മലയാളസാഹിത്യചരിത്രം (History of Malayalam Literature)
കാലഘട്ടങ്ങൾ
- ആദ്യകാലം: പന്ത്രണ്ടാം നൂറ്റാണ്ടിലെ രാമചരിതം ആദ്യകാല കൃതിയായി കണക്കാക്കുന്നു; തുടർന്ന് മണിപ്രവാളകാലം (ഉണ്ണുനീലിസന്ദേശം, കണ്ണശ്ശരാമായണം).
- ഭക്തികാലം: ചെറുശ്ശേരി (കൃഷ്ണഗാഥ), എഴുത്തച്ഛൻ (അധ്യാത്മരാമായണം കിളിപ്പാട്ട്), പൂന്താനം (ജ്ഞാനപ്പാന).
- പതിനെട്ടാം നൂറ്റാണ്ട്: കുഞ്ചൻ നമ്പ്യാർ - തുള്ളൽകൃതികളിലൂടെ സാമൂഹ്യവിമർശനം.
ആധുനികതയുടെ വളർച്ച
- ചന്ദു മേനോൻ - ഇന്ദുലേഖ (1889), ആദ്യത്തെ പ്രധാന സാമൂഹിക നോവൽ.
- സി. വി. രാമൻ പിള്ള - മാർത്താണ്ഡവർമ്മ (1891), ചരിത്രനോവലിന്റെ തുടക്കം.
- കവിത്രയം: വള്ളത്തോൾ, കുമാരനാശാൻ, ഉള്ളൂർ.
- നവോത്ഥാനം: ശ്രീനാരായണ ഗുരു, ചട്ടമ്പിസ്വാമികൾ, അയ്യങ്കാളി, വി. ടി. ഭട്ടതിരിപ്പാട്.
- ജീവൽസാഹിത്യവും പ്രോഗ്രസീവ് പ്രസ്ഥാനവും; 1960-കൾക്കുശേഷം നവ്യസാഹിത്യം (modernism), തുടർന്ന് ദളിത്-സ്ത്രീസാഹിത്യവും ഉത്തരാധുനികതയും.
മാതൃക
ബഷീറിനെ ഏതു കാലഘട്ടത്തിൽ പെടുത്തും? ബാല്യകാലസഖി (1944) സാധാരണക്കാരന്റെ സംസാരഭാഷയിൽ എഴുതിയതും മനുഷ്യസ്നേഹം കേന്ദ്രമാക്കിയതും ആധുനികഗദ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. അതിനാൽ ഭക്തികാലത്തല്ല, ആധുനികഘട്ടത്തിലാണ് ഉത്തരം. കാലഘട്ടം നിർണയിക്കാൻ കൃതിയുടെ ഭാഷയും പ്രമേയവും തന്നെ തെളിവ്.
കെണികൾ
വർഷങ്ങൾ കൈമാറിപ്പോകുന്നത്; കവിത്രയത്തിലെ കൃതികൾ തമ്മിൽ മാറുന്നത്; പ്രസ്ഥാനങ്ങളെ വ്യക്തികളുമായി കൂട്ടിക്കുഴയ്ക്കുന്നത്; ഇന്ദുലേഖയെ ആദ്യ നോവൽ എന്നു പറയുമ്പോൾ "പ്രധാന സാമൂഹിക നോവൽ" എന്ന കൃത്യത വിടുന്നത്.