Náttúruvísindi: eðlis-, efna-, líf- og jarðvísindi
Náttúruvísindi á stúdentsprófi sameina eðlis-, efna-, líf- og jarðvísindi. Prófið metur hugtök, reikning, túlkun gagna og hvernig útskýra má fyrirbæri með líkönum og lögmálum. Það er ekki nóg að muna formúlu; þú þarft að vita hvenær og hvers vegna hún gildir.
Kjarninn
- SI-einingar og umreikningur: lengd, massi, tími, straumur; athuga einingar í útreikningi.
- Efnafræði: mól, mólmassi, stilltar jöfnur og varðveisla massa.
- Eðlisfræði: hraði, hröðun, kraftar, orka og varðveisla orku.
- Líffræði: frumur, erfðir, ljóstillífun og öndun.
- Jarðvísindi: flekakenning, jarðskjálftar og bergtegundir.
Dæmi
10 g af CaCO₃ (mólmassi 100 g/mól) eru 0,10 mól. Við fulla hvörf við HCl myndast 0,10 mól af CO₂. Við staðalskilyrði er rúmmál eins móls gas 22,4 L, svo CO₂-rúmmálið er 2,24 L. Lykilatriðið er að fara frá massa yfir í mól og nota svo hlutfall úr stilltu jöfnunni. Ef jafnan væri ekki stillt myndi hlutfallið gefa rangt svar þótt reikningurinn sjálfur væri réttur.
Gildrur
Að rugla massa og mólum, að gleyma að stilla jöfnur, að nota rangar einingar og að túlka óvissu sem nákvæma niðurstöðu. Í líffræði er algengt að rugla ljóstillífun og öndun; í eðlisfræði að sleppa formerkjum og einingum. Í jarðvísindum er hættulegt að útskýra flekakenningu án þess að nefna hreyfingu flekanna og hvað verður við flekamótin.