Kerala Plus Two Tamil (DHSE) key terms

தமிழ்ச் செய்யுளின் அமைப்பு முறையை விளக்கும் இலக்கணப் பகுதி. எழுத்து, அசை, சீர், தளை, அடி, தொடை ஆகிய உறுப்புகளின் விதிகளையும் ஒழுங்குகளையும் இது வரையறுக்கிறது; பாடல் எழுதவும் படிக்கவும் இது அடிப்படை.

சீர் உருவாவதற்கு அடிப்படையான எழுத்துத் தொகுதி. குறில், நெடில், குற்றெழுத்து ஆகியவற்றின் அளவைப் பொறுத்து நேரசை, நிரையசை என இரண்டு வகைப்படும்; செய்யுளின் ஓசை அமைப்புக்கு இது அடித்தளம்.

அசைகள் ஒன்று அல்லது பல சேர்ந்து உருவாகும் அடியின் சிறிய உறுப்பு. செய்யுளின் அளவைக் கணக்கிடும் கருவியாக இது பயன்படுகிறது; ஈரசைச் சீர், மூவசைச் சீர் எனப் பல வகைகள் உண்டு.

ஓர் அடியின் இறுதிச் சீரும் அடுத்த அடியின் முதற்சீரும் இணையும் முறை. இந்த இணைவு விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டு அமையும்போது பாடலின் ஓசை இனிமையாகவும் ஒழுங்காகவும் இருக்கும்.

ஓர் அடியிலோ அடுத்தடுத்த அடிகளிலோ முதல் எழுத்து ஒன்றாக வரும் எழுத்து ஒலி அமைப்பு. இது பாடலுக்கு இனிமையையும் தாளத்தையும் சேர்த்து, கவிதையை நினைவில் நிற்கும்படி செய்கிறது.

அடியின் இரண்டாம் எழுத்து அல்லது சீரின் இரண்டாம் எழுத்து ஒத்து ஒலிக்கும் தொடை அமைப்பு. மோனைக்கு அடுத்து வரும் இந்த ஓசை ஒற்றுமை பாடலுக்குக் கூடுதல் இசைவைத் தந்து நயத்தைக் கூட்டுகிறது.

நான்கு அடிகளைக் கொண்டு, ஈற்றடியில் மூன்று சீர்களும் ஏனைய அடிகளில் இரண்டிரண்டு சீர்களும் அமையும் பாவினம். தமிழில் மிகுதியாகப் பயிலப்படும் வடிவம்; குறள் வெண்பா இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

அளவடிகளால் அமைந்து, ஒவ்வொரு அடியிலும் நான்கு சீர்களுக்குக் குறையாது வரும் பாவினம். நீண்ட கதை, வரலாறு, புகழுரை ஆகியவற்றைப் பாடப் பயன்படுவதால் சங்க கவிதைகளில் இது பெருவழக்கில் உள்ளது.

முச்சீர் அடிகளும் நான்கு சீர் அடிகளும் கலந்து வரும் பாவினம். விரைவும் உணர்ச்சியும் மிகுந்த பாடல்களுக்கு ஏற்ற தனிச்சிறப்பான ஓசை நடையை இது கொண்டுள்ளது.

போர், வெற்றி, வீரம் ஆகியவற்றைப் பாடும் நோக்கில் தனிச்சீர் அடிகளால் ஆகி, கூரிய ஓசையுடன் வரும் பாவினம். ஏனைய பாக்களை விட இது கடுமையான நடையைக் கொண்டது.

கவிதைக்கு அழகும் ஆற்றலும் சேர்ப்பதற்காக உவமை, உருவகம் போன்ற உத்திகளால் பொருளை விளக்கும் முறை. அணியிலக்கணம் இத்தகைய உத்திகளை வகைப்படுத்தி, எடுத்துக்காட்டுகளுடன் விளக்குகிறது.

இரு பொருள்களுக்கு இடையே உள்ள ஒற்றுமையை, 'போல', 'ஒப்ப', 'ஒத்த' போன்ற உவம உருபுகளின் துணையால் ஒப்பிட்டுக் கூறும் அணி. இதில் ஒப்பிடப்படும் இரு பொருள்களும் தனித்தனியாகவே நிற்கும்.

உவமையையும் பொருளையும் வேறுபடுத்தாமல், ஒன்றையே மற்றொன்றாகக் கூறி இரு பொருள்களையும் ஒன்றாக இணைத்து விளக்கும் அணி. இதில் ஒப்பீட்டு உருபு வெளிப்படையாக வராது.

பழந்தமிழரால் பாடப்பட்ட எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகிய தொகுப்புகளைக் கொண்ட பாடல்களின் தொகுதி. அகம், புறம் என இரு பெரும் பிரிவுகளாகப் பாடல்கள் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

அரசர், வீரர், போர், வெற்றி, வள்ளல் தன்மை போன்ற புறவாழ்க்கைக் கருத்துகளைப் பாடும் நானூறு பாடல்களைக் கொண்ட சங்கத் தொகுப்பு. வீரத்தையும் கொடையையும் போற்றுவதே இதன் முதன்மையான நோக்கம்.

காதல், களவு, கற்பு என அகவாழ்க்கை உணர்வுகளை ஐந்நூறு பாடல்களில் வெளிப்படுத்தும் சங்கத் தொகுப்பு. திணை அடிப்படையில் பாடல்கள் அமைந்திருப்பது இதன் சிறப்பாகும்.

திருவள்ளுவர் இயற்றிய, அறம், பொருள், இன்பம் என மூன்று பால்களைக் கொண்ட குறள் வெண்பாக்களின் தொகுப்பு. மொத்தம் 1330 குறள்கள் 133 அதிகாரங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.

கம்பர் இயற்றிய, இராமனின் வாழ்க்கையை அழகிய செந்தமிழ்ப் பாக்களால் விவரிக்கும் தமிழ்க் காப்பியம். உவமை, உருவகம் போன்ற அணிகளின் நயத்தால் இது சிறப்பாகப் போற்றப்படுகிறது.

செய்யுள் யாப்பு விதிகளின்றி, இயல்பான பேச்சு மொழியின் ஒழுங்கில் எழுதப்படும் நடை. கட்டுரை, சிறுகதை, புதினம், வாழ்க்கை வரலாறு ஆகிய வடிவங்கள் இதில் அமைகின்றன.

ஒரே ஒரு சம்பவத்தை மையமாகக் கொண்டு, சில கதைமாந்தர்களுடன், குறுகிய அளவில் எழுதப்பட்டு, எதிர்பாராத திருப்பத்துடன் முடியும் கதை வடிவம்.

பல சம்பவங்களையும் பல கதைமாந்தர்களையும் விரிவாகக் கொண்டு, நீண்ட அளவில் எழுதப்படும் கதை வடிவம். வாழ்க்கையின் பரந்த பகுதியை விரிவாகச் சித்திரிப்பதே இதன் சிறப்பு.

ஒருவரின் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையிலான நிகழ்வுகளையும் சாதனைகளையும் வரிசைப்படுத்தி, உண்மையின் அடிப்படையில் எழுதப்படும் உரைநடை வடிவம். கற்பனைக்கு இதில் இடமில்லை.

ஒருவர் மேற்கொண்ட பயணத்தின் அனுபவங்கள், கண்ட இடங்கள், சந்தித்த மக்கள், பண்பாடு ஆகியவற்றை விவரித்து எழுதும் உரைநடை வடிவம். நேரடி அனுபவத்தைப் பதிவு செய்வது இதன் சிறப்பு.

ஒரு கருத்தை அல்லது தலைப்பை முன்னுரை, விளக்கப் பகுதி, முடிவு என ஒழுங்காக விரித்து எழுதும் உரைநடை வடிவம். தெளிவான கருத்தும் உரிய சான்றுகளும் இதில் இன்றியமையாதவை.

தகவலைப் பரிமாறிக்கொள்ள முகவரி, வாழ்த்து, உள்ளடக்கம், நன்றி, கையொப்பம் என ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் எழுதப்படும் எழுத்து வடிவம். முறையான கடிதம், தனிப்பட்ட கடிதம் என இருவகை உண்டு.

வேலை, உதவி, விடுமுறை போன்ற ஒரு கோரிக்கையை முறையாக முன்வைத்து, அதிகாரிக்கு எழுதப்படும் முறையான கடித வடிவம். கோரிக்கை தெளிவாகவும் மரியாதையுடனும் இடம்பெற வேண்டும்.

ஒரு மொழியில் உள்ள பத்தியின் கருத்தை மாற்றமின்றி மற்றொரு மொழியில் இயல்பாக எழுதும் திறன். சொற்களுக்கு நேரடியாக அல்லாமல், கருத்துக்கு முக்கியத்துவம் தந்து மொழிபெயர்க்க வேண்டும்.

சொற்களின் வகைகள், அவற்றின் பகுதிகள், புணர்ச்சி, வேற்றுமை ஆகியவற்றை ஆராயும் இலக்கணப் பிரிவு. பெயர், வினை, இடை, உரி என நான்கு சொல் வகைகள் இதில் விளக்கப்படுகின்றன.

ஓர் இடம், பொருள், உயிர், பண்பு ஆகியவற்றைக் குறிக்கும் சொல். 'மரம்', 'மாணவன்', 'சென்னை' போன்றவை எடுத்துக்காட்டு; இது தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை என மூன்று இடங்களில் வரும்.

ஒரு செயலை அல்லது நிகழ்வைக் குறிக்கும் சொல். காலத்தைக் காட்டி, வாக்கியத்தில் வினைமுற்றாகவோ வினையெச்சமாகவோ வரும்; தன்வினை, பிறவினை எனவும் வகைப்படும்.

பெயர்ச்சொல்லையும் வினைச்சொல்லையும் இணைக்கவோ, பொருளைச் சிறப்பிக்கவோ பயன்படும் சொல். 'ஆனால்', 'என்று', 'ஏ' போன்றவை எடுத்துக்காட்டு; வாக்கியத்தின் தொடர்பை இது தெளிவாக்குகிறது.

பெயரின் பண்பையும் வினையின் தன்மையையும் சிறப்பித்துக் கூறும் சொல். 'நல்ல', 'விரைந்து' போன்றவை எடுத்துக்காட்டு; பண்பு, காலம், இடம் ஆகியவற்றை இது விளக்குகிறது.

பெயர்ச்சொல்லுக்குப் பின் வந்து, அது வினையோடு கொள்ளும் தொடர்பைக் காட்டும் உருபு. 'ஐ', 'ஆல்', 'க்கு', 'இன்', 'அது' போன்ற உருபுகள் பெயரை வினையுடன் இணைத்து வாக்கியப் பொருளைத் தெளிவாக்குகின்றன.

இரண்டு சொற்கள் ஒன்றோடொன்று சேரும்போது, முன்னொன்றின் இறுதி எழுத்தும் பின்னொன்றின் முதல் எழுத்தும் இணைந்து ஏற்படும் மாற்றம். புணர்ச்சி விதிகள் சொற்களைச் சரியாக இணைக்க உதவுகின்றன.

ஒரு வாக்கியத்தில் செயலை முடித்து நிறுத்தி, காலம், பால், இடம் ஆகியவற்றை வெளிப்படுத்தும் வினை வடிவம். இது இல்லாவிட்டால் வாக்கியம் முழுமையான பொருளைத் தராது.

வினைச்சொல்லின் பொருளை அடுத்து வரும் வினையோடு இணைத்துக் காட்டி, முற்றுப்பெறாமல் நிற்கும் வினை வடிவம். 'வந்து', 'படித்து' போன்றவை எடுத்துக்காட்டு; இது வாக்கியத்தை இணைக்கிறது.

ஒரு பத்தியின் மையமான கருத்து; ஆசிரியர் வலியுறுத்த விரும்பும் மிக முக்கியமான செய்தி. பத்தியைப் படித்த பின் அதைச் சொந்த வார்த்தைகளில் எழுத முடிவதே புரிதலுக்கு அறிகுறி.

ஒரு சொல் அகராதியில் உள்ள பொருளுக்கு மாறாக, அது பயன்படுத்தப்படும் பத்தியின் சூழலில் தரும் பொருள். சொல்லின் சரியான பொருளை அறிய முழுப் பத்தியையும் படிக்க வேண்டும்.

கொடுக்கப்பட்ட சில குறிப்புகளின் அடிப்படையில், அவற்றை விரிவாக்கி ஒரு முழுமையான பத்தியாக எழுதும் திறன். குறிப்புகளின் வரிசையை மாற்றாமல், இணைப்புச் சொற்களுடன் எழுதுவது நல்லது.