അലങ്കാരശാസ്ത്രം (Poetics and Figures of Speech)
വിഭാഗങ്ങൾ
അലങ്കാരങ്ങൾ രണ്ടു കൂട്ടമാണ്. ശബ്ദാലങ്കാരം ശബ്ദത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു - അനുപ്രാസം, യമകം, ഛേകാനുപ്രാസം. അർത്ഥാലങ്കാരം അർത്ഥബന്ധത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നു - ഉപമ, രൂപകം, ഉത്പ്രേക്ഷ, അതിശയോക്തി, ദീപകം, അർത്ഥാന്തരന്യാസം, സ്വഭാവോക്തി, വ്യതിരേകം, സസോക്തി.
തിരിച്ചറിയാനുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ
- താരതമ്യസൂചകപദം (പോലെ, സമം, തുല്യം) ഉണ്ടോ? ഉപമ.
- ഉപമേയം ഉപമാനമായി "ആണ്" എന്നു പറയുന്നുവോ? രൂപകം.
- "എന്നു തോന്നുന്നു, എന്നു സങ്കൽപിക്കാം" എന്ന സംഭാവന ഉണ്ടോ? ഉത്പ്രേക്ഷ.
- ഒരു ധർമ്മം പലതിനും ആരോപിക്കുന്നുവോ? ദീപകം.
- അസംബന്ധമെന്നു തോന്നുന്ന കാര്യം മറ്റൊന്നിനെ പ്രശംസിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നുവോ? അപ്രസ്തുതപ്രശംസ.
മാതൃക
മൂന്നു വാക്യങ്ങൾ തമ്മിൽ താരതമ്യപ്പെടുത്തുക:
- "അവളുടെ മുഖം ചന്ദ്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു" - ഉപമ (പോലെ എന്ന സൂചകം ഉണ്ട്).
- "അവളുടെ മുഖം ചന്ദ്രനാണ്" - രൂപകം (ഉപമേയവും ഉപമാനവും തമ്മിൽ ഭേദമില്ലാതാകുന്നു).
- "അവളുടെ മുഖം ചന്ദ്രനാണെന്നു തോന്നിപ്പോകുന്നു" - ഉത്പ്രേക്ഷ (സങ്കൽപ്പം). ഘട്ടം ഘട്ടമായി സൂചകപദം നോക്കിയാൽ മൂന്നും കൃത്യമായി വേർതിരിക്കാം. ഉത്തരത്തിൽ അലങ്കാരത്തിന്റെ പേരും വിശദീകരണവും ഉദ്ധരണിയും ഒരുമിച്ചു വേണം.
കെണികൾ
പേരു മാത്രം എഴുതി വിശദീകരണം വിടുന്നത്; ശബ്ദാലങ്കാരത്തെ അർത്ഥാലങ്കാരമായി പറയുന്നത്; ഓരോ ഉപമയെയും രൂപകമാക്കി മാറ്റുന്നത്; സൂചകപദം ഉദ്ധരിക്കാതിരിക്കുന്നത്.