ව්‍යාකරණ හා භාෂා භාවිතය
ව්‍යාකරණ හා භාෂා භාවිතය
මෙම අංශයෙන් පරීක්ෂා කරන්නේ වාක්‍යය තුළ පදවල භූමිකාව, විබක්ති, කාල, ලිංග හා වචන එකඟතාව, සන්ධි සහ වාක්‍ය ඛණ්ඩ භාවිතයයි. ප්‍රශ්න බොහෝ විට වැරදි යෙදුමක් හඳුනාගැනීම, නිවැරදි යෙදුම තෝරාගැනීම හෝ වාක්‍යය නිවැරදි කිරීම ලෙස එයි.
මූලික රීති
- කර්තෘ–ක්‍රියා එකඟතාව: එකම වාක්‍යයේ කර්තෘවාචකය ඒක වචන නම් ක්‍රියාපදයද ඒක වචන විය යුතුය; බහු වචන නම් බහු වචන විය යුතුය. “සිසුන් පාසලට ගියේය” වැරදි; “සිසුන් පාසලට ගියෝය” හෝ “සිසුවා පාසලට ගියේය” නිවැරදි.
- විබක්ති: ක්‍රියාවක් කරන්නා, ක්‍රියාව ලැබෙන්නා සහ සම්බන්ධතාව පෙන්වන පද අනුව විබක්ති තෝරන්න. “පොත කියවයි” සහ “පොතට පිටු දෙකක් ඇත” අතර විබක්ති වෙනස්.
- කාල: වර්තමාන, අතීත, අනාගත ක්‍රියා එකම වාක්‍යයේ මිශ්‍ර කරන විට කාල අනුක්‍රමය බිඳේ.
- සන්ධි හා ප්‍රත්‍ය: “ගම+ඇල” → “ගමැල” වැනි සන්ධි රීති සහ “ලිය+අ” වැනි ප්‍රත්‍ය භාවිතය නිවැරදිව යෙදිය යුතුය.
විසඳන ලද උදාහරණය
“ගුරුතුමා සිසුන්ට පොත් දුන්නා” යන වාක්‍යයේ පද විශ්ලේෂණය කරමු. කර්තෘ = ගුරුතුමා (ඒක වචන), ක්‍රියාව = දුන්නා (ඒක වචන ක්‍රියාපදය), කර්මය = පොත් (බහු වචන), ලබන්නා = සිසුන්ට (චතුර්ථී විබක්තිය). කර්තෘ හා ක්‍රියාපදය එකඟය; එබැවින් වාක්‍යය නිවැරදි. එහෙත් “ගුරුතුමා සිසුන්ට පොත් දුන්නෝය” ලෙස යෙදුවහොත් කර්තෘ ඒක වචන නිසා වැරදි වේ.
ලකුණු අහිමි කරන උගුල්
- කර්තෘවාචකයේ වචන සංඛ්‍යාව පමණක් බලා ක්‍රියාපදය තීරණය කිරීම; “සමූහය” වැනි ඒක වචන සංඥා නාම බහු වචන ක්‍රියා සමඟ යෙදීම.
- “ලංකාවට” හා “ලංකාවේ” වැනි විබක්ති අර්ථ වෙනස නොසලකා හැරීම.
- සන්ධි කරන විට පදයේ මුල් අර්ථය හෝ අක්ෂර රීතිය වෙනස් කිරීම.
- වාක්‍යය නිවැරදි කරන විට අවශ්‍ය නොවන පද එකතු කර අර්ථය වෙනස් කිරීම.