One question at a time. Build your Kerala SSLC Tamil AT understanding.
First 50 of 200 questions. Each one lists the choices, the correct answer, and an explanation. The checker at the top of this page saves progress in this browser when it is available.
Continue in the practice tool above to load more questions, 50 at a time.
உரைநடை என்பது செய்யுளைப் போல் யாப்பு விதிகளுக்கு உட்படாது, இயல்பான பேச்சு வழக்கின் வாக்கிய அமைப்பில் எழுதப்படும் வடிவம் ஆகும். கட்டுரை, சிறுகதை, புதினம், கடிதம், பயண இலக்கியம் ஆகியவை உரைநடை வகைகளுள் அடங்கும்; வெண்பா, ஆசிரியப்பா, கலிப்பா ஆகியவை யாப்பு விதிகளால் ஆன செய்யுள் வகைகள்.
பொன்னியின் செல்வன் கல்கி அவர்கள் எழுதிய ஐந்து பாகங்கள் கொண்ட வரலாற்றுப் புதினம்; சோழர் காலப் பின்னணியில் அமைந்த பெரும் படைப்பு. மோகமுள் தி. ஜானகிராமன் எழுதிய சமூகப் புதினம்; கல்லுக்குள் ஈரம் நீல. பத்மநாபன் எழுதியது; சிலப்பதிகாரம் ஐம்பெருங் காப்பியங்களுள் ஒன்றான செய்யுள் காப்பியம்.
தம்முடைய வாழ்க்கை அனுபவங்களைத் தாமே எழுதுவது சுயசரிதை; வேறொருவரின் வாழ்க்கையைப் பிறர் எழுதுவது வாழ்க்கை வரலாறு. சுயசரிதையில் நிகழ்வுகளுடன் எழுத்தாளரின் உணர்வுகளும் சிந்தனைகளும் நேரடியாக இடம் பெறும்.
முறைப்படியான கடிதத்தில் அனுப்புநர் முகவரி, நாள், பெறுநர் முகவரி, கடிதத்தின் பொருள், வணக்கத்தொடர், உட்பொருள், முடிவுரை, கையொப்பம் ஆகியவை இடம்பெற வேண்டும். பொருளை ஒரு வரியில் குறிப்பிட்டால் கடிதம் சரியான பிரிவுக்கு விரைவாகச் சென்று சேரும்.
கட்டுரை முன்னுரை, உட்பகுதி, முடிவுரை என மூன்று பகுதிகளாக அமையும். முடிவுரையில் ஆசிரியர் கூறிய கருத்துகள் சுருக்கப்பட்டு, தம் கருத்து உறுதிப்படுத்தப்படும்; அங்கு புதிய தலைப்பைத் தொடங்கினால் கட்டுரையின் ஒற்றுமை கெடும்.
பொது மேடையில் பேசும்போது கேட்போர் எளிதில் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் குறுகிய, தெளிவான வாக்கியங்கள் தேவை. ஓரே மூச்சில் சொல்ல முடியாத நீண்ட வாக்கியங்களும் அரிய சொற்களும் கருத்தை மறைத்துவிடும்; அன்றாட வழக்குச் சொற்கள் செய்தியை நேரடியாகச் சேர்ப்பிக்கும்.
பயண இலக்கியத்தில் எழுத்தாளர் தாம் சென்ற இடங்களின் காட்சிகள், மக்களின் வாழ்வியல், உணவு, பழக்கவழக்கங்களை நேரில் கண்ட அனுபவத்தின் அடிப்படையில் பதிவு செய்வார்; வாசகரும் அந்தப் பயணத்தில் பங்கேற்ற உணர்வைப் பெறுவார்.
மாயூரம் வேதநாயகம் பிள்ளை 1879-இல் எழுதிய பிரதாப முதலியார் சரித்திரமே தமிழின் முதல் புதினமாகக் கருதப்படுகிறது. கமலாம்பாள் சரித்திரம் பின்னர் வந்த புதினம்; சிலப்பதிகாரம் செய்யுள் காப்பியம்; பொன்னியின் செல்வன் இருபதாம் நூற்றாண்டு வரலாற்றுப் புதினம்.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் அச்சு எந்திரங்கள் பரவிய பிறகு புத்தகங்களும் இதழ்களும் பெருமளவில் வெளியாகின. செய்தித்தாள்கள், பள்ளிப் பாடநூல்கள், சமய ஏடுகள் ஆகியவை எளிய உரைநடையை மக்களிடம் கொண்டு சேர்த்தன; கல்வெட்டும் செப்பேடும் பழைய செய்யுள் மரபுக்கு உரியவை.
சிறுகதை ஒரே கதைக்கருவை மையமாகக் கொண்டு ஒரு நிகழ்வையோ ஒரு மனநிலை மாற்றத்தையோ சொல்கிறது; காலம், இடம், கதை மாந்தர் எண்ணிக்கை ஆகியவை சுருக்கமாக இருக்கும். பல தலைமுறை வரலாறும் கிளைக் கதைகளும் புதினத்திற்கு உரியவை.
வாதக் கட்டுரையில் ஆசிரியர் ஒரு கருத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அல்லது மறுத்து, ஆதாரங்களையும் காரணங்களையும் வரிசைப்படுத்தி வாதிடுவார். விவரணக் கட்டுரை பொருளை விரிவாக விவரிக்கும்; நினைவுக் கட்டுரை அனுபவங்களை நினைவுகூரும். எனவே கருத்தை வலியுறுத்தும் இவ்வகை வாதக் கட்டுரை எனப்படும்.
நூல் மதிப்புரையில் ஒரு நூலைப் படித்தவர் அதன் உள்ளடக்கம், மொழிநடை, சிறப்புகள், குறைபாடுகள் பற்றி மதிப்பீடு தருவார். இது வாசகருக்கு நூலைத் தேர்ந்தெடுக்க உதவும். முன்னுரை ஆசிரியர் நூலின் நோக்கத்தை முன்வைப்பது; தலையங்கம் நாளிதழ்க் கருத்து.
நாடகத்தின் செயலை முன்னெடுப்பதற்காகப் பாத்திரங்கள் பேசுவது உரையாடல் எனப்படும். உரையாடலின் மூலம் பாத்திரங்களின் குணம், மனநிலை, கதை முன்னேற்றம் வெளிப்படும். மேடை வர்ணனை நடிப்பு, இசை போன்றவற்றைக் குறிக்கும்.
தனிப்பட்ட கடிதம் உறவினர் அல்லது நண்பருக்கு எழுதப்படுவதால், அன்பு, வாழ்த்து, நலம் விசாரித்தல் போன்றவை இயல்பாக இடம்பெறும். அதிகாரத் தொனியை விட நட்பான உரையாடல் நடையே பொருத்தம். அரசு அலுவலக முகவரி முறையான கடிதத்திற்கு உரியது.
தலையங்கம் என்பது நாளிதழின் ஆசிரியர் குழு நடப்பு நிகழ்வு பற்றித் தனது பார்வையை வெளியிடும் முன்னணிக் கட்டுரை. அது செய்தியை மட்டும் தராமல் கருத்தையும் ஆய்வையும் முன்வைக்கும். செய்தித் தலைப்பு சுருக்கமான தகவல்; விளம்பரம் வணிக நோக்கம்.
முன்னுரை நூலின் தொடக்கத்தில் இடம்பெற்று, ஆசிரியர் தன் நோக்கம், ஆய்வு முறை, நூல் அமைப்பு பற்றி விளக்குகிறார். இது வாசகருக்கு நூலைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். பின்னுரை இறுதியில் வரும்; நன்றியுரை உதவியவர்களுக்கு நன்றி தெரிவிப்பது.
வாழ்க்கை வரலாறு என்பது ஒருவரின் வாழ்க்கையைப் பற்றி வேறொருவர் ஆராய்ந்து எழுதுவது. தன்வரலாறு அவரே எழுதுவது; நினைவுக் குறிப்பு தேர்ந்தெடுத்த நினைவுகளைப் பதிவு செய்வது. எனவே பிறர் எழுதும் முழு வாழ்க்கைப் பதிவு வாழ்க்கை வரலாறு.
நன்றியுரை நூலின் இறுதிப் பகுதியில் இடம்பெற்று, எழுதுவதற்கு உதவியவர்கள், ஆலோசனை தந்தவர்கள் ஆகியோருக்கு ஆசிரியர் நன்றி தெரிவிக்கும் இடம். இது நூலின் உள்ளடக்கத்தை விளக்கும் முன்னுரையிலிருந்து வேறுபடும். தலையங்கமும் உரையாடலும் நூலின் இறுதி நன்றிப் பகுதி அல்ல.
சிறுகதை ஒரு மையக் கருத்தைச் சுற்றி ஒரே நிகழ்வைச் சுருக்கமாகவும் செறிவாகவும் கூறும். புதினம் பல அத்தியாயங்களில் பாத்திரங்களின் வளர்ச்சி, பல நிகழ்வுகள், சமூகப் பின்னணி ஆகியவற்றை விரிவாகக் காட்டும். இரண்டும் உரைநடை வடிவங்கள்; பாடல் வடிவம் அல்ல.
விளக்கக் கட்டுரையில் ஒரு பொருள் அல்லது சிக்கலைப் பற்றி காரணம், விளைவு, தீர்வு என்று வரிசைப்படுத்தி விளக்க முடியும். இது வாசகருக்கு புரிதலைத் தரும் அமைப்பு. தனிப்பட்ட கடிதம் தனிப்பட்ட உரையாடலுக்கும், நாடக உரையாடல் மேடை நடிப்புக்கும், பயணக் குறிப்பு பயண அனுபவத்திற்கும் உரியது.
நாள்குறிப்பு என்பது ஒவ்வொரு நாளின் நிகழ்வையும் தேதி வாரியாகவும் தனிப்பட்ட உணர்வுகளுடனும் பதிவு செய்யும் உரைநடை வடிவம். இது அன்றைய அனுபவத்தை அன்றே பதிவு செய்வதால், பின்னர் தேர்ந்தெடுத்து எழுதப்படும் நினைவுக்குறிப்பிலிருந்து வேறுபடுகிறது. நினைவுக்குறிப்பு கடந்த காலத்தின் முக்கிய நினைவுகளைத் தொகுப்பது; பயணக்குறிப்பு பயண அனுபவம் சார்ந்தது.
சுருக்கம் என்பது மூல உரையின் மையக் கருத்துகளை மட்டும் தக்கவைத்து, சொல் எண்ணிக்கையைக் குறைத்து எழுதுவது. இதில் மூல ஆசிரியரின் கருத்து மாறாமல் இருக்க வேண்டும்; சொந்தக் கருத்து சேர்க்கக்கூடாது. விரிவுரை உரையை விரிவாக்குவது; மேற்கோள் குறிப்பு ஒரு கருத்தை ஆதாரத்துடன் சுட்டுவது.
பாத்திர வரைவு என்பது ஒரு பாத்திரத்தின் தோற்றம், குணநலன், பேச்சு, செயல்பாடுகளைத் தொகுத்து அதன் இயல்பை விளக்கும் எழுத்து. இது பாத்திரத்தின் செயல்களிலிருந்து அவனது குணத்தை மதிப்பிட உதவுகிறது. காட்சி விவரணம் இடத்தையும் சூழலையும் விவரிப்பது; உரையாடல் தொகுப்பு பாத்திரங்களின் பேச்சை மட்டும் தொகுப்பது.
கட்டுரையின் முதல் பத்தி தலைப்பை அறிமுகப்படுத்தி, ஆசிரியரின் மையக் கருத்தை முன்வைத்து, வாசகரின் ஆர்வத்தைத் தூண்ட வேண்டும். ஆதாரங்களின் பட்டியலும் மேற்கோள்களின் வரிசையும் பொதுவாக உடற்பகுதியிலும் இறுதியிலும் இடம்பெறும். எதிர்க் கருத்துகளை மறுத்து முடிவு செய்வது இறுதிப் பகுதியின் பணி.
அறிக்கை என்பது ஒரு நிகழ்வு, ஆய்வு அல்லது பிரச்சினை பற்றிய உண்மைத் தகவல்களை முறைப்படி தொகுத்து, பொறுப்புள்ள அதிகாரிக்கு அளிக்கும் உரைநடை வடிவம். இது தலைப்பு, நோக்கம், விவரம், முடிவு, பரிந்துரை என்ற வரிசையில் அமையும். கட்டுரை ஆசிரியரின் கருத்தை வெளிப்படுத்துவது; மதிப்புரை ஒரு நூலை மதிப்பிடுவது.
செய்திக் கட்டுரை ஒரு நிகழ்வை மையமாகக் கொண்டு, யார், எப்போது, எங்கே, என்ன, ஏன் என்ற விவரங்களை வாசகருக்கு விளக்கும். இது தலையங்கத்திலிருந்து வேறுபடுகிறது; தலையங்கம் ஆசிரியர் குழுவின் கருத்தை முன்வைக்கும். மதிப்புரை நூல் மதிப்பீடு; விளம்பரம் பொருள் விற்பனை நோக்கம் கொண்டது.
மேற்கோள் ஒரு கருத்தை அறிஞர் அல்லது நூலின் சொற்களால் ஆதரிப்பதால், கட்டுரைக்கு ஆதாரப் பலமும் நம்பகத்தன்மையும் கூடும். ஆனால் அது ஆசிரியரின் கருத்தை மறைக்கவோ கட்டுரையை நீட்டிக்கவோ பயன்படுத்தப்படக்கூடாது. மேற்கோள் சரியான இடத்தில், கருத்துடன் தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும்.
ஒப்பீட்டுக் கட்டுரை இரு பொருள்கள், நூல்கள் அல்லது கருத்துகளின் ஒற்றுமை, வேறுபாடு, சிறப்பு, குறைபாடுகளை ஒப்பிட்டு ஆராயும். இதில் இரண்டையும் சமமாக மதிப்பிட்டு, ஒப்பீட்டு அடிப்படைகளைத் தெளிவாகக் கூற வேண்டும். விளக்கக் கட்டுரை ஒரு கருத்தை விளக்குவது; விவாதக் கட்டுரை ஒரு பக்கத்தை ஆதரித்து வாதிடுவது.
நல்ல சுருக்கம் மூல உரையின் மையக் கருத்தை மட்டும் தக்கவைத்து, ஆசிரியரின் சொந்தக் கருத்து, புதிய தகவல், மதிப்பீடு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும். மூல வாக்கியங்களை அப்படியே எடுத்தாளாமல் சொந்த நடையில் சுருக்கி எழுதுவது நல்லது. இது மூலக் கருத்து மாறாமல் இருக்க உதவும்.
மொழிபெயர்ப்பு என்பது ஒரு மொழியின் உரையின் கருத்தை இன்னொரு மொழியில், பொருள் மாறாமல் எழுதுவது. இது சொல் மாற்றம் மட்டும் அல்ல; கருத்து, நடை, சூழல் ஆகியவற்றைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும். சுருக்கம் உரையின் அளவைக் குறைப்பது; விரிவாக்கம் கருத்தை விரிவாக எழுதுவது.
ஒரு இடம், நபர் அல்லது நிகழ்வைப் படம் பார்ப்பது போல விரிவாக விவரிப்பது விவரணக் கட்டுரை. இதில் புலன்களால் அறியும் விவரங்கள், ஒப்பீடுகள், உருவகங்கள் இடம்பெறும். வாதிடுதலோ தகவலை மட்டும் அறிக்கையாகத் தருவதோ இதன் நோக்கம் அல்ல.
பத்தியின் மையக் கருத்தை முதல் வாக்கியம் தாங்கி நிற்கும்; அது தலைமை வாக்கியம் எனப்படும். அதைத் தொடர்ந்து வரும் வாக்கியங்கள் விளக்கம், எடுத்துக்காட்டு, ஆதாரம் தந்து அதை வளர்க்கும். இறுதி வாக்கியம் கருத்தைத் தொகுத்து முடிக்கும்.
நாடகத்தில் பாத்திரத்தின் அசைவு, முகபாவம், உடை, மேடை அமைப்பு ஆகியவற்றை அடைப்புக்குறிக்குள் இட்டு எழுதுவது அரங்கக் குறிப்பு. இது நடிப்புக்கும் இயக்கத்திற்கும் வழிகாட்டுகிறது. பாத்திரங்கள் பேசும் சொற்கள் உரையாடல் எனத் தனியாக எழுதப்படும்.
விண்ணப்பக் கடிதத்தில் விண்ணப்பிக்கும் பதவி, தகுதி, அனுபவம், தொடர்பு முகவரி ஆகியவை இடம்பெற வேண்டும். குடும்பச் செய்திகள் போன்ற தனிப்பட்ட உரையாடல் அலுவல்முறைக் கடிதத்திற்குப் பொருந்தாது. கடிதம் சுருக்கமாகவும் மரியாதையான நடையிலும் இருக்க வேண்டும்.
தான் மேற்கொண்ட பயணத்தின் அனுபவங்கள், இடங்களின் அழகு, மக்களின் வாழ்க்கை ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்வது பயணக்கட்டுரை. இது வாசகருக்கு அந்த இடத்தை நேரில் காணும் உணர்வைத் தரும். தன்வரலாறு ஒருவரின் முழு வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்வது; நாடகம் நடிப்புக்கான வடிவம்.
பேச்சின் இறுதியில் கூட்டத்திற்கும் ஒருங்கிணைப்பாளர்களுக்கும் நன்றி தெரிவிப்பது நன்றியுரை. இது பேச்சை மரியாதையுடன் முடிக்கும் பகுதி. முன்னுரை பேச்சின் தொடக்கத்தில் பொருளை அறிமுகப்படுத்தும்.
குறிப்பெடுத்தலில் முழு வாக்கியங்கள் தேவையில்லை; தலைப்பு, துணைத்தலைப்பு, சுருக்கெழுத்து, அம்புக்குறி ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி முக்கியக் கருத்துகளை மட்டும் எழுத வேண்டும். இது பின்னர் படிக்கவும் நினைவில் வைக்கவும் உதவும். கருத்துகளின் வரிசை மாறாமல் இருக்க வேண்டும்.
'மேலும்', 'எனவே', 'ஆனால்', 'இதனால்' போன்ற இணைப்புச் சொற்கள் கருத்துகளுக்கிடையேயான தொடர்பைக் காட்டி வாசிப்பைத் தொடரச் செய்கின்றன. இவை இல்லாவிட்டால் கட்டுரை துண்டு துண்டாகத் தோன்றும். எனவே பத்திகளை இணைக்கும் பணியை இவை ஆற்றுகின்றன.
நல்ல தலைப்பு கட்டுரையின் உள்ளடக்கத்தைச் சுருக்கமாகவும் கவர்ச்சியாகவும் காட்ட வேண்டும். அது உள்ளடக்கத்திற்குத் தொடர்புடையதாகவும் மிக நீண்டதாக இல்லாமலும் இருக்க வேண்டும். ஆசிரியரின் பெயரோ இறுதி வரியோ தலைப்பாக முடியாது.
விழாவில் தலைமை விருந்தினரின் சாதனைகளை எடுத்துக்கூறி அவரை மேடைக்கு அழைக்கும் பகுதி அறிமுகவுரை. இது விருந்தினரைப் பற்றிய சுருக்கமான தகவலுடன் மரியாதையை வெளிப்படுத்தும். வாழ்த்துரை வாழ்த்துதலைத் தெரிவிப்பது; நன்றியுரை நன்றி கூறுவது.
விளம்பரத்தின் நோக்கம் வாசகரை ஒரு பொருளை வாங்கத் தூண்டுவதாகும். எனவே பொருளின் சிறப்புடன் அதை எங்கு, யாரைத் தொடர்பு கொண்டு வாங்குவது என்பதையும் தெளிவாகக் குறிப்பிட வேண்டும். விலை அல்லது வரலாறு மட்டும் இருந்தால் வாசகர் அடுத்த நடவடிக்கை எடுக்க முடியாது.
மின்னஞ்சலின் பொருள் வரி, உள்ளடக்கத்தை ஒரு பார்வையில் உணர்த்த வேண்டும். அது சுருக்கமாக இருந்தால் பெறுநர் மின்னஞ்சலைத் தேடி எளிதில் கண்டுபிடிக்க முடியும். நீண்ட வாக்கியங்களோ காலி வரியோ அதன் பயனைக் குறைக்கும்.
விவாதக் கட்டுரையில் ஒரு பிரச்சினையின் இரு பக்கங்களையும் நேர்மையாக முன்வைத்த பிறகு ஆசிரியர் தன் நிலையை வாதத்தால் நிறுவ வேண்டும். ஒரு தரப்பை மட்டும் கூறினால் அது விவாதமாகாது; செய்தித் தொகுப்பும் தனிப்பட்ட பதிவும் வேறு உரைநடை வடிவங்கள்.
புத்தக மதிப்புரையின் மையப் பணி நூலை மதிப்பிடுவதாகும். கதைச் சுருக்கம் வாசகர் நூலை அறிய உதவும் அளவில் மட்டுமே இருக்க வேண்டும்; பலம், பலவீனம், மொழிநடை பற்றிய கருத்தே மதிப்புரையின் சிறப்பு. விலை, அட்டை நிறம் போன்றவை மதிப்பீட்டிற்கு மாற்றல்ல.
திருக்குறள் 133 அதிகாரங்களையும் 1330 குறட்பாக்களையும் கொண்டது. ஒவ்வொரு அதிகாரத்திலும் பத்து குறட்பாக்கள் இடம்பெறுகின்றன. இது மூன்று பால்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.
‘போல்’ என்னும் உவம உருபு கொண்டு ஒன்றை மற்றொன்றுடன் ஒப்பிடுவது உவமை அணியாகும். தாமரைக்கும் முகத்திற்கும் இடையே போல் என்னும் உருபு வெளிப்படையாக இருப்பதால் இது உவமை.
மோனை என்பது ஒரு அடியில் அல்லது சீரில் முதல் எழுத்து ஒன்றி வரும் தொடையாகும். எதுகை இரண்டாம் எழுத்திலும், இயைபு ஈற்றெழுத்திலும் அமையும்.
தமிழில் பாரதியாரை ‘மகாகவி’ என்று போற்றுவர். அவர் தேசியக் கவிதைகள், கண்ணன் பாட்டு முதலிய படைப்புகளால் அறியப்படுகிறார். பாரதியின் கவிதைகள் விடுதலை உணர்வைத் தூண்டுபவை.
பாரதிதாசன் தமிழை ‘அமுதம்’ என்று போற்றிப் பாடுகிறார். ‘தமிழுக்கு அமுதென்று பேர்’ என்னும் வரியே இதை உறுதிப்படுத்துகிறது. தமிழின் இனிமையைக் காட்டும் ஒப்பீடு இது.
உவமை உருபு இல்லாமல் ஒன்றை மற்றொன்றாகவே கூறுவது உருவக அணி. ‘முகத் தாமரை’ என்பதில் முகம் தாமரையாக உருவகிக்கப்படுகிறது. போல் என்னும் உருபு இங்கு இல்லை.