் பாத்திரத்தின் அறிவுக்குள் மட்டுமே கிடைக்கும். சர்வஞ்ஞன் அனைத்தையும் அறிந்து கூறுவான்; புறநிலைக் கதைசொல்லல் வெளியிலிருந்து கூறும்.
துணைக்கதை முதன்மைக் கதைக்கு உதவியாக அமைந்து, பாத்திரங்களின் உறவுகளையும் கருப்பொருளையும் விரிவாக்குகிறது. மையக்கதை புதினத்தின் முதன்மை நிகழ்வுத் தொடர். கதைமுடிச்சு மோதலைத் தொடங்கி வைக்கும் புள்ளி; கதைத்தீர்வு முடிவு.
வட்டப் பாத்திரம் பல பண்புகளைக் கொண்டு, நிகழ்வுகளால் உள் மாற்றம் அடைவது; இது இயல்பான மனித இயல்பை நெருங்குகிறது. ஒற்றைப்பண்புப் பாத்திரம் மாற்றமின்றி ஒரே பண்பை வெளிப்படுத்தும். பின்னணிப் பாத்திரம் கதைக்கு உதவும் சிறு பங்கு; கதைசொல்லி கதையைக் கூறுபவர்.
வாதக் கட்டுரை ஒரு கருத்தை ஆதாரங்களுடன் முன்வைத்து, எதிர்க்கருத்துகளை மறுத்து வாசகரை ஒப்புக்கொள்ளச் செய்வதை நோக்கமாகக் கொண்டது. விவரணக் கட்டுரை காட்சியை விவரிக்கும்; பயணக் கட்டுரை அனுபவத்தைப் பதிவு செய்யும். நகைச்சுவைக் கட்டுரை இரசனையை முதன்மையாகக் கொண்டது.
சுருக்கம் என்பது மூலப் பாடத்தின் மையக் கருத்துகளைச் சொந்தச் சொற்களில் சுருக்கி எழுதுவது; விவரங்களும் மீளுரைப்புகளும் நீக்கப்படும். மதிப்புரை நூலின் தரத்தை மதிப்பிடுவது; முன்னுரை அறிமுகம். கதை விரிவாக்கம் சுருக்கத்திற்கு எதிரானது, விரிவாக்கம் செய்வது.
காட்டல் உத்தியில் ஆசிரியர் விளக்கமாகச் சொல்லாமல், பாத்திரச் செயல்களாலும் உரையாடலாலும் காட்சிகளாலும் பொருளை வாசகர் ஊகிக்கும்படி காட்டுகிறார். கூறல் உத்தி நேரடியாக விளக்கிச் சொல்வது. முன்னறிவிப்பு எதிர்கால நிகழ்வை முன்கூட்டி உணர்த்துவது; திருப்புமுனை கதையின் போக்கை மாற்றும் நிகழ்வு.
சர்வஞ்ஞன் கதைசொல்லல் முறையில் கதைசொல்லி எல்லாப் பாத்திரங்களின் மனநிலையையும் நிகழ்வுகளின் பின்னணியையும் அறிந்தவராகக் கூறுகிறார். தன்னிலைக் கதைசொல்லல் 'நான்' என்ற பாத்திரத்தின் அறிவுக்குள் நிற்கும். பாத்திரக் கதைசொல்லல் என்பது பாத்திரமே கூறுவது; அறிக்கை நடை செய்தி வடிவம்.