Sumber-Sumber Perundangan Islam: Al-Quran dan Al-Sunnah
Domain Sumber-Sumber Perundangan Islam: Al-Quran dan Al-Sunnah menguji kedudukan Qur'an dan Sunnah sebagai sumber primer, serta keupayaan membezakan kepastian thubut dan dalalah. Calon perlu tahu bila sesuatu dalil bersifat qat'i dan bila zanni.
Al-Quran
Qur'an ialah kalam Allah yang diturunkan kepada Nabi Muhammad SAW, mutawatir dari segi thubut, dan menjadi hujah qat'i. Dari segi dalalah, sebahagian ayat qat'i (jelas dan tunggal makna) dan sebahagian zanni (menerima lebih daripada satu tafsiran). Ayat hukum seperti 'wa atu al-zakat' bersifat umum; perincian datang daripada Sunnah.
Al-Sunnah
Sunnah ialah perkataan, perbuatan dan pengakuan Nabi SAW. Ia terbahagi kepada qawli, fi'li dan taqriri. Hadith mutawatir memberi kepastian; hadith ahad memberi zann tetapi diterima dalam hukum oleh jumhur dengan syarat sahih. Fungsi Sunnah terhadap Qur'an: menguatkan (ta'kid), menjelaskan (bayan tafsir), mengkhususkan (takhsis), membatasi (taqyid), dan menetapkan hukum baharu.
Contoh
Qur'an menyuruh menunaikan zakat secara umum. Sunnah menjelaskan nisab, kadar dan haul. Dalil Qur'an qat'i thubut tetapi zanni dalalah pada perincian kadar; Sunnah berfungsi sebagai bayan. Maka hukum zakat tetap qat'i pada kewajipan, manakala kadar tertentu ditentukan melalui bayan Nabi SAW. Jika hadith yang menjelaskan kadar itu ahad, jumhur tetap menerimanya kerana ia sahih dan berfungsi menjelaskan, bukan menolak prinsip Qur'an.
Perangkap
- Menganggap semua ayat qat'i dari segi dalalah.
- Mencampurkan istilah Sunnah dengan hadith tanpa memahami konteks.
- Menolak hadith ahad secara mutlak dalam hukum.
- Mengutip hadith tanpa memeriksa kesahihan dan fungsi bayannya.