Maharashtra SSC Kannada FL (MSBSHSE) study materials
Maharashtra SSC Kannada FL (MSBSHSE) study resources

Maharashtra SSC Kannada FL (MSBSHSE) flashcards

Maharashtra SSC Kannada FL (MSBSHSE) · Build recall with a focused review session.

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

ಅಪಠಿತ ಗದ್ಯಾಂಶ
ಹಿಂದೆ ಓದದ, ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಹೊಸ ಗದ್ಯ ತುಣುಕನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅರ್ಥಗ್ರಹಣ ಶಕ್ತಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಭಾಗ; ಉತ್ತರ ಗದ್ಯಾಂಶದ ಒಳಗಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆಯೇ ಇರಬೇಕು.
ಕೇಂದ್ರ ಭಾವ
ಗದ್ಯಾಂಶದ ಮುಖ್ಯ ಸಂದೇಶ ಅಥವಾ ಲೇಖಕನ ಉದ್ದೇಶ; ಇಡೀ ತುಣುಕಿನ ಒಟ್ಟು ಅರ್ಥವನ್ನು ಒಂದು ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದು. ಇದು ಯಾವುದೇ ಒಂದು ಘಟನೆಯ ವಿವರವಲ್ಲ.
ಸಂದರ್ಭಾರ್ಥ
ಪದವು ನಿಘಂಟಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಅರ್ಥದಲ್ಲದೆ, ಆ ಗದ್ಯಾಂಶದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ಬಳಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು; ಉತ್ತರಿಸುವಾಗ ಹತ್ತಿರದ ಪದಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿ ಬಳಸಬೇಕು.
ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಗದ್ಯಾಂಶದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಬರೆದಿರುವ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ; ಉತ್ತರವನ್ನು ಪಠ್ಯದ ಪದಗಳನ್ನೇ ಬಳಸಿ, ಸ್ವಂತ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಸೇರಿಸದೆ ಬರೆಯಬೇಕು.
ಸೂಕ್ತ ಶೀರ್ಷಿಕೆ
ಗದ್ಯಾಂಶದ ಒಟ್ಟು ವಿಷಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಎರಡರಿಂದ ಐದು ಪದಗಳ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಹೆಸರು; ಒಂದು ಘಟನೆ ಅಥವಾ ಪಾತ್ರದ ಹೆಸರಷ್ಟೇ ಸಾಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಅನುಮಾನ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ನೇರವಾಗಿ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಒದಗಿಸಿದ ಆಧಾರಗಳಿಂದ ತರ್ಕಿಸಿ ಹೊರತೆಗೆಯಬೇಕಾದ ಉತ್ತರ; 'ಏನು ಸೂಚಿತವಾಗಿದೆ' ಎಂಬಂಥ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಈ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರುತ್ತವೆ.
ಸಂದರ್ಭ ವಿವರಣೆ
ಪಾಠದ ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಯಾರು, ಯಾರಿಗೆ, ಯಾವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ; ಮೂರೂ ಅಂಶ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅಂಕ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆ.
ಪಾತ್ರ ಚಿತ್ರಣ
ಪಾತ್ರದ ಸ್ವಭಾವ, ಗುಣ ಮತ್ತು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಪಾಠದ ಘಟನೆಗಳ ಸಾಕ್ಷ್ಯದೊಂದಿಗೆ ವಿವರಿಸುವುದು; ಕೇವಲ ಗುಣಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಸಾಕಾಗದು, ಪ್ರತಿ ಗುಣಕ್ಕೂ ಉದಾಹರಣೆ ಬೇಕು.
ಲೇಖಕ ಪರಿಚಯ
ಲೇಖಕರ ಹೆಸರು, ಕಾಲ, ಸ್ಥಳ, ಪ್ರಮುಖ ಕೃತಿಗಳು ಮತ್ತು ಬಿರುದು ಅಥವಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ವಿವರ; ಈ ಮಾಹಿತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಾಠದ ಮುನ್ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಸಾರಾಂಶ
ಪಾಠದ ಪ್ರಾರಂಭ, ಮುಖ್ಯ ಘಟನೆ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಸ್ವಂತ ಮಾತಿನ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ರೂಪ; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೂಲ ಪಾಠದ ಮೂರನೆಯ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಉದ್ದ ಇರಬೇಕು.
ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಸಾರ್ಥಕತೆ
ಕೊಟ್ಟ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಸರಿಹೊಂದುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಎರಡು ಕಾರಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮರ್ಥಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ; ಶೀರ್ಷಿಕೆಯ ಪದಗಳಿಗೆ ಪಾಠದ ಘಟನೆಗಳ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ತೋರಿಸಬೇಕು.
ಸಂವಾದ ಆಧಾರಿತ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಪಾಠದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪಾತ್ರಗಳ ನಡುವಿನ ಮಾತುಕತೆಯನ್ನು ಆಧರಿಸಿದ ಪ್ರಶ್ನೆ; ಯಾರು ಹೇಳಿದರು, ಏಕೆ ಹೇಳಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಪಾಠದ ಸಾಲುಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸಬೇಕು.
ಜೋಡಣೆ ಪ್ರಶ್ನೆ
ಎರಡು ಕಾಲಂಗಳಲ್ಲಿನ ಪದಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆ; ಪಾತ್ರ ಮತ್ತು ಅದರ ಗುಣ, ಲೇಖಕ ಮತ್ತು ಕೃತಿ, ಅಥವಾ ಗಾದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಅರ್ಥ ಜೋಡಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಂದ ಪದ್ಯ
ನಾಲ್ಕು ಪಾದಗಳಿರುವ ಕನ್ನಡ ಛಂದಸ್ಸು; 1 ಮತ್ತು 3ನೇ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಮೂರು ಗಣ, 2 ಮತ್ತು 4ನೇ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಐದು ಗಣ ಇದ್ದು, ಕೊನೆಯ ಗಣಗಳು ಒಂದೇ ರೀತಿ ಇರುತ್ತವೆ.
ಷಟ್ಪದಿ
ಆರು ಪಾದಗಳಿರುವ ಕನ್ನಡ ಛಂದಸ್ಸಿನ ವರ್ಗ; ಭಾಮಿನಿ ಮತ್ತು ವಾರ್ಧಕ ಮುಂತಾದ ಪ್ರಭೇದಗಳಿದ್ದು, ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೇದದಲ್ಲಿ ಗಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕ್ರಮ ಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ತ್ರಿಪದಿ
ಮೂರು ಪಾದಗಳಿರುವ ಜಾನಪದ ಛಂದಸ್ಸು; ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೊದಲ ಎರಡು ಪಾದಗಳು ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದು ಮೂರನೇ ಪಾದ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಸರ್ವಜ್ಞನ ವಚನಗಳು ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿವೆ.
ಉಪಮಾಲಂಕಾರ
ಎರಡು ವಸ್ತು ಅಥವಾ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು 'ಹಾಗೆ', 'ಇದ್ದಂತೆ', 'ರೀತಿ' ಮುಂತಾದ ಉಪಮಾವಾಚಕಗಳಿಂದ ಹೋಲಿಸುವ ಅಲಂಕಾರ; ಇಲ್ಲಿ ಹೋಲಿಕೆಯ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.
ರೂಪಕಾಲಂಕಾರ
ಅಪಮೇಯ ಮತ್ತು ಉಪಮೇಯಗಳ ನಡುವಿನ ಭೇದವನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿ ಒಂದನ್ನೇ ಇನ್ನೊಂದಾಗಿ ಹೇಳುವ ಅಲಂಕಾರ; ಉಪಮಾವಾಚಕ ಪದ ಬಳಸದಿರುವುದು ಇದರ ಪ್ರಮುಖ ಗುರುತು.
ಪ್ರಾಸ
ಪದ್ಯದ ಪಾದಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ರೀತಿಯ ಅಕ್ಷರ ಅಥವಾ ಧ್ವನಿ ಪುನರಾವರ್ತನೆಯಾಗುವ ಶಬ್ದಾಲಂಕಾರ; ಇದು ಪದ್ಯಕ್ಕೆ ಲಯ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಭಾವ ಅಥವಾ ರಸ
ಪದ್ಯ ಓದಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುವ ಮುಖ್ಯ ಭಾವನೆ; ಭಕ್ತಿ, ವೀರ, ಕರುಣ, ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಶೃಂಗಾರ ಮುಂತಾದವು ಈ ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು, ಪಾತ್ರದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದು.
ಲೋಪಸಂಧಿ
ಎರಡು ಪದಗಳು ಸೇರುವಾಗ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ಲೋಪವಾಗುವ ಸಂಧಿ ಕ್ರಿಯೆ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ 'ಊರು' ಮತ್ತು 'ಅನ್ನು' ಸೇರಿ 'ಊರನ್ನು' ಆಗುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಗಮಸಂಧಿ
ಎರಡು ಪದಗಳು ಸೇರುವಾಗ ಹೊಸ ಅಕ್ಷರವೊಂದು ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಂಧಿ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ 'ಮರ' ಮತ್ತು 'ಅಲ್ಲಿ' ಸೇರಿ 'ಮರದಲ್ಲಿ' ಆಗುತ್ತದೆ, ಇಲ್ಲಿ ಹೊಸ 'ದ' ಅಕ್ಷರ ಆಗಮವಾಗಿದೆ.
ತತ್ಪುರುಷ ಸಮಾಸ
ಮೊದಲ ಪದವು ಎರಡನೇ ಪದದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿಶೇಷಿಸುವ ಸಮಾಸ; ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಥ ಎರಡನೇ ಪದದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ 'ರಾಜಕುಮಾರ' ಎಂದರೆ ರಾಜನ ಮಗ.
ಬಹುವ್ರೀಹಿ ಸಮಾಸ
ಸಮಾಸದ ಯಾವ ಪದವೂ ಮುಖ್ಯ ಅರ್ಥವನ್ನು ಸೂಚಿಸದೆ, ಮೂರನೇ ಒಂದು ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಥವಾ ವಸ್ತುವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಸಮಾಸ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ 'ಕೆಂಪುಕೊಂಡಿ' ಎಂದರೆ ಕೆಂಪಾದ ಕೊಂಡಿ ಇರುವವನು.
ಸಕರ್ಮಕ ಕ್ರಿಯಾಪದ
ಕರ್ಮ ಅಥವಾ object ಅನ್ನು ಅಪೇಕ್ಷಿಸುವ ಕ್ರಿಯಾಪದ; 'ಅವನು ಪುಸ್ತಕ ಓದಿದನು' ಎಂಬ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ 'ಓದಿದನು' ಸಕರ್ಮಕ, ಏಕೆಂದರೆ 'ಪುಸ್ತಕ' ಎಂಬ ಕರ್ಮ ಇದೆ.
ವಿಭಕ್ತಿ ಪ್ರತ್ಯಯ
ನಾಮಪದ ಮತ್ತು ಸರ್ವನಾಮಗಳಿಗೆ ಸೇರಿ ವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿನ ಅವುಗಳ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಪ್ರತ್ಯಯ; ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪ್ರಥಮಾದಿಂದ ಸಂಬೋಧನಾ ವರೆಗೆ ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ವಿಭಕ್ತಿಗಳಿವೆ.
ಕೃದಂತ
ಧಾತುವಿಗೆ ಕ್ರಿಯಾ ಪ್ರತ್ಯಯ ಸೇರಿ ರೂಪುಗೊಂಡು ನಾಮಪದದಂತೆ ವರ್ತಿಸುವ ಪದ; ಉದಾಹರಣೆಗೆ 'ಓದು' ಧಾತುವಿನಿಂದ 'ಓದುವವನು', 'ಓದಿದ್ದು' ಎಂಬ ರೂಪಗಳು ಬರುತ್ತವೆ.
ವ್ಯಾವಹಾರಿಕ ಪತ್ರ
ಕಚೇರಿ, ಶಾಲೆ ಅಥವಾ ಸಂಸ್ಥೆಗೆ ಬರೆಯುವ ಔಪಚಾರಿಕ ಪತ್ರ; ವಿಳಾಸ, ದಿನಾಂಕ, ವಿಷಯ, ಮುಖ್ಯಾಂಶ, ಸಮಾರೋಪ ಮತ್ತು ಸಹಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದ್ದು ಭಾಷೆ ಸರಳ ಮತ್ತು ಗೌರವಯುಕ್ತವಾಗಿರಬೇಕು.
ಮನವಿ ಪತ್ರ
ಅಧಿಕಾರಿಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಅಥವಾ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಪತ್ರ; ಯಾರು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಏನು ಬೇಕು ಮತ್ತು ಏಕೆ ಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆದು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ವಿನಂತಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ಪ್ರಬಂಧ
ಒಂದು ವಿಷಯದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಂತ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ಭೂಮಿಕೆ, ವಿವರಣೆ ಮತ್ತು ಸಮಾರೋಪ ಎಂಬ ಮೂರು ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ರಚನೆ; ಪ್ರತಿ ಹೇಳಿಕೆಗೂ ಉದಾಹರಣೆ ಅಥವಾ ಕಾರಣ ನೀಡಿ ಬಲಪಡಿಸಬೇಕು.
ವರದಿ
ಒಂದು ಘಟನೆ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ಅಥವಾ ಸಭೆಯ ವಿವರವನ್ನು ಏನು, ಎಲ್ಲಿ, ಯಾವಾಗ ಮತ್ತು ಯಾರು ಭಾಗವಹಿಸಿದರು ಎಂಬ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಬರವಣಿಗೆ; ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ದಿನಾಂಕ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳ ಕಡ್ಡಾಯ.
ಜಾಹೀರಾತು
ಒಂದು ವಸ್ತು, ಸೇವೆ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಬರೆಯುವ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಆಕರ್ಷಕ ಸಂದೇಶ; ಶೀರ್ಷಿಕೆ, ಮುಖ್ಯ ಮಾಹಿತಿ, ಸಂಪರ್ಕ ವಿಳಾಸ ಮತ್ತು ಕಡಿಮೆ ಪದಗಳು ಇರಬೇಕು.