UPMSP Intermediate Malayalam - Code 116 flashcards
UPMSP Intermediate Malayalam - Code 116 · Build recall with a focused review session.
32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.
- ഇന്ദുലേഖ
- ചന്ദു മേനോൻ 1889-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച മലയാളത്തിലെ പ്രധാന ആധുനിക നോവൽ; വിദ്യാഭ്യാസം, വിവാഹം, ജാതിബന്ധങ്ങൾ എന്നിവയെ സാമൂഹികമായി ചർച്ച ചെയ്യുന്നു.
- മാർത്താണ്ഡവർമ്മ
- സി.വി. രാമൻപിള്ളയുടെ 1891-ലെ മലയാള ചരിത്രനോവൽ; തിരുവിതാംകൂർ രാജവംശത്തിലെ അധികാരപോരാട്ടം, വീരഭാവം, ചരിത്രസംഭവങ്ങൾ എന്നിവ കേന്ദ്രവിഷയമാക്കുന്നു; കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ രാജ്യസ്നേഹവും അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
- കായർ
- തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ളയുടെ നോവൽ; കർഷകജീവിതത്തിലെ കടം, ചൂഷണം, മണ്ണിനോടുള്ള ബന്ധം എന്നിവ യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; ജ്ഞാനപീഠം നേടിയ മലയാളത്തിലെ കൃതി.
- ബാല്യകാലസഖി
- വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീറിന്റെ ബാല്യകാലപ്രണയകഥ; മജീദും സുഹറയും തമ്മിലുള്ള ഓർമ്മ, വേർപാട്, നഷ്ടബോധം എന്നിവ ലളിതഭാഷയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ബാല്യവും യൗവനവും.
- നാലുകെട്ട്
- എം.ടി. വാസുദേവൻ നായരുടെ നോവൽ; തറവാട്ടുവ്യവസ്ഥയുടെ അപചയം, തലമുറകളുടെ സംഘർഷം, വ്യക്തിബന്ധങ്ങളിലെ ദുരന്തം എന്നിവ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; മലയാളത്തിലെ ആധുനിക നോവലുകളിൽ പ്രധാനം.
- അദ്ധ്യാത്മരാമായണം
- തുഞ്ചത്ത് എഴുത്തച്ഛന്റെ കിളിപ്പാട്ട് രൂപത്തിലുള്ള ഭക്തികാവ്യം; രാമകഥയെ ഭക്തിരസപ്രധാനമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു; മലയാള ഭക്തിപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ കേന്ദ്രകൃതി; ആധ്യാത്മിക അനുഭവവും ദൈനംദിന ജീവിതവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
- കൃഷ്ണഗാഥ
- ചെറുശ്ശേരി നമ്പൂതിരിയുടെ ഭക്തികാവ്യം; കൃഷ്ണലീലകളും ഗോകുലജീവിതവും ലളിതഭാഷയിൽ; മണിപ്രവാളത്തിനുശേഷമുള്ള ഭാഷാകവിതയുടെ മാതൃക; ഭക്തിയും ശൈശവലീലകളും ഗ്രാമീണജീവിതവും സമന്വയിപ്പിക്കുന്നു; കേരളീയ ഭക്തിസാഹിത്യത്തിൽ പ്രധാനം.
- കല്യാണസൗഗന്ധികം
- കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാരുടെ തുള്ളൽക്കഥ; ഭീമൻ ഹനുമാനെതിരെ യുദ്ധം ചെയ്യുന്ന രംഗം ആക്ഷേപഹാസ്യത്തോടെ; നർമ്മവും സാമൂഹികവിമർശനവും കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; തുള്ളലിന്റെ ചടുലതയും ഹാസ്യവും വ്യക്തം.
- ദുരവസ്ഥ
- കുമാരനാശാന്റെ ഖണ്ഡകാവ്യം; ജാതിവ്യവസ്ഥയും സാമൂഹിക അനീതിയും ചിത്രീകരിച്ച് നവോത്ഥാനചിന്ത ഉയർത്തുന്നു; മലയാള കവിതയിൽ സാമൂഹികപ്രതിബദ്ധത; സ്ത്രീ അവസ്ഥയും മാനവികതയും കേന്ദ്രവിഷയം ആക്കുന്നു.
- രമണൻ
- ചങ്ങമ്പുഴ കൃഷ്ണപിള്ളയുടെ ഖണ്ഡകാവ്യം; രമണൻ, മാധവി എന്നിവരുടെ ദുഃഖപ്രണയവും വേർപാടും മലയാള റൊമാൻ്റിസിസത്തിന്റെ ഭാവാത്മകഭാഷയിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; പ്രണയത്തിന്റെ ആദർശവും നഷ്ടബോധവും കേന്ദ്രഭാവമാണ്.
- ഗുണസന്ധി
- സ്വരസന്ധിയിൽ പൂർവ്വപദത്തിന്റെ അ അല്ലെങ്കിൽ ആ കഴിഞ്ഞ് ഇ അല്ലെങ്കിൽ ഉ വരുമ്പോൾ യഥാക്രമം ഏ അല്ലെങ്കിൽ ഓ ആകുന്നു; ദേവ+ഇന്ദ്രൻ=ദേവേന്ദ്രൻ, സൂര്യ+ഉദയം=സൂര്യോദയം.
- സവർണദീർഘസന്ധി
- സമാനസ്വരങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ രണ്ടും കൂടി ദീർഘസ്വരമായി മാറുന്നു; അ+ആ=ആ, ഇ+ഈ=ഈ, ഉ+ഊ=ഊ; രാമ+ആയണം=രാമായണം; ഈ സന്ധിയിൽ സ്വരദൈർഘ്യം മാത്രം വർദ്ധിക്കുന്നു, അർത്ഥം മാറുന്നില്ല.
- ദ്വന്ദ്വസമാസം
- രണ്ടോ അധികമോ പദങ്ങൾ 'ഉം' ലോപിച്ച് ചേരുന്ന സമാസം; മാതാപിതാക്കൾ=മാതാവും പിതാവും; രണ്ട് പദാർത്ഥങ്ങളും പ്രധാനം; ഇവിടെ സമാസത്തിന്റെ ഏതു ഭാഗവും അപ്രധാനമല്ല.
- ബഹുവ്രീഹി
- സമാസപദങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ലാതെ മറ്റൊരു വസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന സമാസം; ചെമ്പൻ=ചെമന്ന നിറമുള്ളവൻ; ഉദാഹരണത്തിൽ ചെമ്പൻ എന്ന പദം നിറത്തെ മാത്രം പറയാതെ ആ നിറമുള്ള വ്യക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
- കർമ്മധാരയൻ
- വിശേഷണവും വിശേഷ്യവും ചേരുന്ന സമാസം; നീലക്കുതിര=നീലയായ കുതിര; രണ്ടാം പദമാണ് പ്രധാനാർത്ഥം നൽകുന്നത്; ഇവിടെ നീല എന്ന വിശേഷണം കുതിരയെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
- ഔപചാരിക കത്ത്
- വിലാസം, തീയതി, വിഷയം, അഭിവാദനം, ഉള്ളടക്കം, ഒപ്പ് എന്നിവ ഉൾപ്പെടുന്ന ഔദ്യോഗികകത്ത്; ഭാഷ സംക്ഷിപ്തവും മര്യാദയുള്ളതുമായിരിക്കണം; സ്വീകർത്താവിന്റെ പദവി വ്യക്തമാക്കണം; ആവശ്യം ഒറ്റഖണ്ഡികയിൽ.
- അപേക്ഷാപത്രം
- ഒരു ആവശ്യത്തിനായി സ്ഥാപനത്തിനോ ഉദ്യോഗസ്ഥനോ സമർപ്പിക്കുന്ന ഔപചാരികരേഖ; വിഷയം, അഭ്യർത്ഥന, സമാപനം എന്നിവ ക്രമത്തിൽ; അയച്ചയാളുടെ വിലാസവും തീയതിയും ഒപ്പും ഉൾപ്പെടുത്തണം.
- ഉപന്യാസ ഘടന
- ഉപന്യാസത്തിൽ ആമുഖം വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; മധ്യഭാഗം തെളിവും വിശദീകരണവും നൽകുന്നു; ഉപസംഹാരം പ്രധാനവാദം ആവർത്തിച്ച് അവസാനിപ്പിക്കുന്നു; ഈ മൂന്ന് ഘടകങ്ങളും ഒരു ഉപന്യാസത്തിന് അനിവാര്യം.
- പത്രാധിപർക്കുള്ള കത്ത്
- പൊതുപ്രശ്നം ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്താൻ പത്രാധിപർക്ക് എഴുതുന്ന കത്ത്; പ്രശ്നം, തെളിവ്, നിർദ്ദേശം എന്ന ക്രമത്തിൽ ഭാഷ മര്യാദയുള്ളതാകണം; വ്യക്തിപരമായ ആക്ഷേപം ഒഴിവാക്കി പൊതുതാൽപര്യം മുൻനിർത്തണം.
- സന്ദർഭാർത്ഥം
- ഒരു പദത്തിന് ഖണ്ഡികയിലെ സാഹചര്യത്തിൽ ലഭിക്കുന്ന അർത്ഥം; നിഘണ്ടുവിലെ ആദ്യാർത്ഥം അല്ല, ചുറ്റുമുള്ള വാചകങ്ങൾ നിർണ്ണയിക്കുന്നു; അതിനാൽ പദം വാക്യത്തിൽ എങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നത് നോക്കണം.
- ലിപ്യന്തരണം
- ഒരു ഭാഷയുടെ ലിപി മറ്റൊരു ലിപിയിലേക്ക് മാറ്റുന്നത്; ഉച്ചാരണം നിലനിർത്തുന്നു, അർത്ഥം പരിഭാഷപ്പെടുത്തുന്നില്ല; ഉദാഹരണം മലയാളം ഇംഗ്ലീഷ് അക്ഷരങ്ങളിൽ എഴുതുന്നത് ലിപ്യന്തരണമാണ്.
- വിവർത്തനം
- ഒരു ഭാഷയിലെ ആശയം മറ്റൊരു ഭാഷയിൽ അർത്ഥം നിലനിർത്തി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്; വാക്യക്രമവും ഭാഷാശൈലിയും ലക്ഷ്യഭാഷയ്ക്ക് അനുസരിച്ച് മാറാം; പദാനുപദ പരിഭാഷ എല്ലായ്പ്പോഴും നല്ലതല്ല.
- SOV ക്രമം
- മലയാളവാക്യത്തിലെ സാധാരണ ക്രമം കർത്താവ്-കർമ്മം-ക്രിയ; ഇംഗ്ലീഷിൽ SVO ആണ്; വിവർത്തനത്തിൽ ഈ ക്രമം പുനഃക്രമീകരിക്കണം; ഉദാഹരണം ഞാൻ പുസ്തകം വായിക്കുന്നു എന്നതിൽ ക്രിയ അവസാനം.
- മണിപ്രവാളം
- സംസ്കൃതവും മലയാളവും കലർന്ന ശൈലി; പതിമൂന്നു-പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ രൂപപ്പെട്ടു; ലീലാതിലകം ഈ ശൈലിയുടെ ലക്ഷണഗ്രന്ഥം; ഭാഷാസാഹിത്യത്തിൽ ആദ്യകാല ഗദ്യരചനകൾക്ക് ഈ ശൈലി അടിസ്ഥാനമായി.
- ഭക്തിപ്രസ്ഥാനം
- ദൈവത്തോടുള്ള സ്നേഹവും ശരണവും കേന്ദ്രമാക്കിയ സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനം; എഴുത്തച്ഛൻ, ചെറുശ്ശേരി, നമ്പ്യാർ എന്നിവർ പ്രധാനം; ജനഭാഷയിൽ; ഭക്തിഗാനങ്ങളും കിളിപ്പാട്ടും തുള്ളലും ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
- ആധുനിക മലയാളം
- പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ആരംഭിച്ച ഭാഷാസാഹിത്യഘട്ടം; ചന്ദു മേനോൻ, സി.വി. രാമൻപിള്ള, കേരളവർമ്മ എന്നിവർ നോവൽ, നാടകം, ഗദ്യം വികസിപ്പിച്ചു; ആധുനിക വിദ്യാഭ്യാസവും സാമൂഹികപരിഷ്കരണവും ഇതിനെ സ്വാധീനിച്ചു.
- പ്രോഗ്രസീവ് സാഹിത്യം
- ദാരിദ്ര്യം, ചൂഷണം, തൊഴിലാളിജീവിതം എന്നിവ യാഥാർത്ഥ്യബോധത്തോടെ അവതരിപ്പിച്ച സാഹിത്യപ്രസ്ഥാനം; തകഴി, കേശവദേവ്, ബഷീർ പ്രധാനർ; സാധാരണക്കാരുടെ ജീവിതസംഘർഷവും സാമൂഹിക അനീതിയും ഇതിൽ കേന്ദ്രവിഷയമാണ്.
- ആധുനികത
- ഒ.വി. വിജയൻ, എം. മുകുന്ദൻ, സാറാ ജോസഫ് തുടങ്ങിയവരുടെ പരീക്ഷണാത്മകരചനകളുള്ള ഘട്ടം; മിത്ത്, അസ്തിത്വം, ആഖ്യാനപരീക്ഷണം എന്നിവ പ്രധാനം; മലയാള നോവലിലും കഥയിലും പുതിയ ഭാഷ്യങ്ങൾ.
- ഉപമാലങ്കാരം
- രണ്ടു വസ്തുക്കൾ തമ്മിലുള്ള സാദൃശ്യം 'പോലെ', 'പോലും', 'സമം' തുടങ്ങിയ ഉപമാവാചകങ്ങളാൽ പറയുന്ന അലങ്കാരം; മുഖം ചന്ദ്രനെപ്പോലെ; ഇവിടെ മുഖവും ചന്ദ്രനും തമ്മിൽ സാദൃശ്യം കാണിക്കുന്നു.
- രൂപകാലങ്കാരം
- ഉപമാവാചകമില്ലാതെ ഒരു വസ്തുവിനെ മറ്റൊന്നായി ആരോപിക്കുന്ന അലങ്കാരം; 'രാജാവ് സിംഹമാണ്' എന്ന പ്രയോഗം; ഇവിടെ രാജാവിനെ സിംഹമായി നേരിട്ട് ആരോപിക്കുന്നു, ഉപമ ഇല്ല.
- അതിശയോക്തി
- സ്വാഭാവികപരിധി കവിഞ്ഞ വർണ്ണനയിലൂടെ ആശയം ശക്തമാക്കുന്ന അലങ്കാരം; 'ആയിരം കണ്ണുള്ളവൻ' എന്നത് ഉദാഹരണം; ഇവിടെ കണ്ണുകളുടെ എണ്ണം അതിരുകടന്ന് വർണ്ണിച്ച് ശക്തി വ്യക്തമാക്കുന്നു.
- വിരോധാഭാസം
- പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ആശയങ്ങൾ ഒരേ പ്രയോഗത്തിൽ ചേർത്ത് അർത്ഥഗാംഭീര്യം സൃഷ്ടിക്കുന്ന അലങ്കാരം; 'നിറഞ്ഞ മൗനം' ഉദാഹരണം; ഇവിടെ നിറവും മൗനവും വിരുദ്ധങ്ങളാണ്, എന്നാൽ ഒന്നിച്ച് അർത്ഥം സൃഷ്ടിക്കുന്നു.