കവിതാമാഗസിനിലെ ഛന്ദസ്സും രസവും

പ്രധാന രസം കരുണം. 'കർഷകൻ കണ്ണിൽ നീരായി' എന്നത് നഷ്ടത്തിന്റെയും സഹതാപത്തിന്റെയും നേരിട്ടുള്ള ചിത്രമാണ്; മഴയും നെല്ലും കർഷകന്റെ വേദനയുമായി ചേരുന്നു. 'പുഞ്ചിരി പൂത്തു' എന്നത് ആശ്വാസത്തിന്റെ സൂചനയാണ്; അത് ദുഃഖത്തെ പൂർണമായി മായ്ക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് കരുണത്തിന് ഒരു മൃദുത്വം നൽകുന്നു.

ശൃംഗാരം തള്ളുന്നു: ശൃംഗാരം പ്രധാനമായും സ്ത്രീ-പുരുഷ ആകർഷണത്തെയും സംഗമത്തെയും ആശ്രയിക്കുന്നു. ഇവിടെ പ്രണയം, മിഥുനഭാവം, സംഗമം എന്നിവയില്ല; മഴ, നെല്ല്, കണ്ണുനീർ, പുഞ്ചിരി എന്നിവയാണ് കേന്ദ്രബിന്ദുക്കൾ. അതിനാൽ 'ശൃംഗാരം' എന്ന വാദം വരികളിലെ തെളിവുമായി യോജിക്കുന്നില്ല.

ഛന്ദസ്സ് പരിശോധന: വരികളിലെ അക്ഷരസംഖ്യ എണ്ണുമ്പോൾ ഒന്നാം വരി 9, രണ്ടാം വരി 10, മൂന്നും നാലും 8 വീതം വരുന്നു. ശാസ്ത്രീയ ഛന്ദസ്സിൽ സാധാരണയായി നിശ്ചിത ഗണക്രമവും ഗുരു-ലഘു ക്രമവും ആവർത്തിക്കണം. ഇവിടെ അക്ഷരസംഖ്യ തന്നെ തുല്യമല്ല; ഗുരു-ലഘു ക്രമവും ആവർത്തനമില്ല.

'കാകളി' വാദം: അക്ഷരസംഖ്യയോ ഗണക്രമമോ പരിശോധിക്കാതെ ഒരു മീറ്ററിന്റെ പേര് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. 'കാകളി' എന്ന് രേഖപ്പെടുത്തിയത് തെളിവില്ലാത്തതിനാൽ തള്ളണം.

തീരുമാനം: ഇത് ഗദ്യകവിതയായി പ്രസിദ്ധീകരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാ വരികളും ഒരേ അക്ഷരസംഖ്യയിലും ഗുരു-ലഘു ക്രമത്തിലും പുനരാലേഖനം ചെയ്യണം. ഛന്ദസ്സ് നിർബന്ധമല്ലെന്ന വാദം ശരിയാണ്; എന്നാൽ ഛന്ദസ്സുണ്ടെന്ന് പറയാൻ തെളിവ് വേണം.

'പുഞ്ചിരി പൂത്തു' എന്നത് രൂപകം ആണ്. പുഞ്ചിരി എന്നത് ഒരു ഭാവമാണ്; അതിനെ പൂവ് പോലെ വിടരുന്നതായി കല്പിക്കുന്നു. 'പോലെ' എന്ന ഉപമാവാചകം ഇല്ലാതെ പുഞ്ചിരിയെ പൂവുമായി ഒന്നാക്കുന്നതിനാൽ ഇത് രൂപകമാണ്, ഉപമയല്ല.

രസത്തോട് ബന്ധം: കരുണം നിറഞ്ഞ കവിതയിൽ പെട്ടെന്ന് പുഞ്ചിരി വിടരുന്നത് ദുഃഖത്തിന് ഇടയിലും പ്രതീക്ഷയുണ്ടെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പൂവിന്റെ ദൃശ്യം മനസ്സിൽ നിൽക്കുന്നതിനാൽ വികാരം കൂടുതൽ സ്പഷ്ടമാകുന്നു; അത് കരുണത്തെ നശിപ്പിക്കാതെ മൃദുലമാക്കുന്നു.