വ്യാകരണം (Grammar and Language Usage): സന്ധി, സമാസം, വാക്യശുദ്ധി
സന്ധി
അടുത്തടുത്തുവരുന്ന രണ്ടു ശബ്ദങ്ങൾ യാതൊന്നും നഷ്ടപ്പെടാതെ ചേരുന്നതാണു സന്ധി. പ്രധാന വിഭാഗങ്ങൾ: സ്വരസന്ധി, വ്യഞ്ജനസന്ധി, വിസർഗസന്ധി.
- ദീർഘം: അ/ആ + അ/ആ = ആ - ദേവ + ആലയം = ദേവാലയം.
- ഗുണം: അ + ഇ/ഉ/ഋ = ഏ/ഓ/അർ - മഹാ + ഈശൻ = മഹേശൻ.
- വൃദ്ധി: അ + ഏ/ഐ = ഐ - ഏക + ഏകം = ഏകൈകം.
- യണ്/ആഗമം: വാഴ + ഇല = വാഴയില; ആഗമത്തിൽ പുതിയ ശബ്ദം കടന്നുവരുന്നു.
സമാസം
രണ്ടോ അതിലധികമോ പദങ്ങൾ ഒറ്റപദമായി മാറുന്നത്.
- തത്പുരുഷൻ: രാജാവിന്റെ ഭവനം = രാജഭവനം (ഉത്തരപദപ്രധാനം).
- കർമധാരയൻ: കറുത്ത കുതിര = കറുകുതിര (വിശേഷണ-വിശേഷ്യം).
- ദ്വന്ദ്വൻ: അച്ഛനും അമ്മയും = മാതാപിതാക്കൾ.
- ദ്വിഗു: സംഖ്യാപൂർവപദം - മൂന്നു ലോകം = മൂലോകം.
- ബഹുവ്രീഹി: പത്തു മുഖമുള്ളവൻ = ദശാനനൻ (മറ്റൊരു വസ്തുവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു).
- അവ്യയീഭാവൻ: ആദ്യപദം അവ്യയം - പ്രതിദിനം, യഥാശക്തി.
മാതൃക
"ദശാനനൻ" വിഭജിക്കുക: ദശ + ആനനം. പദാർത്ഥം പത്തു മുഖം; എന്നാൽ ഈ പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നതു രാവണനെയാണ്, പത്തു മുഖത്തെയല്ല. അതിനാൽ ഇതു ബഹുവ്രീഹി. ദ്വിഗുവാണെങ്കിൽ പദാർത്ഥം തന്നെ അർത്ഥമാകും.
കെണികൾ
സന്ധി പിരിക്കുമ്പോൾ ക്രമം മറിക്കുന്നത്; ദ്വിഗുവും ദ്വന്ദ്വവും കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കുന്നത്; ലിംഗ-വചന-കാലപ്പൊരുത്തക്കേടുകൾ വാക്യശുദ്ധിയിൽ വിടുന്നത്; ഹിന്ദി ശൈലിയിലുള്ള അനുപ്രയോഗങ്ങൾ അതേപടി എഴുതുന്നത്.