വ്യാകരണം: സന്ധി, സമാസം, വിഭക്തി, രൂപാന്തരം
വ്യാകരണം: ഘടകങ്ങൾ
സന്ധി, സമാസം, വിഭക്തി, വാക്യരൂപാന്തരം, വാക്യശുദ്ധി എന്നിവയാണ് പ്രധാനം. സന്ധിയിൽ പദങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന മാറ്റം കണ്ടെത്തണം. സമാസത്തിൽ പദങ്ങൾ ഒറ്റപ്പദമാകുന്നു; വിഗ്രഹവാക്യം എഴുതി തരം തിരിക്കണം. വിഭക്തി പ്രത്യയങ്ങൾ ക്രിയയ്ക്കും വാക്യാർത്ഥത്തിനും ചേർന്ന് ചേർക്കണം.
സന്ധി, സമാസം, വിഭക്തി
- സ്വരസന്ധി: സവർണം, ഗുണം, വൃദ്ധി, യണ്, അയവ്.
- വ്യഞ്ജനസന്ധി: ലോപം, ആഗമം, ആദേശം.
- സമാസം: തത്പുരുഷൻ, ദ്വന്ദ്വൻ, ബഹുവ്രീഹി, ദ്വിഗു, അവ്യയീഭാവൻ, കർമധാരയൻ.
- വിഭക്തി: പ്രഥമ, ദ്വിതീയ, തൃതീയ, ചതുർത്ഥി, പഞ്ചമി, ഷഷ്ഠി, സപ്തമി, സംബോധന.
മാതൃക
'തിരുവോണം' എന്ന പദം വിഭജിക്കുക. ശരിയായ വിഭജനം: തിരു + ഓണം. ഉകാരത്തിന് ശേഷം ഓകാരം വരുമ്പോൾ 'വ്' ആഗമമായി വന്ന് 'വോ' ആകുന്നു; ഇത് യണ് സന്ധി. വാക്യരൂപാന്തരത്തിൽ 'കുട്ടി പന്ത് കളിച്ചു' എന്നതിനെ കർമണിരൂപമാക്കുമ്പോൾ 'കുട്ടിയാൽ പന്ത് കളിക്കപ്പെട്ടു' എന്നാകണം; കർത്താവിന് 'ആൽ' ചേരുന്നു, ക്രിയ 'പ്പെട്ടു' ആകുന്നു. ഇവിടെ അർത്ഥം മാറരുത്.
പിഴവുകൾ
സമാസം അമിതമായി വിഭജിക്കുക, സംസ്കൃതസന്ധി മലയാളത്തിൽ ബലമായി പ്രയോഗിക്കുക, ക്രിയയ്ക്കനുസരിച്ച് വിഭക്തി മാറ്റാതിരിക്കുക, രൂപാന്തരത്തിൽ കാലം മാറ്റുക, അക്ഷരത്തെറ്റ് അവഗണിക്കുക.